Wpływ ruchu na rozwój psychofizyczny dziecka

Ruch jest w stanie zastąpić prawie każdy lek,
ale wszystkie leki razem wzięte nie zastąpią ruchu.
Dr Wojciech Oczko

RUCH - NATURALNĄ POTRZEBĄ

Ruch jest naturalną potrzebą ludzkiego organizmu. Potrzebą nie mniej ważną, niż pożywienie, oddychanie, sen. Potrzeba ta wynika z programu genetycznego, którego istotą było poruszanie się człowieka dla zdobycia pożywienia. Obecnie pożywienie zdobywa się niekoniecznie dzięki intensywnemu przemieszczaniu się. Niezbędna aktywność ruchowa zastąpiona została siedzącym trybem życia. Pozornie stwarza to perspektywę dużej wygody. Na krótką metę może to być nawet zachęcające. Przeważnie do momentu, kiedy w "uśpieniu" pozostają biologiczne czujniki człowieka. Jednak, prędzej czy później przypomną one człowiekowi, iż "ruch jest życiem - życie jest ruchem".

Długotrwałe tłumienie tej biologicznej potrzeby, najpierw powoduje zwiększenie masy ciała, następnie szereg różnych dolegliwości, Głównie mniej sprawne funkcjonowanie poszczególnych narządów, a w końcu pogarszające się działanie aparatu ruchowego. Szczególnie niekorzystny jest brak aktywności u dzieci. Może on wywołać zahamowanie rozwoju fizycznego, motorycznego, a nawet intelektualnego.

Przed wszystkimi tymi niekorzystnymi wpływami cywilizacji ochronić może aktywny styl życia zapewniający biologiczne odmłodzenie, zachowanie i polepszenie zdrowia, a także dłuższe życie.

ROZWÓJ FIZYCZNY I MOTORYCZNY DZIECKA W WIEKU WCZESNOSZKOLNYM

Młodszy wiek wczesnoszkolny jest okresem, w którym dziecko przebywa drogę od dzieciństwa do okresu dorastania. Dalszy rozwój i powodzenie dziecka w szkole, a także w życiu zależeć będzie od osiągniętego rozwoju psychofizycznego, wiedzy i umiejętności, zainteresowań oraz motywacji do nauki.

W okresie wczesnoszkolnym trwa intensywny proces kostnienia szkieletu, wzmacnianie mięśni oraz połączeń kości i stawów. Stopniowo organizm dziecka krzepnie, wzrasta siła, wytrzymałość i sprawność ogólna. W ciągu trzech pierwszych lat pobytu w szkole dziecko doskonali podstawowe formy ruchu, uczy się nowych czynności ruchowych i ich połączeń.

Wiek 8 - 10 lat jest najlepszym okresem do nauczania ruchów i opanowania różnych dziedzin sportu. Dzieci charakteryzuje wtedy tzw. kocia zręczność, duża szybkość w biegu na krótkie odległości i stosunkowo duża siła, która przejawia się m. in. W wykonywaniu trudnych ćwiczeń gimnastycznych. Wiele dzieci potrafi w tym wieku uczyć się nowych czynności ruchowych bez specjalnego przygotowania, np. jazdy na rowerze.

Łatwość w opanowywaniu nowych czynności ruchowych powoduje, że dzieci uprawiają ćwiczenia ruchowe z zapałem, wykazując większą niż w innych okresach odwagę i chętnie współzawodniczą między sobą w osiąganiu dobrych wyników sportowych. Charakteryzuje je wysoka, naturalna chęć fizycznego wyżycia się, wzmożona aktywność ruchowa, biologiczna potrzeba ruchu.

Dzieci niższych klas odznaczają się dużą pobudliwością, ciągłą gotowością do ruchu ale nie potrafią się skoncentrować przez dłuższy czas na jednej czynności.

