Wieniec dożynkowy - scenariusz przedstawienia teatralno-muzycznego z okazji Święta Dziękczynienia za Zbiory

Na scenie stoi stół, porozstawiane krzesła, ławeczka. Na środku leżą snopki żyta i owsa. Lekko z boku, tuż przy początku sceny leży nie widoczna dla publiczności konstrukcja wieńca dożynkowego, częściowo przystrojona kłosami żyta, tak by do końca przedstawienia można było wieniec skończyć i pokazać publiczności.

Dzieci wchodzą na scenę w kurpiowskich i łowickich strojach. Część dzieci zajmuje miejsca w głębi sceny. Te, które zaczynają mówić wychodzą na pierwszy plan. W trakcie przedstawienia dzieci zmieniają się miejscami, by nadać całemu przedstawieniu dynamiczny charakter.

Mateusz:
Kiedy żniwo zakończymy,
Plony kwieciem ozdobimy.

Andrzej: (wbiegając na scenę)
Ozdabiają je dziewczyny
Na polanie,
Wśród doliny,
A śpiewają tak wesoło,
Że aż radość serce rwie.
Zaprosiłem je tu do nas
Byśmy mogli cieszyć się.

Darek:
A jakie to pieśni śpiewają dziewoje
Że taką radość wniosły w serce twoje?

Andrzej:
A są to pieśni znane i lubiane,
Przez naszych dziadków i ojców śpiewane
Śpiewali je kiedyś w pracy i od święta,
Na polu i w domu, uczyli wnuczęta.

Mateusz: (wykonując gest zaproszenia)
Poproś tutaj do nas nasze miłe panie,
Bo już czas zacząć to biesiadowanie.
(Wchodzą dziewczęta z naręczem kwiatów i zbóż)

Monika: (pokazując)
Mamy tutaj kłosy zbóż i kwiatów naręcza.
Zrobimy wieniec - znak obfitych zbiorów
Poświęciem w kościele

Karol:
Podziękujem Bogu
Za obfitości, którymi nas obdarzył.
(Dziewczęta podchodzą do konstrukcji wieńca; schylają się i na kolanach zaczynają go ozdabiać. Chłopcy pomagają;, podają kwiaty, przycinają kłosy.)

Mateusz:
Niech radość dosięgnie wszystkich gospodarzy
A Święto Dziękczynienia za zbiory obfite
Uczcijmy wszyscy razem.

Diana:
A was, wspaniali widzowie
Pięknie poprosimy,
Byście na sam koniec
Dobrze ocenili
To nasze wspólne dzieło,
Które tu razem tworzymy.

Monika:
I do zabawy także zapraszamy
Piosenki ludowe wszyscy zaśpiewamy

Karol:
Musimy tutaj zdradzić, że będziemy mieć gości.
Z różnych stron Polski przyjadą, ku naszej radości.

Darek:
A młodzież zaśpiewa, co u nich śpiewają
To nam radość sprawia, że pieśni te znają.

Natalia:
Bo gdy żniwo zakończone
Radośnie zagrajmy,
Pięknie zaśpiewajmy
A na sam początek.
Czerwone jabłuszko
Razem wykonajmy.

(Wszyscy śpiewają piosenkę "CZERWONE JABŁUSZKO". Po piosence na scenę wchodzą dzieci w łowickich strojach.)

Emila:
Przyjechaliśmy do was dziś z łowickiej ziemi
By radość Święta Dziękczynienia
Dzielić tutaj, z braćmi naszymi.

Karol:
Nasze dziewczyny z urody słyną,
Udowadniać tego chyba nie musimy.
A że śpiewają też pięknie,
Toteż je o piosneczkę ładnie poprosimy.

(Solistka w stroju łowickim wykonuje utwór "ŁOWICZANKA JESTEM")

Magda:
A tę piosenkę wszyscy dobrze znają,
Mazowsze i Kurpie razem ją śpiewają

(Wszyscy śpiewają piosenkę "SZŁA DZIEWECZKA")

Diana:
Pieśni o miłości często są śpiewane
Lubimy te pieśni wspólnie wymyślane.

(Wykonanie utworu "LAURA I FILON")

Tomek:
A pamiętacie głęboką studzienkę?
Głęboko kopaną, a przy niej Kasieńkę?
Co wodę, z niej, sama nabierała
I o Jasieńku swoim myślała?
Czy znacie ją wszyscy?
Tak? To zaśpiewajmy
I kwiaty w wieniec dalej układajmy.

(Wykonanie utworu "GŁĘBOKA STUDZIENKA". Następnie na scenę wchodzą dzieci w krakowskich i góralskich strojach)

Darek:
Krakowiacy i Górale to jedna rodzina
Zapraszamy do nas, proszę się rozgościć
Czym chata bogata, dziś nie wolno pościć.

Krzysiek:
Dziękujemy ślicznie, zaraz zasiadamy
I wszyscy wspólnie piosenkę śpiewamy.

(Soliści w strojach krakowskich i góralskich wykonują pieśni: "HEJ, BYSTRA WODA" i "GÓRALU, CZY CI NIE ŻAL")

Krzysiek:
A jak bystra woda, hale i góry,
To i dziewczyna co wołki pasała,
Pasła je pasła, aż postradała.

Wykonanie utworu: ("POGNAŁA WOŁKI")

Andrzej:
No, jak tam kochani wieniec się wyplata?
Prawda, że piosenka sama ręce splata?

Anka:
Popatrzcie państwo i oceńcie sami,
Jak pięknie przy pracy czas tutaj spędzamy.

Darek:
Bo czy Góral, Kurp czy Mazur,
Braćmi są naszymi
I plon zbierają wszyscy
Z naszej polskiej ziemi.

Natalia:
A więc drodzy przyjaciele
Chociaż co dzień pracy wiele,
To na duchu nie słabniejmy
Radość naszą wokół siejmy.

Magda:
I pracujmy też uczciwie
Wspólnie na duchowej niwie,
Byśmy w duchu urastali,
Język ojców szanowali!

Anka:
Na zakończenie zaśpiewajmy pieśń, którą dzisiaj śpiewa cała Polska.

(Wszyscy śpiewają pieśń: "HEJ SOKOŁY")

Opracowanie: Beata Ruszczyk

Wyświetleń: 4335