AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Aneta Skorupińska
Zajęcia zintegrowane, Scenariusze

Edukacja przez dramę w kształceniu zintegrowanym

- n +

Edukacja przez dramę w kształceniu zintegrowanym

Uczenie przez dramę polega na przeżywaniu i działaniu, które są warunkiem pogłębiania wiedzy (drao -gr. działam). Dostarczanie dzieciom w wieku wczesnoszkolnym doświadczeń dramowych stymuluje ich rozwój emocjonalny i moralny. Stosowanie metody dramy służy kształtowaniu kreatywności dziecka i umiejętności samodzielnego myślenia. Drama przygotowuje dzieci do odgrywania ról społecznych, uczy empatii i szacunku dla drugiego człowieka.
"Drama zaczyna się tam, gdzie wkracza nauczyciel i spontaniczna zabawa przeobraża się w ukierunkowaną pracę i świadome rozwiązywanie problemów przez uczniów"
Głównym sposobem pracy w dramie jest "bycie" w roli. Dzięki temu lepsze jest zrozumienie motywów postępowania danej postaci oraz emocjonalne zaangażowanie dziecka.
W pracy z dziećmi klas I- III najlepiej pracuje się wykorzystując następujące ćwiczenia:
* proste doświadczenia - rozwijają zmysły, refleks, umiejętność obserwacji;
* wprawki dramowe - rozwijają wyobraźnię;
* ćwiczenia dramowe - uczą rozwiązywania konfliktów;
* gry - rozwijają sprawność fizyczną i intelektualną
* inne formy artystyczne - rozwijają zdolności artystyczne dzieci;
Do najczęściej stosowanych technik dramowych w kształceniu zintegrowanym należą: ćwiczenia głosowe i intonacyjne, rozmowa w parach, wywiad, ćwiczenia ruchowe, improwizacje, rzeźby, żywe obrazy, stop - klatka, techniki plastyczne, list.

Scenariusz zajęć w klasie I

Temat: Upór - zaleta czy wada?

Cele:
* wyraża emocje
* posługuje się słownictwem związanym z elementami pogody
* wypowiada się na temat konsekwencji swoich czynów
* opowiada o wartości prawdziwej przyjaźni
* dobiera wyrazy o znaczeniu przeciwnym
* mnoży i dzieli w zakresie 25
* układa i rozwiązuje zadania z treścią

Środki dydaktyczne:
Opowiadanie S. Michałkowa "Nie płacz koziołku", szary papier, kredki, instrumenty perkusyjne, sylwetki zwierząt, maskotka - koziołek

Przebieg zajęć;
1. Burza mózgów - na co nie pozwalają dzieciom rodzice?
2. Scenki improwizowane - przestrogi rodziców - ćwiczenie w 3 osobowych grupach. Nauczyciel podaje sytuację wyjściową - przestrogę, np.: Nie rozmawiaj z nieznajomymi ", Nie pożyczaj kredek i pisaków". Omówienie scenek i ustalenie kiedy można zlekceważyć przestrogę, bo spełnimy dobry uczynek.
3.Czytanie książki "Nie płacz koziołku"
Ćwiczenia głosowe - naśladowanie odgłosów burzy, wiatru, deszczu przy zastosowaniu instrumentów perkusyjnych oraz wykorzystaniu własnego ciała.
4. Etiudy pantomimiczne - Jestem koziołkiem na wyspie. Dziecko - koziołek mimiką i gestem pokazuje co czuł koziołek będąc sam na wyspie? Pozostałe dzieci nazywają uczucia. Zapis uczuć na tablicy: strach, przerażenie, lęk, obawa, rozpacz.
5.Zbiorowe rzeźby - co czuli rodzice Koziołka? Odgadywanie uczuć - zdenerwowanie, lęk, przerażenie, smutek, itd.
6.Porównanie uczuć Koziołka i jego rodziców.
7. "Poszukiwanie zaginionego dziecka" - scenki improwizowane. Dzieci pracują w trzyosobowych grupach. Wcielają się w postaci policjanta, pracownika pogotowia i rodzica koziołka. Wykonują rozpoznawcze emblematy dla postaci. Po ćwiczeniu wszyscy ustalają kto i w jaki sposób pomógł rodzicom odnaleźć Koziołka.
8. Portret pamięciowy Koziołka - praca plastyczna. Dzieci przypominają opis postaci Koziołka i na tej podstawie tworzą obraz plastyczny - praca w grupach.
9. "Wyspa Koziołka" - zapełnianie przestrzeni. Dzieci budują wyspę, na której został uwięziony Koziołek z materiałów dostępnych w sali - krzesła, ławki, itd. Opowiadają jaką rolę pełnią poszczególne elementy budowli.
10. "Akcja ratunkowa" - dzieci przypominają które zwierzęta pomogły Koziołkowi i w jaki sposób. Identyfikują się z wybraną grupą: czapla, dzika kaczka, bobry, zające, żurawie, wróbel, pelikany, sikorka. Jedno dziecko wciela się w postać Koziołka - siada na środku wyspy i odpowiada na pytania zwierząt. Zwierzęta organizują akcję ratunkową, przydzielają sobie zadania, pocieszają Koziołka.
11. "Dobre rady dla Koziołka" - dzieci siedzą w kręgu i przekazując sobie maskotkę koziołka udzielają jemu cennych rad. Nauczyciel zapisuje je na tablicy, np. Należy słuchać rodziców, Nie powinno się podejmować pochopnych decyzji, itd. Zapis rad w zeszytach.
12. Przyjęcie u Koziołka - zbiorowa rzeźba uwzględniająca świnkę, która nie pomogła Koziołkowi. Podsumowanie przysłowiem "Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie". Analiza przysłowia. Tworzenie mapy pamięci - Przyjaciele Koziołka. Na szarym papierze uczniowie przyklejają sylwetki zwierząt, które można określić tym mianem.
13. Zabawa orientacyjna - Powódź. Na hasło nauczyciela "powódź" dzieci starają się wejść na ławeczki, drabinki, aby nie dosięgła ich woda.
14. Podsumowanie - uświadomienie uczniom czego się nauczyli.