ZASADY STOSOWANE PODCZAS ZAJĘĆ RUCHOWYCH

Uwzględniając charakterystyczne cechy rozwoju dzieci nauczyciel podczas zajęć ruchowych powinien:
- unikać ćwiczeń nudnych, długotrwałych,
- mniej objaśniać, więcej pokazywać,
- wybrane elementy i połączenia ruchowe wykonywać razem z dziećmi,
- w doborze form i środków uwzględniać wybory i sugestie dzieci,
- naukę prostych, naturalnych form ruchu łączyć z rozwojem wyobraźni,
- ćwiczenia wymagające koncentracji uwagi przeplatać ćwiczeniami łatwiejszymi lub zabawami, dającymi odprężenie psychiczne,
- próby opanowania nowych form, nawet nieudane, zawsze pozytywnie oceniać.

DOBÓR FORM AKTYWNOŚCI RUCHOWEJ

Mając na uwadze wszechstronny rozwój fizyczny i psychiczny dziecka nauczyciel powinien zadbać o odpowiedni dobór form aktywności ruchowej dostosowanych do możliwości dziecka.

Rozwój układu krwionośnego i serca, jak również układu oddechowego, sprawia, że nie należy unikać długotrwałych wysiłków. Ma to duże znaczenie dla zdrowia, dla rozwoju wytrzymałości, uznawanej - obok zahartowania - za najważniejszą prozdrowotną właściwość organizmu. Z natury dzieci biegają szybko na krótkie dystanse, po intensywnych ćwiczeniach stosunkowo szybko męczą się, jednakże po krótkim odpoczynku ponownie podejmują wysiłek. Podczas zajęć ruchowych stopniowo wydłużamy dystans ciągłego biegu i czas trwania wysiłku, ćwiczymy w wolniejszym tempie, ale dłużej.

Wprowadzamy gry i zabawy, głównie bieżne, o charakterze wytrzymałościowym. Pamiętajmy, że pierwsze oznaki zmęczenia dziecka nie powinny być powodem do zaprzestania przez nie aktywności fizycznej. Aby rozwijać kondycję, wysiłek musi trwać odpowiednio długo i mieć odpowiednią intensywność.

Stan rozwoju układu nerwowego i aparatu ruchu pozwala na rozwijanie zdolności koordynacyjnych (orientacja wzrokowa, słuchowa, przestrzenna, rytm, równowaga, czucie ruchowe, lateralizacja).Nie unikajmy trudnych koordynacyjnie, złożonych form aktywności ruchowej. Wykorzystujmy wszystkie kanały percepcyjne - równocześnie analizator wzrokowy, słuchowy, kinestatyczny. Rozwój kombinacji ruchowych rozwijamy na m. in. Różnorodnych torach przeszkód.

Szczególnie w klasach niższych stosujemy dużo ćwiczeń o charakterze globalnym, tym bardziej że w tym wieku rozwojowym ruchy naturalne, takie jak: bieg, rzut, skok - ulegają znacznemu doskonaleniu.

Niekorzystną konsekwencją rozpoczęcia nauki w szkole jest to, że więcej czasu dziecko spędza w przymusowej, nie zawsze poprawnej, siedzącej pozycji, często dając początek wadom postawy. Z tego powodu zwracamy szczególna uwagę na kształtowanie nawyku poprawnej postawy. Podczas zajęć ruchowych wprowadzamy ćwiczenia wzmacniające mięśnie posturalne: mięśnie grzbietu, brzucha i pośladków.

Ćwiczenia siłowe stosujemy z dużą rozwagą i powściągliwością, bez dodatkowego obciążenia - wystarczy ciężar własnego ciała. Często korygujemy postawę dziecka, przypominamy mu o konieczności trzymania się prosto.

Pamiętajmy, że kościec dziecka jest jeszcze stosunkowo miękki i podatny na zniekształcenia. Korzystniejsze są więc ćwiczenia w pozycjach niskich niż w wysokich, mniej obciążające układ kostny, a szczególnie kręgosłup.

Ze względu na tendencję do płaskostopia unikamy ćwiczeń w dużym rozkroku, zeskoków i skoków na twardym podłożu, np. asfalcie czy betonie.

ĆWICZENIA GIMNASTYCZNO - TANECZNE

Szczególną rolę dla wszechstronnego rozwoju psychofizycznego uczniów odgrywają ćwiczenia gimnastyczno - taneczne przy muzyce.

