Zmagania z ortografią- konkurs ortograficzny dla klas IV- VI

Wielu uczniów ma problemy z ortografią. Przeładowane programy nie pozostawiają zbyt wiele czasu na ćwiczenia pisowni. Coraz więcej dzieci ma zaburzenia percepcji słuchowej, wzrokowej, a słowo: dysortografia stało się niezwykle modne nawet wśród uczniów.

Tymczasem zwłaszcza dzieci z deficytami powinny systematycznie ćwiczyć pisownię, utrwalać reguły ortograficzne. Ogromną rolę odgrywa w tym pomoc i zaangażowanie rodziców.

Nie chcę tu jednak pisać o rodzajach ćwiczeń i dyktand dla dzieci, ale skupić się na konkursach ortograficznych, które według moich obserwacji skutecznie dopingują uczniów, nawet tych słabszych, do samodzielnej pracy.

W mojej szkole taki konkurs odbywa się raz w roku.
Celem jego organizacji jest:
- zachęcenie uczniów do samodzielnej pracy,
- uwrażliwienie na potrzebę pisania z zachowaniem ostrożności ortograficznej i językowej,
- usystematyzowanie i utrwalenie reguł i zasad pisowni,
- poprawa wizerunku własnego "ja" (podwyższenie samooceny ucznia),
- poszerzenie wiedzy ogólnej.
Każdy taki konkurs podporządkowany jest danemu tematowi, np. ekologii, baśniom, legendom.

Do konkursu zakwalifikowane zostają dwuosobowe zespoły z każdej klasy na podstawie przeprowadzonych uprzednio eliminacji.

Ponieważ pracuję w małej szkole nie ma możliwości, aby rywalizowały ze sobą uczniowie na poszczególnych poziomach, np., tylko klasy IV, V itd. Wszystkie te klasy rywalizują ze sobą wykonując te same zadania.

Na początku wszyscy uczestnicy oglądają krótką inscenizację dotyczącą ściśle wiodącego tematu konkursu. Podczas, np. Baśniowych zmagań z ortografią, była to scenka kabaretowa pt.: "Kopciuszek robi karierę" (Uroczystości w szkole podstawowej I- IV t. II, red. Bleja- Sosna B., Toruń: Bea- Bleja 2003.)

Następnie przedstawiani są wszyscy uczestnicy i wybierane zostaje trzyosobowe jury spośród grona pedagogicznego (jest to zwykle pani dyrektor, nauczyciel języka polskiego i nauczyciel wyłoniony drogą losowania).

Uczniowie mają do wykonania trzy zadania oraz piszą dyktando.

Staram się, by konkurs nie przypominał odpytywania z reguł, ale był okazją do wykazania się wiedzą w praktyce. Uczniowie udowadniają przy tym, ze znają reguły, rozumieją je i potrafią uzasadnić pisownię wybierając z reguły potrzebne im w danym momencie treści.

Podam kilka przykładów takich zadań:
-uczniowie wymyślają i zapisują 5 słów związanych z tematem wiodącym i zawierających pułapkę ortograficzną,
-znajdują szybko podyktowane słowo w słowniczku ortograficznym, podają jego pisownię i numer strony, na której się znajduje,
-otrzymują fragment tekstu i uzupełniają luki brakującą literą oraz uzasadniają pisownię tego wyrazu,
-wskazują błędy w otrzymanym tekście, poprawiają je i uzasadniają pisownię
-piszą krótkie dyktando.

W czasie, gdy komisja sprawdza dyktanda i podlicza ogólna liczbę punktów, wszyscy uczniowie biorą udział w odgadywaniu zagadek związanych z tematem konkursu.. W ten sposób poszerzają i systematyzują swoja wiedzę. Prawidłowe odpowiedzi zostają nagradzane cukierkami.

Konkurs musi mieć wartki przebieg, by słuchacze nie zdążyli się znudzić i nie zaczęli przeszkadzać drużynom. Zwykle chętnie przysłuchują się pytaniom i dopingują startującym.

Wszystkie drużyny otrzymują dyplomy uczestnictwa i słodkie upominki, a mistrzowie ortografii, którzy uplasowali się na trzech najwyższych pozycjach, nagrody rzeczowe.

Myślę, że tego rodzaju imprezy wszystkim, zarówno biorącym czynny udział jak i dopingującym, przynoszą wiele korzyści i pokazują, ze ortografia nie musi być nudna.
 

Opracowanie: Izabela Tymińska - Wąż
SP- 3 Goleniów

Wyświetleń: 3617