Jest taki śmieszny dzień...choć nie wszystkim jest do śmiechu!

Scenariusz lekcji dla klasy IV z wykorzystaniem metod aktywizujących (metaplan, burza mózgów, drama-przedstawienie improwizowane)

Czas trwania zajęć: 2 godziny
Scenariusz opracowała Katarzyna Jakubaszek


I. Cele operacyjne

Po zakończonych zajęciach uczeń:
- Zna treść tekstu Astrid Lindgren "Prima aprilis"
- Czyta ze zrozumieniem tekst
- Odszukuje informacje w tekście
- Wie, czym charakteryzuje się żart, dowcip
- Wyszukuje wyrazy bliskoznaczne
- Zna znaczenie wyrażenia "prima aprilis"
- Potrafi dobierać argumenty popierające przedstawione stanowisko
- Wyjaśnia znaczenie zwrotów frazeologicznych
- Podaje przykłady przysłów

II. Materiały
- Tekst "prima aprilis" - fragment książki "Dzieci z Bullerbyn"
- Słownik języka polskiego
- Słownik wyrazów bliskoznacznych
- Duży arkusz papieru z narysowanym schematem metaplanu

III. Metody
- Praca z tekstem
- Rozmowa nauczająca
- Metaplan
- Drama

IV Formy pracy
- Indywidualna, grupowa, zbiorowa

V Przebieg lekcji

1. Nauczyciel wita dzieci, prosi o zajęcie miejsc i informuje, że dzisiaj będzie niezapowiedziana klasówka ze wszystkich części mowy. Obserwuje zdziwienie i zdenerwowanie dzieci, po chwili informuje, że to był żart.
Pyta uczniów, czy ten żart był śmieszny i kiedy żart staje się niemiły.
Przeprasza, że naraził dzieci na stres.

2.Swobodne wypowiedzi uczniów, podsumowanie.

3.Nauczyciel zawiesza na tablicy duży arkusz papieru ze schematem metaplanu.
Przedstawia problem do wspólnego przedyskutowania

Przykładowy metaplan

"KIEDY ŻART JEST ZABAWNY?"

Jak jest?	Jak powinno być?
- Wiele osób żartuje z wyglądu innych - Żartując robimy sobie przykrości - Wyśmiewamy się ze słabszych - Nie zastanawiamy się nad konsekwencjami swoich dowcipów - Myślimy tylko o tym, aby nam było wesoło	- Nie powinno się żartować z ubioru lub wyglądu innych, każdy ma prawo ubierać się jak chce - Trzeba się zawsze zastanowić, czy swoim żartem nie zrobimy przykrości innym - Zastanawiamy się, czy podobny żart nie sprawiłby nam przykrości

Dlaczego nie jest tak, jak powinno?

- Często nie zastanawiamy się, czy dla innych nasz żart będzie zrozumiały i zabawny dla innych.
- Chcemy w ten sposób zaimponować kolegom, często kosztem kolegów.
- Pragniemy na siebie zwrócić uwagę.
- Nie zdajemy sobie sprawy, ze to co bawi nas, innym może sprawić przykrość.

Wnioski

- Zanim opowiemy lub zrobimy komuś dowcip, zastanówmy się, czy komuś nie zrobimy przykrości.
- Nigdy nie należy żartować z wyglądu innych.
- Żart jest śmieszny wtedy, gdy bawi opowiadającego i wszystkich słuchaczy.

Nauczyciel pyta dzieci, czy znają przysłowie, które można wpisać do wniosków np.
"Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe"

4.Uczniowie cicho czytają tekst: "Prima aprilis" Po zapoznaniu się z tekstem odpowiadają na pytania (czytanie ze zrozumieniem)

Przykładowe pytania:

- Kiedy dzieci zrobiły pani dowcip?
- O której godzinie dzieci przyszły do szkoły?
- O ile godzin został przesunięty zegar?
- Gdzie mieszkała nauczycielka?
- Czy pani pogniewała się na swoich uczniów?
- Kto oszukał Ollego?

5.Uczniowie zapisują odpowiedzi w zeszycie.

6.Odczytanie odpowiedzi przez wybranych uczniów.
7. Nauczyciel zapisuje na tablicy datę - 1 kwietnia, pyta uczniów, z czym im się kojarzy ta data. Następnie podsumowuje odpowiedzi i wzbogaca je dodatkowymi informacjami np.
- W wielu krajach w tym dniu ludzie wzajemnie robią sobie dowcipy, oszukują dla żartu, podają nieprawdziwe wiadomości. Nawet w telewizji i radiu pojawiają się żartobliwe informacje np. podawana jest inna godzina lub ogłoszenie o wizycie w Polsce znanej gwiazdy filmowej. Niestety, nie wszystkie żarty sprawiają innym radość, często są powodem nieporozumień i kłopotów.

8. Nauczyciel prosi dzieci, aby w grupach przygotowały scenki, w których przedstawią dowcipy, które można zrobić w szkole - 3 grupy przygotowują scenki o dowcipach, które są zabawne dla wszystkich, a 3 grupy starają się przedstawić żarty, które mogą innym sprawić przykrość.

9. Prezentacja, omówienie.

10. Uczniowie otrzymują słowniki bliskoznaczne i szukają synonimu wyrazu "dowcip " np.: żart, kawał, figiel.

11. Dzieci nadal pracują w grupach, otrzymują słowniki języka polskiego i ich zadanie polega na zapisaniu w zeszytach znaczenia wyrażeń: żart, dowcip, kawał.

12. Nauczyciel rozdaje grupom karteczki z wydrukowanymi związkami frazeologicznymi:
- Stroić z kogoś żarty
- Żarty się skończyły
- Żarty na bok
- Sypać dowcipami jak z rękawa
- Z tym nie ma żartów
- Nie mieć humoru
- Znosić czyjeś humory
Wspólnie z nauczycielem zostaje wyjaśnione znaczenie podanych wyrażeń

13. Nauczyciel prosi wybranego ucznia, aby jeszcze raz przeczytał wnioski końcowe z tabeli (metaplan). Pyta, czy uczniowie chcieliby coś dopisać.
np. Należy żartować, ale niedopuszczalne są żarty złośliwe, obrażające.
Nawet w szkole potrzebne są dowcipy i śmieszne sytuacje, ale nie mogą one stresować lub przeszkadzać w prowadzeniu zajęć.

14. Swobodne wypowiedzi dzieci inspirowane własnymi przeżyciami i doświadczeniami.

15 Zadanie domowe: ułożyć zdania z poznanymi na lekcji wyrażeniami
 

Opracowanie: Katarzyna Jakubaszek

Wyświetleń: 8078