AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Bernadeta Kaczmarek, 2018-11-29
Wielichowo

Różne, Artykuły

Zajęcia plastyczne jako jedna z form pracy w świetlicy szkolnej.

- n +

Bernadeta Kaczmarek
nauczyciel Szkoły Podstawowej
im. Polskich Noblistów w Wielichowie



Zajęcia plastyczne jako jedna z form pracy w świetlicy szkolnej.

Sztuka dziecka stała się punktem zainteresowań szerokich kręgów ludzi. Interesują się tym zagadnieniem psycholodzy, pedagodzy, pediatrzy, artyści malarze.
Mnie również zainteresował problem twórczości plastycznej dzieci, dlatego postanowiłam zająć się bliżej tym zagadnieniem, a szczególnie jako formą pracy w świetlicy szkolnej.
Wielkie są możliwości i osiągnięcia twórcze dzieci. Prace ich są niesamowite, niezwykle ciekawe, niekiedy nas zdumiewają. Świat, w którym żyją dzieci jest wielki i nieznany dla nich, dlatego też dostarcza im wielu przeżyć i umożliwia gromadzenie doświadczeń.
Dzieci tworzą nie tylko dlatego, żebyśmy my dorośli mogli podziwiać i zachwycać się ich rozwojem osobowości i zdolnościami plastycznymi, ale również po to, aby dzięki sztuce uruchomione zostały wszelkie sfery ich osobowości oraz aby podniósł się równocześnie ich poziom umysłowy i społeczny.
W celu stymulowania i wzbogacania ekspresji dziecięcej konieczna jest ciągła inspiracja. Źródłem tej inspiracji są właśnie zajęcia plastyczne w świetlicy. Są one bardzo rozpowszechnioną formą twórczości dziecięcej. Między innymi realizują zadania wychowania estetycznego, które są tak ważne dla rozwoju dziecka.
Zajęcia plastyczne w świetlicy pełnią ważną rolę w kształtowaniu uzdolnień plastycznych dziecka, pogłębiają i rozwijają jego naturalne zdolności odczuwania światła, barw, form i przestrzeni. Główne wartości tych zajęć wyrażają się w kształtowaniu u dziecka umiejętności rozróżniania kolorów i ich rodzajów oraz
w dobieraniu i mieszaniu farb w celu otrzymania nowych kolorów.
Uważam, że na zajęciach plastycznych w świetlicy nie powinno narzucać się jakichkolwiek schematycznych reguł postępowania oraz własnej wizji przedstawienia tematu. Interwencja wychowawcy świetlicy w nieodpowiednim momencie i w nieodpowiedni sposób może doprowadzić do zablokowania twórczej aktywności dziecka. Nie należy uczniom niczego narzucać, poprawiać i udoskonalać. Wychowawca powinien tylko umiejętnie kierować twórczością dziecięcą, musi tak mówić do dzieci, tak na nie oddziaływać, tak zainteresować, aby wprowadzić odpowiedni nastrój, pod wpływem którego dzieci wytworzą sobie wizję plastyczną i zechcą ją wyrazić ustalonym sposobem. Ten ustalony sposób to technika plastyczna.
Na zajęciach plastycznych w świetlicy staram się wprowadzać różne techniki plastyczne, gdyż uważam, że konieczne jest zapoznanie dzieci z pracą z różnych tworzyw. Pokazując ich różnorodność umożliwiam dzieciom wybór jednej z nich i odkrycie swoich możliwości, aby mogły doznać radości tworzenia.
Najczęściej stosuję techniki malarskie, które rozwijają przede wszystkim wyobraźnię malarską dziecka, poszerzają zakres widzenia barw i ich odcieni w otoczeniu.
Inne to techniki wycinankowe i wydzierankowe, które uwrażliwiają dziecko na linie i plamy, a równocześnie przygotowują do obcowania z oryginalną sztuką ludową oraz pełnego odczuwania jej piękna. Techniki te rozwijają także u dziecka jego zdolności i zamiłowania malarskie.
Jednymi z ciekawszych technik dla dzieci są: technika collag’u oraz stemplowanie. Uwrażliwiają one dziecko na otaczające je przedmioty, na piękno w przyrodzie, uzmysławiając mu bogactwo najróżniejszych tworzyw, ich faktur i barw.