Scenariusz zajęć w klasie II

Temat: Kolejność działań w jednym zapisie.

Cele:
* Doskonalenie techniki liczenia
* Utrwalenie tabliczki mnożenia w zakresie do 60
* Kształcenie logicznego myślenia i spostrzegawczości
* Wdrażanie do współdziałania

Środki dydaktyczne:
Karty pracy, plansze z zasadami matematycznymi dotyczącymi łączności mnożenia oraz kolejności działań, szary papier, farby

Przebieg zajęć
1. Ćwiczenia w rachunku pamięciowym - ćwiczenie dramowe. Zabawa w kręgu. Dzieci wchodzą w role przydzielonych im liczb (kartonik z liczbą dla każdego od 0 do 24). Prezentują się:
- Jestem liczbą nieparzystą, dwucyfrową, moimi sąsiadami na osi liczbowej są 14 i 16?
Pozostali uczniowie odgadują jaka to liczba.

2.Nauczyciel podaje iloczyny liczb: 2 i 5, 3 i 5, 4 i 5, itd.
Dzieci, które są danymi liczbami klaszczą w ręce i pokazują wynik. Mogą tworzyć pary w odpowiedzi na pytania - jaki jest iloczyn liczb 6 i 5, 7 i 5, 8 i 5, itd.

3.Gra w 3 kostki - praca w zespołach dwuosobowych w ławkach. Uczniowie rzucają kostkami do gier planszowych i zapisują na kartach działania, typu:
2 * 5* 3 =
Nauczyciel wspólnie z dziećmi ustala, jak można obliczyć zapisane iloczyny i co może to ułatwić.
Tłumaczy dzieciom zasadę łączności i przemienności mnożenia

(2 * 5) * 3 = 10 * 3 = 30
2 * (5 * 3) = 2 * 15 = 30
5 * (2 * 3) = 5 * 6 = 30
Na tablicy zawieszone zostają plansze obrazujące zasady przemienności i łączności mnożenia. Nauczyciel ustala z dziećmi, że w mnożeniu można zmieniać kolejność liczb i grupować je w dowolny sposób a ich iloczyn się nie zmieni.
Przypomnienie kolejności wykonywania działań: najpierw działania zapisane w nawiasach, jeśli nie ma nawiasów, to najpierw mnożenie i dzielenie, a potem dodawanie i odejmowanie.

4. Gra w 3 kostki - Dzieci zapisują iloczyn dwóch liczb wyrzuconych kostką a trzecią dodają
3 * 4 + 6 =
4 * 3 + 5 =
Działania wszystkich zespołów zostają zapisane na tablicy.
Nauczyciel ustala z uczniami zasadę obliczania działania, w którym występuje mnożenie i dodawanie. Na tablicy zostaje wywieszona plansza dotycząca kolejności wykonywania działań.
3 * 4 + 6 = 12 + 6 = 18
4 * 3 + 5 = 12 + 5 = 17

5. Samodzielna praca uczniów - karty pracy "Wesoła szkoła". Sprawdzenie wykonanych zadań.
6. Tworzenie planszy do gry dotyczącej drogi do szkoły. Uczniowie postępują według instrukcji - narysuj 30 pól, ponumeruj je. Iloczyn liczb 2 i 4 to pola czerwone, na których czekasz 1 kolejkę. Iloczyn liczb 3 i 2 to pola niebieskie - premiowane dodatkowym rzutem kostką. Ozdób planszę rysunkami aby była kolorowa i wesoła. Zabawa wykonaną własnoręcznie grą.
7. Podsumowanie lekcji, ocena pracy dzieci.