Głównym celem ćwiczeń gimnastyczno - tanecznych jest podniesienie sprawności fizycznej, rozwijanie wrażliwości na piękno i estetykę ruchu, umuzykalnienie i utanecznienie ćwiczących oraz zaspokojenie potrzeb ruchowych dzieci.

Prowadzący zajęcia w początkowym okresie stosowania ćwiczeń tanecznych powinien dobierać ćwiczenia łatwe, a po ich opracowaniu łączyć je w tematy ruchowe. Łączenie kilku ćwiczeń uczy dzieci planowego poruszania się w przestrzeni, utanecznia je i daje moment odprężenia. Aby utrzymać stałe zainteresowanie dzieci ćwiczeniami, należy je zmieniać, dodawać nowe w miarę osiągania postępów oraz systematycznie wprowadzać trudniejsze formy. Ćwiczenia wykonywane w miejscu można uatrakcyjnić wykonując je w ruchu (na obwodzie koła, po przekątnej, w kolumnie).

Na zajęciach należy wiele improwizować, zmieniać schematy tematów i układów ruchowych. Przeznaczenie kilku minut na dowolną improwizację ruchową ćwiczących pozwoli na wzbogacenie zasobu ćwiczeń oraz zwiększenie zaangażowania dzieci w zajęciach poprzez współudział w tworzeniu układów tanecznych.

Ruch zespolony z muzyką sprzyja uaktywnieniu każdej grupy wiekowej, a zwłaszcza dzieci i młodzieży. Prowadzenie zajęć z muzyką z ułatwia ćwiczącym zapamiętywanie kolejności ruchów, rozwija koordynację ruchową, a także angażuje emocjonalnie ćwiczących i stwarza przyjemny nastrój w toku nauczania. Rytm, który wnosi ze sobą muzyka wprowadza do ćwiczeń pewne uporządkowanie ruchu, wymuszając odpowiednie tempo, dokładność i obszerność. Rytmicznie wykonywany ruch cechuje mniejszy wysiłek mięśniowy i nerwowy.

Opracowując tematy i układy ruchowe przeznaczone do wykonywania z muzyką należy pamiętać o określonych zasadach:
- ruchy małych odcinków ciała wykonywane energicznie i żywo powinna ilustrować muzyka w dość szybkim tempie,
- ruchy obszerne powinna ilustrować muzyka o tempie wolniejszym, takim, które pozwoli na wykonanie ich w pełnej amplitudzie,
- ruchom o dużym natężeniu i napięciu powinna towarzyszyć muzyka energiczna i głośna, natomiast ruchy delikatne, często stosowane dla małych odcinków ciała powinna ilustrować muzyka cicha,
- ruchom wznoszącym w górę powinny towarzyszyć dźwięki wznoszące się, a ruchom przeciwnie skierowanym dźwięki opadające,
- do ćwiczeń tanecznych pożądana jest muzyka o żywym, radosnym i łatwym do zrozumienia charakterze, należy dobierać takie utwory, które posiadają wyraźny, zdecydowany rytm i są łatwo uchwytne pod względem melodii..

Wykonywanie ćwiczeń przy muzyce stanowi niezwykle atrakcyjną i ciekawą formę ruchu. Poprzez muzykę i dzięki muzyce można wciągnąć dzieci do systematycznych zajęć połączonych z ruchem i uczynić z ruchu istotny element troski młodego człowieka o własne zdrowie.

Obserwując fizyczne i emocjonalne zaangażowanie dzieci w ćwiczeniach gimnastyczno - tanecznych wysiłek nauczyciela włożony w przygotowanie takich zajęć wydaje się warty podjęcia.

ZAJĘCIA GIMNASTYCZNO - TANECZNE W KLASACH I - III

Zajęcia gimnastyczno - taneczne można prowadzić jako poszerzenie programu wychowania fizycznego, w trakcie zajęć zintegrowanych lub w ramach zajęć pozalekcyjnych.

Głównym celem zajęć gimnastyczno- tanecznych jest nauka wybranych układów tanecznych np.:
- tańce dziecięce: poleczka, walczyk, kantry,
- tańce ludowe: krakowiak, oberek, kujawiak, polonez, trojak,
- tańce tematyczne,
- tańce współczesne: rock and roll, samba, rumba, cha - cha, disco,
- tańce dyskotekowe formacji zespołowej.