Drukowanie stemplem jest techniką, która rozwija umysł konstrukcyjny, pobudza do twórczej ekspresji dekoracyjnej, rozwijając wyobraźnię i pomysłowość. Ponadto uczy właściwej organizacji pracy oraz zapoczątkowuje myślenie logiczne i konkretne. Dzięki tej technice dziecko zdobywa sprawność manualną
i wzrokową.
Urozmaicony dobór technik uatrakcyjnia zajęcia świetlicowe, wzbogaca sposoby plastycznej wypowiedzi, przyczynia się do pełniejszego rozwoju twórczości dziecka. Wybór techniki musi być zgodny nie tylko z potrzebami rozwojowymi dziecka, ale i rodzajem tematu.
Temat czy problem nie może być postawiony w sposób trudny, wszystko ma do niego inspirować: lektura, muzyka, martwa natura, film czy ilustracja. Tematy formułowane są obszernie i w taki sposób, aby wywoływały różne myśli i skojarzenia umożliwiając wiele rozwiązań. Staram się pobudzić dzieci do ochotnej i radosnej pracy. Dobór tematyki często wiąże się z zainteresowaniami i przeżyciami dzieci, Treści dostarcza też otaczający świat, wszystko to co dziecko odkrywa w kontakcie z rzeczywistością. Pewne tematy związane są ściśle ze środowiskiem dziecka – życie rodzinne, wycieczki, zabawy z rówieśnikami. Tematyka prac dotyczy również pór roku, różnych świąt i wydarzeń z życia szkoły.
Wszystkie prace dzieci są segregowane tematycznie, a w swoim czasie eksponowane w świetlicy na gazetkach
i regałach. Każda wystawa ma swój tytuł zgodny z tematem. Praca każdego dziecka jest przyozdobiona pewnym elementem ( stosownym do pory roku lub innej okazji ), na którym wypisane jest imię i nazwisko twórcy.
Kształtowanie i rozwijanie zdolności plastycznych wiąże się ściśle z rozwojem jego osobowości
i dokonuje się w określonym środowisku. Dziecko kontaktuje się z różnymi dziełami sztuki, z różnymi wypowiedziami artystycznymi, w różnych technikach i tworzywach. Jest to bardzo ważne nie tylko dla ułatwienia różnych rodzajów wypowiedzi plastycznej, ale i dla wielokierunkowości rozwoju psychiki dziecka. Poprzez kontakt ze sztuką w pewnym sensie skłaniamy dziecko do własnej wypowiedzi artystycznej, plastycznej.
Zajęcia plastyczne w świetlicy szkolnej przyczyniają się do poznawania, odczuwania i przeżywania piękna otaczającego świata. Rozwijają równocześnie spostrzegawczość, wyobraźnię, budzą i rozwijają nowe zainteresowania, kształtują wrażliwość na sztukę i umiejętność jej rozumienia, a przede wszystkim dają radość tworzenia.
Najważniejszą sprawą, wydaję mi się, jest zapewnienie dziecku sposobności wyżycia się w malarstwie, do ukształtowania swojego „ ja”. Dać mu możliwość tworzenia, myślenia, konstruowania, projektowania.
Dziecko tworząc, daje część siebie, pokazuje jak widzi, co czuje, jak myśli. Twórczość plastyczna dziecka jest wyrazem jego przeżyć i wiedzy o świecie.


Bibliografia:
1. Czajkowski K.: Pozaszkolna praca opiekuńczo – wychowawcza. Warszawa 1970,
Wyd. Zw. CRZZ.
2. Czerwosz Z.: Dzieci lubią rysować. Warszawa 1986, Nasza Księgarnia.
3. Praca zbiorowa pod red.Wiszniewskiej A.: Praca wychowawcza w świetlicy szkolnej.
Warszawa 1978, WSiP.
4. Gloton R, Clero C.: Twórcza aktywność dziecka. Warszawa1985, WSiP
5. Rosiński M.: Organizacja pracy opiekuńczo – wychowawczej w świetlicach.
Szczecin 1997, Centrum Psychologiczno – Pedagogiczne.

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 0


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.