Scenariusz zajęć w klasie III

Temat: Ratujmy rośliny i zwierzęta świata.

Cele:
* Zapoznanie z zagrożonymi roślinami i zwierzętami na świecie.
* Kształtowanie umiejętności zdobywania informacji z różnych źródeł
* Kształtowanie postaw proekologicznych
* Wdrażanie do pracy w zespole

Środki dydaktyczne:
Podręcznik "Wesoła szkoła cz.3, karty pracy, atlasy, encyklopedie, mapy świata, naklejki z obrazkami zwierząt i roślin zagrożonych wyginięciem, szary papier na plakaty, płyta z muzyką filmową.

1. Słuchanie muzyki ze ścieżki dźwiękowej do filmu" W pustyni i w puszczy "- określenie jej nastroju.
2. Wyobrażanie sobie pod wpływem muzyki sytuacji z życia zwierząt w różnych częściach świata - słuchanie z zamkniętymi oczami.
3. Pantomima - jakim jestem zwierzęciem? -
4. Drama: Zagrożone rośliny i zwierzęta świata. Praca w zespołach. W każdym zespole uczniowie przygotowują wiadomości o roślinie lub zwierzęciu, którego nazwę wylosowali, np. koala, sekwoja. Korzystanie z różnych źródeł wiedzy. Członkowie zespołu występują w roli zagrożonych zwierząt lub roślin a pozostali odgadują ich nazwy.
5. Rozpoznawanie zagrożonych gatunków na podstawie zdjęć i rysunków.
6. Pisanie nazw kontynentów, na których występują. Umieszczanie na mapie świata nalepek z zagrożonymi gatunkami zwierząt i roślin.
7. Rozpoznawanie nazw zagrożonych gatunków na podstawie ich próśb skierowanych do ludzi.
8. Pisownia czasowników z przeczeniem" nie "- zapisywanie próśb roślin i zwierząt.
9. Drama - konferencja prasowa wielkiego podróżnika - praca w grupach. Jedna osoba wciela się w postać podróżnika, pozostałe są dziennikarzami i zadają jej pytania.
10. Układanie treści do działań typu 2546 - 215= o tematyce ekologicznej. Zapisywanie treści i rozwiązywanie zadań sposobem pisemnym.
11. Przygotowanie plakatu o wylosowanym uprzednio gatunku - praca w grupach. Prezentacja prac na forum klasy.
12. Podsumowanie lekcji i ocena pracy dzieci.

Komentarz
Walory dramy w nauczaniu zintegrowanym są bezsprzeczne. Dzieci uwielbiają zabawy, które pozwalają im wcielać się w różne role, improwizować, zadawać zagadki innym. Odpowiednio wykorzystywana i ukierunkowana chęć do zabawy pomaga w procesie uczenia i wzmacnia jego efekty. Zabawy dramowe stały się moim sprzymierzeńcem w pozyskiwaniu zaufania dzieci. Dzięki nim dzieci poznają złożoność świata, zawiłe struktury społeczne, powiązania człowieka z naturą. Drama wyzwala zaciekawienie, pobudza do działania, nie niesie zagrożenia, Pozwala dziecku poznawać świat poprzez zaangażowanie wszystkich zmysłów. Rozbudza kreatywność i otwartą postawę wobec innych ludzi i otaczającej rzeczywistości. Pomaga w doskonaleniu sprawności umysłowej dziecka. Wiedza zdobyta dzięki dramie jest trwalsza, gdyż towarzyszy jej działanie oraz zaangażowanie emocjonalne.

Bibliografia:


1. B.Way" Drama w wychowaniu dzieci i młodzieży, WSiP, Warszawa 1997;
2. L. Rybotycka "Gry dramatyczne. Teatr młodzieży," WSiP, Warszawa 1976;
3. A. Szymańska "Drama w nauczaniu początkowym" Wydawnictwo Juka, Warszawa 1998;
4. H. Machulska, A. Pruszkowska, J. Tatarowicz "Drama w nauczaniu w szkole podstawowej", WSiP, Warszawa 1997;
5. K. Pankowska "Edukacja przez dramę", WSiP, Warszawa 1997;
6. K.Pankowska "Drama - zabawa i myślenie", Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania Kultury, Warszawa 1990;
7. B. Przybylska - Matula, G. Duszyńska, B. Kotulska, B. Pocwa "Dramowa interpretacja lektur szkolnych", Wydawnictwo Nowa Era, Warszawa 2004
8. G. Duszyńska, L. Kowal, I. Krop, B. Przybylska - Matula, E. Skiba "Drama w kształceniu zintegrowanym", Wydawnictwo Korepetytor, Płock 2001
 

Opracowanie: Aneta Skorupińska

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 6381


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.