Tok zajęć gimnastyczno - tanecznych składa się z TRZECH części:

1. Część wstępna - celem jest zorganizowanie grupy i ogólne przygotowanie ćwiczących do zajęć.

2. Część główna A - zadaniem jej jest kształtowanie prawidłowej postawy ćwiczących i przygotowanie organizmu do wysiłku w następnej części.
Część główna B - której celem jest wyrobienie cech psychofizycznych oraz opanowanie ćwiczeń nowych i utrwalenie znanych.

3. Część końcowa - pełni funkcję uspokajającą. Ćwiczenia wykonywane są w tempie sprzyjającym rozluźnieniu mięśni i uspokojeniu organizmu w celu obniżenia krzywej wysiłku fizycznego.

Zajęcia gimnastyczno - taneczne dla klasy I

Miejsce ćwiczeń: sala do zajęć ruchowych.
Przybory i sprzęt: magnetofon, nagrania muzyczne w takcie 4/4.
Zadania:
- doskonalenie czworakowania w układzie ćwiczeń gimnastyczno - tanecznych,
- kształtowanie siły obręczy barkowej i zwinności,
- utrwalanie pozycji wyjściowych do ćwiczeń kształtujących,
- nauka układu tanecznego "Taniec żółwików".
- wdrażanie do starannego wykonywania ćwiczeń.

Część I.
1. Zbiórka, powitanie, podanie zadań.
2. 2. Zabawa ożywiająca "Figurki".
3. Swobodny bieg w różnych kierunkach przy muzyce. Na przerwę w muzyce każde z dzieci zatrzymuje się w wymyślonej przez siebie pozycji.

Część II A
1. W pozycji stojącej, z towarzyszeniem muzyki "tańczą" dowolnie same ręce, ramiona, potem nogi, głowa, tułów a następnie całe ciało.
2. 2. W rozkroku sięganie ramionami jak najwyżej w górę, a następnie jak najdalej w przód z klaśnięciem w dłonie (chwytanie motyla).
3. Z postawy z ramionami w górę przyjęcie pozycji skulonej, starając się zajmować jak najmniej miejsca (karły i olbrzymy).
Z przysiadu podpartego dzieci pokazują jak budzi się kotek (koci grzbiet).
4. W siadzie skrzyżnym wykonywać ruchy potakiwania głową(ptaszek pije wodę) i przeczenia (koń pije wodę) oraz ruchy wahadłowe tułowia (wahadło zegara).
5. Z siadu skrzyżnego leżenie tyłem, ramiona i nogi wyciągnięte w różne strony(zajmowanie dużej przestrzeni).
Z leżenia tyłem leżenie bokiem w skuleniu, a następnie przetoczenie do leżenia przodem, ramiona i nogi wyciągnięte.
Z leżenia przodem przyjęcie pozycji skulonej w siadzie klęcznym (ukłon japoński).
6. W leżeniu przodem, ramiona ugięte przy klatce piersiowej, skłon tułowia w tył (ślimak pokazuje rogi), a następnie skłon tułowia w przód w siadzie klęcznym.
7. W siadzie rozkrocznym o nogach lekko ugiętych, ramiona w bok, skłon tułowia w przód (wbijanie gwoździ), a następnie przetoczenie w tył w skuleniu i przyjęcie pozycji wyjściowej.
8. W klęku podpartym pokazać najpierw prawym, potem lewym ramieniem wszystkie kierunki (w przód, w tył, w bok, w górę).
9. "Chód rannego żołnierza" na trzech kończynach, czwarta uniesiona nad podłożem.
10. Zabawa skoczna - "Bocian i żabki".

Część II B
1. Wyścigi rzędów. Ćwiczący stają blisko siebie w rozkroku o nogach ugiętych, ramiona opierają na barkach kolegi. Na sygnał nauczyciela rozpoczynają marsz w przód tą samą nogą (stonoga).
2. Z siadu skrzyżnego czworakowanie w przód do miejsca określonego przez nauczyciela (dotknięcie linii), a następnie powrót biegiem na miejsce (w formie zabawowej).
3. Nauka fragmentu układu, najpierw ćwiczyć na liczenie, potem przy muzyce.

