Oswoić poezję - czyli konkurs recytatorski w mojej szkole

(...) "Co piszę?- mnie pytałeś- oto list ten piszę do Ciebie-
Zaś nie powiedz, iż drobną ślę Ci dań- tylko poezję!
Tę, która bez złota uboga jest- lecz złoto bez niej,
Powiadam Ci, zaprawdę, jest nędzą- nędz..."
C. K. Norwid

Tradycją już stało się organizowanie w mojej szkole konkursu recytatorskiego. Zawsze odbywa się on w listopadzie. Z uwagi na dużą rozpiętość wieku uczestników , konkurs przebiega w dwóch grupach: I- III i IV-VI. Ja zajmuję się tą drugą grupą wiekową.

Konkurs cieszy się dużą popularnością, trzeba więc wykazać się dużym taktem i pomysłowością, aby nie urazić tych dzieci, które recytują słabiej a chciałyby zaistnieć jako aktorzy i zaprezentować swój wiersz. Dlatego tez pierwszym etapem są eliminacje na terenie klasy. Wszyscy tu mogą wziąć udział. Dzieci same dobierają sobie repertuar. Staram się dyskretnie, w razie potrzeby ukierunkować je sugerując autorów, tytuły. Czasami sama podsuwam teksty, gdy dziecko nie potrafi znaleźć wiersza dla siebie. Dużą popularnością cieszą się szczególnie utwory J. Brzechwy, W. Chotomskiej, J. Tuwima i J. Kulmowej.

Po tygodniu, gdy wiersze są już opanowane pamięciowo, przysłuchuję się recytacjom udzielając wskazówek co do dykcji i interpretacji utworu. Po kolejnych dwóch tygodniach poświęcam jedna godzinę języka polskiego na tzw. Klasowy Konkurs Recytatorski.

Uczniowie wraz ze mną oceniają każdego uczestnika. Wybieramy 2- 3 osoby, które najlepiej poradziły sobie z recytacją. Zwycięzcy po kolejnych 2 tygodniach reprezentują swoją klasę na eliminacjach szkolnych.

Za cele tego przedsięwzięcia obrałam więc sobie:
1) popularyzację polskiej i światowej poezji dziecięcej,
2) doskonalenie umiejętności czytania i interpretowania tekstów poetyckich,
3) ćwiczenia dykcji i pamięci,
4) podwyższanie samooceny uczniów,
5) ujawnianie talentów.

Szkolny Konkurs Recytatorski dla klas starszych to duża impreza, w której biorą udział wszyscy uczniowie tychże klas oraz "gościnnie" klasy trzecie.

Imprezę prowadzę zawsze razem z uczniami.
Na początku przedstawiam jury, w skład którego wchodzi pani dyrektor i nauczycielka języka polskiego. Trzecia osoba wyłaniana jest spośród grona pedagogicznego drogą losowania.

Następnie wszyscy zapoznani zostają z regulaminem konkursu. Recytatorzy są oceniani za:
- stopień pamięciowego opanowania teksu,
- właściwą modulację i intonację głosu,
- interpretację, czyli ogólny sposób wykonania utworu.

Komisja ocenia według w/w kryteriów w skali 1do 3.

Uczniowie zaś mogą wybierać ulubieńca publiczności. Po wysłuchaniu recytacji każdy otrzymuje kartę z pieczątką szkoły, na której pisze nazwisko najlepszego jego zdaniem wykonawcy. Pomocą służą plakaty, na których wypisane są imiona i nazwiska wykonawców oraz tytuły utworów, które wykonują.

W czasie, kiedy komisja nauczycielska i uczniowska zlicza głosy, widownia bierze udział w zabawach ćwiczących dykcję, które zawsze wywołują salwy śmiechu, np.:

Szczoteczka szczoteczce szczebioce cos w teczce
lub
Wart Pac pałaca a pałac Paca itp.

Punktem kulminacyjnym jest ogłoszenie wyników. Wyłaniamy I, II i III miejsce oraz ulubieńca publiczności.

Wszyscy uczestnicy otrzymują drobne nagrody, a zwycięzcy nagrody książkowe i maskotki.

Najlepsze dwie bądź trzy osoby reprezentują szkołę w gminnym konkursie o nazwie: Mały Konkurs Recytatorski, który odbywa się w Goleniowskim Domu Kultury. Prawie co roku moi uczniowie otrzymują tam wyróżnienia i biorą udział w konkursie powiatowym.

Ogromną satysfakcję sprawia mi duże zaangażowanie dzieci w udział i organizację konkursu. Cieszę się również, gdy widzę absolwentów mojej szkoły, którzy w gimnazjum, czy liceum kontynuują swoje zainteresowania i osiągają sukcesy w konkursach recytatorskich, czy tez przeglądach teatralnych.

Wtedy wiem, że moja praca nie poszła na marne.

 

Opracowanie: Izabela Tymińska - Wąż
SP- 3 Goleniów

Wyświetleń: 2505