AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Jolanta Grawińska, 2018-09-25
Łódź

Historia, Scenariusze

Scenariusz uroczystości Święto Niepodległości

- n +





11 LISTOPADA
DZIEŃ NIEPODLEGŁOŚCI

SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI


Cele:
- zapoznanie z wydarzeniem historycznym
- rozumienie doniosłości świąt państwowych oraz wydarzeń historycznych
z nimi związanych
- poszerzenie wiedzy na temat własnej ojczyzny
- rozwijanie poczucia przynależności narodowej
- śpiewanie hymnu narodowego z zachowaniem właściwej postawy

Dekoracje:
Flaga narodowa, godło, portrety twórców niepodległej Polski.

Przebieg uroczystości:

Na scenę wchodzi Dziadek, siada, wokół niego siadają dzieci.

Dzieci:
Dziadku, dziś jest 11 listopada – Twoje urodziny. Życzymy Ci wszystkiego najlepszego.

Dziadek:
Dziękuję Wam bardzo za życzenia, ale czy wiecie, że nie tylko ja obchodzę dziś urodziny?

Dzieci
A kto jeszcze? Powiedz.

Dziadek
11 listopada to święto niepodległej Polski. Wiecie dlaczego?

Dzieci
Nie, opowiedz nam!

Dziadek
Posłuchajcie! Opowiem Wam pasjonującą historię, a pomogą mi w tym polscy poeci.
Dawno temu Polska była wielkim i silnym krajem znanym w całej Europie. Niestety, sami Polacy sprawili, że kraj zaczął wpadać w kłopoty. Ważniejsze były dla nich bogactwa i majątki niż sama Ojczyzna. Wykorzystali to nasi sąsiedzi, którzy zajęli polskie ziemie. W latach 1772, 1793 i 1795 Rosja, Prusy i Austria dokonały rozbiorów Polski. Polska przestała istnieć na mapie Europy.

Muzyka – Preludium

Uczeń I
Narodzie! Niegdyś wielki, dziś w smutnej kolei
Wyzuty z sił, bogactwa, sławy i nadziei
Co niegdyś mocą mieczu i nauk wyborem
Postronnych byłeś dziwem, pogromem i wzorem!

Dziś pod jarzmem zhańbienia, klęski i niewoli
Dumnym jesteś igrzyskiem i pastwą swawoli
Ty, coś orężem obce przemierzał narody,
Patrz, co z tobą zrobiły domowe niezgody!

Dziadek
Mimo, że sytuacja Polski była tragiczna, Polacy nigdy nie stracili nadziei na wolny kraj.

Pieść – „Hej, hej, ułani”

Uczeń II
Póki w narodzie myśl swobody żyje
Wola i godność i męstwo człowiecze
Póki sam w ręce nie odda się czyje
I praw się swoich do życia nie zrzecze
To ani łańcuch co mu ściska szyję,
Ani utkwione w jego piersiach miecze
Ani go przemoc żadna nie zabije
I w noc dziejowej hańby nie zawlecze.

Dziadek
Podczas zaborów Polacy próbowali wielokrotnie wyswobodzić się z niewoli. Wybuchały kolejne powstania. Matki żegnały synów, siostry braci, dzieci ojców.

Uczeń III
Dziś idę walczyć mamo
Może nie wrócę więcej
Może mi przyjdzie polec tak samo
Jak tyle, tyle tysięcy

Poległo polskich żołnierzy
Za wolność waszą i sprawę
Ja, w Polskę mamo tak strasznie wierzę
I w świętość naszej sprawy.

Dziś idę walczyć mamo kochana
Nie płacz nie trzeba, ciesz się tak jak ja
Serce mi tak dziś cudnie gra.

Pieśń – „Rozkwitały pąki białych róż”

Uczeń IV
Synkowie moi, poszedłem w bój
Jak wasz dziadek, a ojciec mój
Jak ojca ojciec i ojca dziad
Co z legionami przemierzył świat
Szukając drogi przez krew i blizny
Do naszej wolnej ojczyzny!

Synkowie moi da nam to Bóg
Że spadną wreszcie kajdany z nóg
I nim wy męskich dojdziecie sił
Jawą się stanie co dziadek śnił
Szczęściem zakwitnie, krwią wieków żyzny
Łan naszej wolnej ojczyzny!

Dziadek
Niestety, wszystkie zbrojne powstania zakończyły się klęską. Sytuacja naszego kraju jeszcze się pogorszyła. Zaborcy nie tylko zniszczyli Polskę, ale postanowili także sprawić, by Polacy zapomnieli o tym, że są Polakami. Nie wolno było mówić po polsku.