Muzyka w takcie 4/4. Tempo wolne.

P.W.:
siad skrzyżny, skurcz pionowy ramion, zgięcie dłoniowe.

T.I
1 - lekkie wysunięcie prawego przedramienia w bok, głowa w prawo,
2 - cofnięcie prawego przedramienia do pozycji wyjściowej,
3 - 4 - jak 1 - 2.

T.II
1 - lekkie wysunięcie prawego przedramienia w bok,
2 - wysunięcie prawego przedramienia do wyprostu prawego ramienia w bok,
3 - 4 - opust prawego ramienia falą w dół do p. w.

T. III - IV jak T. I - II, ale ćwiczyć w lewo, zwrot głowy w lewo.

T.V
1 - 2 - powolne przesuwanie palców prawej stopy po podłożu w przód, ramiona w dół.
3 - 4 - wznos prawej nogi ugiętej w przód.

T. VI
1 - 2 - przenos prawej nogi ugiętej w bok w lewo, do siadu bokiem,
3 - 4 - wznos prawej nogi w przód i opust do siadu skrzyżnego.

T. VII jak T. V, ale ćwiczyć lewą nogą.

T. VIII
1 - 2 - postawienie lewej nogi w przód, wznos ramion przodem w górę,
3 - 4 - postawa, ramiona w dół.

P.w.
: postawa, ramiona w dół.

T. IX
1 - 4 - cztery kroczki w przód na palcach (zacząć prawą nogą).

T. X
1 - wysunięcie prawej nogi w przód,
2 - przenos prawej nogi w bok,
3 - 4 - postawienie prawej nogi w II pozycji klasycznej nóg (w rozkroku), fala ramion w bok, w dół i wznos do p. w. z jednoczesnym półprzysiadem i wyprostem nóg.

T. XI - XII - jak T. IX - X, ale ćwiczyć lewą nogą.

T. XIII
1 - rozkrok,
2 - wznos ramion w górę,
3 - rozkrok wspięty obunóż,
4 - p.w.

T. XIV
1 - 2 - fala ramionami (miękki opust ramion bokiem w dół), z jednoczesnym ugięciem nóg,
3 - 4 - wyprost nóg, skurcz ramion pionowy, opust dłoni w dół.

T. XV 1 krok skrzyżny prawą nogą w przód w lewo, wyprost ramion w bok,
2 - krok lewą nogą w bok,
3 - krok skrzyżny prawą nogą w przód w lewo, wyprost ramion bokiem w górę,
4 - krok lewą nogą w bok, ramiona w górę.
T. XVI jak T. XIV.

P.w. ;rozkrok, skurcz ramion pionowy, zgięcie dłoniowe.

T. XVII
1 - krok skrzyżny prawą nogą w tył w lewo, wyprost ramion w bok,
2 - krok lewą nogą w bok,
3 - krok skrzyżny prawą nogą w tył w lewo, wznos ramion w górę,
4 - półobrót w prawo, ramiona w dół.

T. XVIII jak T. XIV.

T. XIX 1 - 4 - cztery kroczki w przód (w pozycji "żółwia") skurcz ramion pionowy, zgięcie dłoniowe.

T. XX
1 - wysunięcie prawego przedramienia w przód,
2 - cofnięcie prawego przedramienia do p.w.,
3 - 4 - jak 1 - 2.

T. XXI jak T. XX, ale ćwiczyć lewym ramieniem.

T. XXII
1 - 4 - cztery kroczki w przód, skurcz ramion pionowy.

T. XXIII
1 - 4 - przysiad podparty, kolana rozwarte(na zewnątrz).

T. XXIV 1 - 4 - siad rozkroczny o nogach ugiętych, skłon tułowia w przód, ramiona w bok pod kolanami, wytrzymanie.

P. w.: siad skulony.

T XXV
1 - 2 - przetoczenie bokiem w lewo na plecy,
3 - - leżenie tyłem, nogi w przód do rozkroku, ramiona w bok.

