Uwaga na kreskówki

Dzieci bardzo chętnie spędzają swój czas przy telewizorze, oglądając swoje ulubione kreskówki. Niezbędne posiłki dzieciaki chętnie spożywają przy bajeczkach. Rodzice często zajęci swoimi domowymi sprawami nie zdają sobie sprawy, jakie zagrożenie niesie taka bajka.

Niełatwo oceniać dziecięce bajki. Problemem są nierzadko różnice kulturowe, ale najczęściej po prostu trudność w ocenie moralnej filmu animowanego. Kiedy dziecko ogląda bajkę, nie wie, że to fikcja, odbiera całą scenkę dosłownie. Dlatego takie ważne jest, by razem z dziećmi oglądać telewizję. Problemem nie są same treści przekazywane przez kreskówkę, lecz nieumiejętność ich wytłumaczenia przez dziecko, które samo ogląda bajkę i samo zostaje z jakimś problemem.

Nie każda animacja to film dla dzieci! Warto zainteresować się, co kryje się pod niektórymi tytułami "dziecięcych" kreskówek. Te najgorsze układają się w pewne typy, z których najbardziej wyraziste to:
- Animacje japońskie - ich wspólnym elementem są "moce", którymi bohaterowie miotają, porażają się, niszczą wszystko, co im przeszkadza lub utrudnia realizację planów. Prekursorem tego typu kreskówek były pokemony, teraz już wyparte przez inne, np. atomówki.
- Animacje... głupie - ich bohaterowie, którymi są dzieci, żyją we własnym świecie pozbawionym kontroli dorosłych. Zero treści edukacyjnych. Dzieciaki bekają, wymiotują, używają wulgarnych słów, biją i wyśmiewają słabszych. Do takich należą: "Bliźniaki Cramp".
- Animacje z duchami i straszydłami - niektóre z nich nie są może szkodliwe dla psychiki dziecka, ale częste oglądanie ich to po prostu strata czasu. Kolejne odcinki oparte są na identycznym schemacie. Nagle pojawia się zjawa, która komplikuje jakąś sprawę. Finał stanowi albo przegnanie zjawy, albo jej demaskacja, bo często okazuje się, że ktoś się podaje za ducha. Do tych kreskówek należy zaliczyć Scooby Doo, Chojrak - tchórzliwy pies.
- Animacje futurystyczne - wysoki poziom agresji, walka, przemoc, ludzie -roboty. Bohaterom towarzyszą moce naturalne, żywioły (woda, powietrze, ogień, ziemia), ale w całości to kreskówka zdecydowanie nie dla dzieci.

Telewizja jest bardzo prostym sposobem spędzania wolnego czasu, dostarcza dzieciom wiedzy i wzorów zachowania, często aspołecznych i konsumenckich. Pokazuje bodźce kojarzone z agresją, np. broń. Programy przedstawiające obrazy przemocy emitowane są o różnych porach, w związku z tym dziecko ma do nich swobodny dostęp. Coraz częściej bajki dziecięce i filmy animowane przekształcane są w bajki grozy i przemocy. Dzieci bardzo często naśladują bohaterów, utożsamiają się z nimi przejmując wzorce agresji i przemocy. Oglądanie tego typu filmów jest nie tylko emocjonalnie znaczącym przeżyciem, ale dużą dawką wrażeń prowadzącą do znieczulenia. Wielokrotnie oglądanie scen przedstawiających walkę, wypadki i ludzką krzywdę wywołuje początkowo silne pobudzenie emocjonalne, z czasem staje się coraz bardziej obojętne.

Nie zawsze jest możliwe, aby przy oglądaniu TV zawsze towarzyszyła dziecku osoba dorosła. Dobrze znaleźć choć trochę czasu, by pomóc dziecku zrozumieć coś, co pokazywane jest w telewizji. Niekiedy sami rodzice mają problem z oceną emitowanych programów i filmów. Pomocny w wyborze programów odpowiednich dla dzieci jest system oznaczania ich małymi symbolami (zielone kółko - dla wszystkich, żółty trójkąt - za zgodą rodziców, czerwony kwadrat - tylko dla dorosłych). Szkoda jedynie, że nie na wszystkich kanałach telewizyjnych jest to system obowiązujący. Brak ich przede wszystkim na dziecięcych kanałach kreskówkowych: Cartoon Network, Fox Kids.

Problem narasta nie tylko z powodu wszechobecnej telewizji, ale także z pośpiechu życia. Dialog w rodzinie staje się rzadkością, a wtedy lukę wypełnia ekran telewizyjny. Starajmy się więc wykorzystać pozytywnie informacje, których dostarcza telewizja, a przede wszystkim kontrolować programy oglądane przez dzieci.
 

Opracowanie: mgr Dorota Młynarska

Wyświetleń: 1278