O miłości - dla uczniów starszych klas szkoły podstawowej

Miłość,
Pożywienie zgłodniałego
Woda czysta spragnionego
Słońce człowieka zziębniętego
Nieodzowna energia życia

Michel Quoist Bez miłości ludzkość nie mogłaby istnieć ani jednego dnia - twierdzi amerykański psychoanalityk Erach Fromm. Jest ona wielką siłą, dzięki której człowiek może harmonijnie się rozwijać i doznawać szczęścia. Marzymy o miłości, bo chcemy kochać i być kochanymi.

Czym więc ta miłość jest? Mnóstwo filmów o niej nakręcono. Tworzy się coraz to nowe piosenki, wiersze, powieści. Jest odwiecznym tematem, wokół którego owija się wątek legend, podań, mitów i baśni.

Jak ją zdefiniować, ukazać jej sens i do końca określić jej wymiar? Niezwykle to trudne, bo nawet psychologowie i filozofowie mają kłopoty z jednoznacznym określeniem istoty miłości. Człowiek ze swej natury jest osobowością złożoną i niepowtarzalną, dlatego każdy z nas inaczej ją przeżywa.

Poza tym jest to słowo wieloznaczne i dziś szczególne zdewaluowane. Słyszymy zwroty: "kocham kwiaty", "kocham mojego kotka", "kocham jeść". Bardzo często czasownik "kochać" utożsamiany jest z czasownikiem "lubić" i stąd te związki. Zastanówmy się, co jeszcze jest wspólnego dla pojęcia: miłość ojczyzny, ojca, matki, brata, a także miłość macierzyńska, ojcowska, małżeńska. Dla ludzi wierzących: miłość Boga bliźniego? Tyle pytań i tyle odmian.

Spróbujmy znaleźć "wspólny mianownik" dla tych wszystkich rodzajów miłości. Prawdopodobnie zgodzicie się ze stwierdzeniem, że miłość to pragnienie szczęścia i dobra dla tego, kogo kochamy. Jeżeli naprawdę kochamy, to cieszymy się jego obecnością, otwieramy się na niego, jesteśmy wrażliwi na jego potrzeby i pragnienia. Jesteśmy też gotowi wyrzec się własnej wygody i zadowolenia, czasem nawet ryzykując bezpieczeństwo.

Kochać, to także znaczy pomagać komuś w zdobywaniu zaufania do siebie samego. Osoba kochana dostrzega wówczas wartość swego istnienia. Zaczyna wierzyć w siebie, że potrafi się podobać, ze jest komuś potrzebna.

Prawdziwa miłość będzie przyjmowała postawę: "Ja dla ciebie", nie zaś: "Ty dla mnie". Kontynuując sprawdzian prawdziwej miłości, można posłużyć się takimi oto testem.

Jeżeli mówimy: "Kocham cię, ponieważ cię potrzebuję", to jest to miłość niedojrzała, egoistyczna. Natomiast jeżeli będziemy naprawdę kochali, wówczas powiemy: "Potrzebuję cię, ponieważ cię kocham".

Tak więc miłość to bezinteresowne dawanie wszystkiego, co możemy drugiej osobie zaofiarować - swój czas, swoją obecność, pomoc, a nawet służbę.

Bibliografia:

1. "Wędrując ku dorosłości", praca zbiorowa pod redakcją Teresy Król, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 1999
 

Miłość,
Pożywienie zgłodniałego
Woda czysta spragnionego
Słońce człowieka zziębniętego
Nieodzowna energia życia

Michel Quoist