O potrzebie stworzenia polskiej adaptacji metody Aktywnego Słuchania Muzyki zasygnalizował p. Jacek Tarczyński w artykule "Próba polskiej adaptacji metody Batii Strauss" Wych. Muz. 2/2001

Artykuł ten bardzo mnie zainteresował i postanowiłam zachęcić koleżanki do szerszego zastosowania tej metody w nauczaniu zintegrowanym.

Metoda ASM polega na prezentowaniu dzieciom głównie muzyki poważnej / choć nie tylko/ za pomocą różnych środków językowych czy ruchowych, uwzględniając zainteresowania i oczekiwania dzieci. Pozwala nauczycielowi na płynne i łagodne wprowadzenie małego dziecka w świat muzyki. Metoda ta skierowana jest bardziej na odczucia niż na intelektualne zrozumienie. Poprzez praktyczne działanie pomaga w percepcji, mobilizuje do aktywnego słuchania, a jednocześnie kształci wiele dyspozycji, tj: koncentrację uwagi, pamięć muzyczną, ruchową oraz refleks. Gra na instrumentach w formie odpowiadającej umiejętnościom dzieci na tym etapie kształcenia daje możliwość wspólnego muzykowania, uczy odpowiedzialności, daje okazję do wyrażania swojej postawy twórczej.

Utwór muzyczny sugeruje i porządkuje wszelkie działania. Wystarczy te działania uplastycznić, dać dzieciom rekwizyty lub instrumenty. Dzieci potrafią same zainspirować, zaprogramować własne pomysły.

Można użyć różnych środków: śpiew, melorecytacja, gra na przedmiotach wydających dźwięki, instrumentach perkusyjnych melodycznych i niemelodycznych, efekty perkusyjne uzyskiwane za pomocą rąk i nóg, ruch, elementy tańca i taniec. Ale należy wybierać środki tylko te najprostsze, najłatwiejsze w użyciu, sprzyjające wytworzeniu atmosfery radosnej zabawy. Trzeba jednak pamiętać o tym, że radość zabawy nie może odciągać od słuchania muzyki.

Prezentowanie dzieciom utworu muzycznego można rozpocząć zapowiedzią, opowiadaniem, wierszem, zagadką, anegdotą lub rzeczowym komentarzem o utworze. W przypadku utworów programowych, gdzie tytuł np. "Poranek" E. Griega jest zapowiedzią treści utworu - nie należy podawać tytułu przed słuchaniem, gdyż odbiera to możliwość samodzielnych skojarzeń i swobodnej wyobraźni uczniom przy łączeniu muzyki z plastyką.

Przykłady łączenia muzyki z plastyką:
1. Przedstawienie rysunkiem schematu muzyki.
2. Przedstawienie kierunku linii melodycznej.
3. Opisywanie barwą kontrastów form wieloczęściowych.
4. Przedstawienie w formie historyjki obrazkowej np. komiks.

Przykłady łączenia muzyki z literaturą:
1. Próby pisania wiersza, opowiadania lub opisu wrażeń związanych ze słuchaną muzyką.

Przykłady łączenia muzyki z ruchem:
1. Swobodna lub kierowana improwizacja ruchowa.

Ulubionymi kompozytorami do takich działań ekspresyjnych przy muzyce są: Mozart Bach, Beethoven, Chopin, Czajkowski i Vivaldi.

Trudno podać tu gotowe wzorce, dlatego też przygotowałam kilka propozycji: interpretacji ruchowej, animacji rekwizytem, prostego akompaniamentu. Myślę, że te propozycje staną się inspiracją do realizacji własnych pomysłów i tworzenia własnych opracowań utworów.

Bibliografia:
Wychowanie Muzyczne w Szkole- czasopismo dla nauczycieli nr 4/1995, 2/2000, 3/2000, 2/2001, 1/2002, 3/2003, 4/2003.
 

Opracowanie: mgr Anna Bębenek

Wyświetleń: 1625