T. XXVI
1 - 2 - ugięcie ramion i wznos głowy w przód,
3 - 4 - ugięcie nóg,

T. XXVII
1 4 - przetoczenia w przód i w tył z jednoczesnym na przemian stronnym wyprostem i ugięciem ramion i nóg.

T. XXVIII
1 - 4 - siad skrzyżny, ramiona w dół.

T. XXIX
1 - siad bokiem w prawo,
2 - 3 - 4 - czworakowanie w przód do określonego ustawienia.

T. XXX
1 -2 - siad klęczny,
3 - 4 - opad tułowia w przód, opust głowy w dół (ukłon japoński).

T. XXXI
1 - 4 - siad klęczny, wznos głowy w przód.

T. XXXII
1 - 4 - wytrzymanie.

Część III.
1. Parami marsz dookoła sali w takt melodii,.
2. W siadzie skrzyżnym, ramiona oparte na kolanach, wyciąganie głowy i szyi w górę(podnoszenie sufitu) oraz przyciąganie brody do tułowia (podwójny podbródek).
3. Zbiórka, omówienie zajęć, pożegnanie.

Zajęcia gimnastyczno - taneczne dla klasy II

Miejsce ćwiczeń: sala do zajęć ruchowych.
Przybory i sprzęt: magnetofon, nagrania muzyczne w takcie na 2/4 i ¾, nagranie trojaka,
Zadania:
- kształtowanie siły, zwinności i szybkości,
- zapoznanie z rodzajami ćwiczeń kształtujących siłę,
- nauka kroków i figur trojaka,
- wdrażanie do samokontroli.

Część I.
1. Zbiórka, powitanie.
2. 2. Zabawa ożywiająca "Samochody" (jazda i hamowanie na śliskiej powierzchni).
3. Przy muzyce dzieci poruszają się w dowolnych kierunkach marszem lub biegiem. Na przerwę w muzyce zatrzymują się. Wykonując dodatkowy poślizg i unikając zderzenia zajmują wolne miejsce w pobliżu.

Część II A
1. Stojąc w rozkroku wymach prawym ramieniem w przód, lewym w tył. To samo z półprzysiadem przy muzyce.
2. Wypady w przód i w bok - na liczenie. Przyjmowanie pozycji szermierza.
3. Naśladowanie ruchów atlety podnoszącego ciężką sztangę(przysiad, wypychanie ramionami ciężaru w górę i wyprost nóg). Na liczenie.
4. W parach - "Mycie lustra". Schodzenie z pozycji wysokich do niskich i odwrotnie.
5. Z postawy skłon tułowia w przód i czworakowanie do podporu leżąc przodem, a następnie czworakowanie do pozycji wyjściowej. Na liczenie.
6. W leżeniu przodem o nogach ugiętych w rozkroku, ramiona ugięte przy klatce piersiowej, skłon tułowia w tył, a następnie skłon tułowia w przód w siadzie klęcznym(rozciąganie i zwijanie tułowia).
7. W leżeniu przodem wznos tułowia, ramion i nóg, a następnie obrót w prawo do siadu rozkrocznego, dotknięcie ramionami podłoża lekko z przodu i obrót w lewo do leżenia przodem.
8. W klęku podpartym uginanie ramion z jednoczesnym wznosem nogi w tył(picie wody w stawie).
9. W postawie naśladowanie ruchów łyżwiarza figurowego na lodowisku (jazda na jednej nodze, piruety, podskoki, kroki taneczne).
10. W parach gra w piłkę nożną bez piłki (jeden strzela, drugi broni). Próbujemy raz prawą, raz lewą nogą.
11. Podskoki jednonóż w prawo i w lewo z ćwierćobrotami (twarzą w stronę każdej ściany), z dowolnym ułożeniem ramion.

Część II B
1. Nauka kroku podstawowego trojaka.