Uczeń V
Tam od Gniezna i od Warty
Biją głosy w świat otwarty
Biją głosy, ziemia jęczy
Prusak polskie dzieci męczy!
Za ten pacierz w własnej mowie
Co ją zdali nam ojcowie
Co go nas uczyły matki
Prusak męczy polskie dziatki!
Wstał na gnieździe Orzeł Biały
Pióra mu się w blask rozwiały
Gdzieś do Boga z skargą leci
Prusak męczy polskie dzieci!
Zbudziły się prochy Piasta
Wstał król berło mu urasta
Skroń w koronie jasnej świeci
Bronić idzie polskie dzieci
Zwołujcie mi moje rady
Niechaj spieszą do gromady!
Zwołujcie mi polskich kmieci
Prusak męczy polskie dzieci!


Dziadek
Wydawać się mogło, że nic już nie uratuje Polski i Polaków. W najgorszych chwilach pozostawała pamięć o polskiej historii i kulturze oraz modlitwa.

Kobiety w czerni ( przy muzyce wspólnie recytują)

Do Ciebie Panie w dziejowej godzinie
Głos twego ludu z ziemi polskiej płynie
Wróć nam o Boże! Ojczyznę kochaną
W troje rozdartą i w morzu krwi skąpaną!

Kobieta I
Sto lat niewoli znieśliśmy w pokorze
Wyzuci z ziemi, pogardą karmieni
Twa sprawiedliwość wszystko zwrócić może
Twa opatrzność zło w dobro przemieni

Kobiety razem
Niech nasza Polska wśród narodów stanie
Dzielna i mądra, jednością złączona
O to cię prosim z głębi duszy Panie
Ojcowskie wyciągnij ku nam ramiona.

Dziadek
Tak minęło ponad sto lat. Rozpoczął się wiek XX. W 1914 r. w Europie wybuchła I wojna światowa. Nasi zaborcy zaczęli walczyć przeciwko sobie, dla Polski była to kolejna szansa na odzyskanie wolności.

Pieśń – „ Wojenko, wojenko”

Dziadek
Polało się jeszcze wiele krwi i łez zanim 11 listopada 1918 r. po 123 latach niewoli, Polska stała się znowu wolnym krajem.

Uczeń I
O nie myśl o mnie bracie
W śmiertelny idąc bój
I w ogniu moich strzałów
Jak rycerz mężnie stój

A gdy mnie z dala ujrzysz
Od razu bierz na cel
I do polskiego serca
Moskiewską kulą strzel

Bo wciąż na jawie widzę
I co noc mi się śni
Że, Ta co nie zginęła
Wyrośnie z naszej krwi!

Na scenę wbiega gazeciarz i krzyczy
Najświeższe wiadomości. Na wszystkich frontach przerwano walkę. Umilkły działa. Na całym świecie ludzie świętują koniec wojny! (biją dzwony, ktoś krzyczy – Polska wolna!).

Pieśń – „ My pierwsza brygada”

Uczeń II
Polsko nie jesteś Ty już niewolnicą!
Łańcuch twych kajdan stał się tym łańcuchem
Na którym z lochu, co był twą stolicą
Lat sto swym własnym dźwignęłaś się duchem!

Dziadek
Dzisiaj, na szczęście, żyjemy w wolnej Polsce, na terenie której nie toczy się wojna, ale nigdy nie możemy zapomnieć o tych, którym to zawdzięczamy.

Uczeń IV, V, VI
By dzień każdy
Co się rodzi jak pisklę
Frunął do słońca i śpiewał
By sad każdy
Rodził zdrowe owoce
A burze omijały drzewa
Tego życzymy ci Polsko

By dom każdy
Co wyrasta ku niebu
Świecił źrenicami okien
By gołębie
Zasypiały spokojnie
W załomach wież pod obłokiem
Tego życzymy ci Polsko

By dzień każdy
Na słonecznych zegarach
Odliczał swoje godziny
By noc każda
Pogodnymi gwiazdami
Lśniła nad nami, gdy śpimy
Tego życzymy ci Polsko

Podczas recytacji uczniowie wszyscy ustawiają się obok siebie.

Uczeń III
Z głębi dziejów
Z krain mrocznych
Puszcz odwiecznych
Pól i stepów
Nasz rodowód, nasz początek
Hen od Piasta, Kraka, Lecha
Długi łańcuch ludzkich istnień
Połączonych myślą prostą
Wszyscy śpiewają:
Żeby Polska, żeby Polska
Żeby Polska była Polską.


Scenariusz opracowała Jolanta Grawińska.
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 0


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.