Puszka Pandory - inscenizacja mitu greckiego dla uczniów nauczania zintegrowanego

Osoby:

Mama, Tata, Dziecko, Zeus, Hermes. Hefajstos, Hera, Atena, Afrodyta, Prometeusz, Pandora, Epimeteusz,
Nadzieja

Rano
Rodzice w szlafrokach z kubkiem kawy w ręku rozmawiają o wczorajszych imieninach u cioci.

Mama
Już nigdy więcej nie pójdę na imieniny do cioci Hani.

Tata
Co roku tak mówisz, a potem i tak wyciągasz mnie na imieniny do cioci Hani.

Mama
Jeszcze dzisiaj czuję się zdołowana tą atmosferą smutku i narzekania.

Tata
A to Tomeczek za długo pracuje. A nasz rząd źle rządzi.

Mama
A to Iza nie ma pracy. I kolejne afery wśród polityków.

Tata
Jakiejś sąsiadce coś wycięli, jakąś okradli, jakąś...

Mama
Przestań. Głowa ponownie mnie rozboli.

Tata
Mam nadzieję, że za rok cały wieczór spędzę spokojnie i przyjemnie, oglądając w telewizji jakiś fantastyczny mecz.

Mama
Zastanawiam się, dlaczego świat musi być taki smutny i ponury. Dlaczego nie może być tylko jasny, piękny i radosny.

Tata
To przez tą puszkę Pandory.

Dziecko
A kto to była Pandora?

Piosenka "Puszka Pandory", pierwsza część I zwrotki. Pojawiają się Bogowie Olimpu.

Zeus
Co ten tytan Prometeusz wyprawia na Ziemi? Nie podoba mi się to!
Nie dość, że stworzył człowieka na nasz obraz, to jeszcze wykradł ogień
z wielkiego spichlerza ognia niebieskiego i dał ludziom. I co ja słyszę? Powtórz Hermesie!

Hermes
Uczy ludzi umiejętnego używania ognia, różnych rzemiosł i sztuk.

Zeus
Ludzie są szczęśliwi. Żyją bez trosk. A ja największy Bóg na Olimpie ciągle o coś muszę się martwić.
Nie podoba mi się to! Radźcie bogowie, co robić?!

Hefajstos
Stworzę kobietę cudownej urody, na wzór bogiń nieśmiertelnych. (Zza jego pleców wysuwa się Pandora).

Hera
Ofiaruję olśniewającą białość ramion i wielkie, ciemnobłękitne oczy.

Atena
Nauczę ją pięknych robót kobiecych.

Afrodyta
Otoczę jej oblicze wdziękiem i w oczy wleję urok uwodzicielski.

Hermes
Dam jej skryty i pochlebny charakter wraz z darem kuszącej wymowy.

Zeus
Nazwiemy ją...

Wszyscy bogowie
Pandorą.

Zeus
Pandoro, jesteś darem dla ludzi od wszystkich bogów. W posagu daję ci tą wspaniałą puszkę.
Hermesie zaprowadź Pandorę na ziemię i zostaw ją przed chatą Prometeusza.

Piosenka "Puszka Pandory", druga część I zwrotki (Bogowie dali jej skrzynkę ...)

W tym czasie bogowie stają z tyłu sceny, w jednym rzędzie, tyłem do publiczności i nakładają upiorne maski.

Prometeusz
Jaka piękna jesteś nieznajoma! Jak się zwiesz?

Pandora
Nazywam się Pandora.

Prometeusz
Wietrzę jakiś podstęp bogów. Nie przyjmę cię do mojego domu.

Pandora
Nie to nie! Znajdę sobie kogoś innego.

Epimeteusz
Jaka piękna jesteś nieznajoma! Zostań moją żoną.

Pandora
Z przyjemnością. W tej chwili.

Epimeteusz
Jaką mam piękną i bogatą żonę.

Prometeusz
Niemądry Epimeteuszu zrobiłeś już jedno głupstwo, żeś tę niewiastę, na zło chyba stworzoną przez bogów, przyjął do domu!
Nie czyń przynajmniej drugiego głupstwa i nie otwieraj puszki ani żonie nie pozwalaj, bo tak mi się zdaje,
że w niej jakieś wielkie licho siedzi!

Epimeteusz
Przyrzekam mój mądry bracie.

Pandora
Mój kochany mężu, otwórzmy tą puszkę. Taka jestem ciekawa, co w niej się znajduje.

Epimeteusz
Czy ja wiem? Też jestem ciekawy co w niej jest. I to bardzo ciekawy. Jeszcze jak. Ale Prometeusz mówił...

Pandora
Co tam twój przemądrzały brat może wiedzieć? Otwórzmy ją zaraz! Natychmiast!

Puszka przewiązana złotym sznurem. Najpierw Pandora rozwiązuje sznur.

Słychać szepty:
Piękna Pandoro wypuść nas. Wypuść nas.......... Wypuść nas..........

Pandora
Co to może być? Czyżby w puszce było coś żywego?

Epimeteusz
Może jednak nie otwierać?

Pandora
Tylko troszeczkę uchylę wieczko. Jedno spojrzenie i zaraz zamknę.
Proszę Epimeteuszu. Bardzo proszę.

Zeus
Patrzcie co teraz będzie się działo!

Epimeteusz i Pandora
To otwórzmy ją.

- Otwierają puszkę.
- Piosenka "Puszka Pandory", III zwrotka.
- Z puszki wyleciały na świat wszystkie smutki, troski, zmartwienia, zgryzoty, namiętności i nędze, i choroby, i jak kruki obsiadły ludzkość.
- Postaci w upiornych maskach otaczają ciasnym kręgiem Epimeteusza i Pandorę, szarpią i straszą ich.

Nadzieja
Pojawia się Nadzieja, a wszystkie okropności usuwają się.

Wszyscy tańczą i śpiewają piosenkę "Puszka Pandory" (całą).

W opracowaniu powyższego scenariusza posłużyłam się literaturą:
1. "Mitologia" - Jan Parandowski
2. "Mity dla dzieci" - Grzegorz Kasdepke
3. "Ja, Ty, My" - DIDASKO, podręcznik do klasy III i piosenka "Puszka Pandory"

 

Opracowanie: Bożena Kieszkowska

Wyświetleń: 5583