Ustawienie trójkowe, w środku stoi chłopiec, po bokach dziewczynki. Podane ręce uniesione na wysokość ramion, zewnętrznymi rękami dziewczynki ujmują spódniczki.
T. I - II - dzieci poruszają się w prawą stronę bokiem krzyżując nogę lewą przed prawą.
T. III - IV - dzieci krzyżują przed sobą na przemian lewą i prawą nogę lekko zgiętą w kolanie, unosząc się przy tym lekko na palcach.
T. V - VI - dzieci poruszają się w lewą stronę bokiem krzyżując nogę prawą przed lewą.
T. VII - VIII - dzieci krzyżują przed sobą na przemian lewą i prawą nogę lekko zgiętą w kolanie, unosząc się przy tym lekko na palcach.

2. Nauka figur trojaka.

FIGURA I - dzieci ustawione w dwóch jednakowych liczebnie kolumnach trójkowych pod przeciwległymi ścianami.
Melodia A na ¾:
- dzieci krzyżują przed sobą na przemian lewą i prawą nogę lekko zgiętą w kolanie, unosząc się przy tym lekko na palcach,
Melodia B na 2/4:
- T. 1- 4 - chłopcy unoszą prawe ręce w górę trzymając lekko palce partnerek obracających się w miejscu podskokami,
- T. 5 - 8 - zmiana uniesionej ręki obracającej się partnerki,
- T. 9 - 12 - tak jak 1 -4,
- T. 13 - 16 - tak jak 5 - 8,

FIGURA II:
Melodia A - powtórzenie figury I.
Melodia B -
- T. 1 - 4 - chłopiec chwyta pod rękę partnerkę stojącą z prawej strony i obraca się z nią dookoła sześcioma podskokami, po czym przytupuje w rytmie.
- T. 5 - 8 - zmiana partnerki i obroty w podskokach,
- T. 9 - 12 - jak 1 - 4,
- T. 13 - 16 - jak 5 - 8.

FIGURA III:
Melodia A - jak w figurze I.
Melodia B - trójki zamykają się przez podanie rąk, dzieci obracają się podskokami zmieniając kierunek obrotów co cztery takty. Zmianę kierunku poprzedzają przytupnięcia w rytmie.

FIGURA IV:
Melodia A - dzieci ponownie stoją trójkami jak na początku i przesuwają się na środek sali formując jedną kolumnę.
Melodia B - chłopcy opierają ręce na biodrach i przytupują w miejscu w taktach 4, 8, 12, 16, dziewczynki w tym czasie posuwają się podskokami po linii dwóch rozchodzących się kół, po czym wracają na swoje miejsce.

FIGURA V:
Melodia A - trójki przesuwają się jedna w prawo, druga w lewo, krzyżując nogi ,na ostatni akcent w muzyce zatrzymują się i lekko uginają i prostują kolana, następnie wracają tym samym krokiem w drugą stronę kończąc ugięciem kolan i wyprostem kolan.
Melodia B - dziewczynki podskokami zawijają się w ręce partnera, kończąc przytupami w rytmie. Następnie odwijają się i wykonują przytupnięcia.

FIGURA VI:
Melodia A - dzieci stojące w kolumnie trójkowej krzyżują przed sobą na przemian prawą i lewą nogę jak poprzednio.
Melodia B - z trójek formuje się koło wiązane. Pierwsza trójka przesuwa się bocznym cwałem w prawą stronę, partnerka stojąca po lewej stronie chłopca chwyta za rękę dziewczynkę z drugiej trójki stojącą po prawej stronie swojego partnera.

Taniec kończy się ukłonem wszystkich dzieci w półkolu utworzonym przez przerwanie koła.

LITERATURA:

1. K.Kulikowska, Doskonalenie lekcji, Warszawa 1984.
2. M. Makris, R. Gąsiorowska-Rzepka, Dzielne Maluchy, Szkolny Związek Sportowy, Warszawa,
3. M. Nowak, Gimnastyka przy muzyce w szkole, Agencja Promo - Lider, Warszawa 1995,
4. S. Sulisz, Lekkoatletyka dla najmłodszych, Szkolny Związek Sportowy, Warszawa,
5. U. Smoczyńska - Nachtman, Kalendarz muzyczny w przedszkolu, WS i P, Warszawa 1983,
6. U. Smoczyńska-Nachtman, Zabawy i ćwiczenia przy muzyce, Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania Kultury, Warszawa 1978.
 

Opracowanie: Jolanta Marko

Wyświetleń: 1060