AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Ewa Falasa, 2010-05-30
Pruszcz Gdański

Katarzyna Wójcik
Zajęcia zintegrowane, Scenariusze

Spacer z Janem Brzechwą i Julianem Tuwimem - scenariusz przedstawienia.

- n +

Spacer z Janem Brzechwą i Julianem Tuwimem

Postacie: narrator, Kaczka Dziwaczka, kupiec, kaczki(co najmniej cztery),zięba ,żołędzie, sikora, gil, szpak, słowik, wróbel, drozd, kwoka, osioł, krowa, świnia, baran, kokoszka, kura, spiker radiowy, kogut, kukułka, dzięcioł, czajka, przepiórka, dzieci. Liczba ról przydzielonych dla jednej osoby dowolna.

Las – na drzewach siedzą ptaki. Obok lasu płynie rzeka.

Na scenę wchodzi dwoje dzieci z portretami J. Brzechwy i J. Tuwima.


Narrator

Ci oto dwaj panowie
To poeci piszący głównie dla dzieci.
Wiersze rozmaite, te o kaczce
O kokoszce, Grzesiu, cioci i kumoszce
O Hilarym o słowiku
O figielku i słoniku.
By Wam się wszystko nie poplątało zaprezentujemy kilka wierszy i prosimy o wyrozumiałość.

Jan Brzechwa – Kaczka Dziwaczka

D
ziecko I

Nad rzeczką opodal krzaczka
Mieszkała kaczka dziwaczka,
Lecz zamiast trzymać się rzeczki,
Robiła piesze wycieczki.

Raz poszła więc do fryzjera:

Kaczka Dziwaczka

- Poproszę o kilo sera!

Dziecko I
Tuż obok była apteka:
Kaczka Dziwaczka
- Poproszę mleka pięć deka.
Dziecko I
Z apteki poszła do praczki
Kupować pocztowe znaczki.

Gryzły się kaczki okropnie:

Kaczki
- A niech tę kaczkę gęś kopnie!
Dziecko I

Znosiła jaja na twardo
I miała czubek z kokardą,
A przy tym, na przekór kaczkom
Czesała się wykałaczką.
Kupiła raz maczku paczkę,
By pisać list drobnym maczkiem
Zjadając tasiemkę starą,
Mówiła, że to makaron,
A gdy połknęła dwa złote,
Mówiła, że odda potem.

Martwiły się inne kaczki:
Kaczki
- Co będzie z takiej dziwaczki?
Dziecko I
Aż wreszcie znalazł się kupiec:
Kupiec
- Na obiad można ją upiec!
Dziecko I
Pan kucharz kaczkę starannie
Piekł jak należy w brytfannie,
Lecz zdębiał, obiad podając,
Bo z kaczki zrobił się zając,
W dodatku cały w buraczkach.
Wszyscy
Taka to była dziwaczka!

Narrator

To co w życiu bardzo szkodzi
To ploteczki moi drodzy
Czynią zamęt, zamieszanie,
Psują humor tacie, mamie.

Jan Brzechwa – Ptasie plotki

Dziecko II
Usiadła zięba na dębie:
Zięba
- Na pewno dziś się przeziębię!

Dostanę chrypki, być może,
Głos jeszcze stracę, broń Boże,

A koncert mam zamówiony
W najbliższą środę u wrony.
Dziecko II
Jęknęły smutnie żołędzie:
Żołędzie
- Co będzie, ziębo, co będzie?

Leć do dzięcioła, do buka,
Niech dzięcioł ciebie opuka!
Dziecko II
Podniosła lament sikora:
Sikora
- Podobno zięba jest chora!
Dziecko II
Gil z tym poleciał do szpaka:
Gil
-Jest sprawa taka, a taka
Mówiła właśnie sikora,
Że zięba jest ciężko chora.
Dziecko II
Poleciał szpak do słowika:
Szpak
- Ze słów sikory wynika,
Że zięba już od miesiąca
Po prostu jest konająca.
Dziecko II
Słowik wróblowi polecił,
By trumnę dla zięby sklecił.

Rzekł wróbel do drozda:
Wróbel
- Droździe,
Do trumny przynieś mi gwoździe,
Dziecko II
Stąd dowiedziała się wrona,
Że zięba na pewno kona.

A zięba nic nie wiedziała,
Na dębie sobie siedziała,

Aż jej doniosły żołędzie,
Że koncert się nie odbędzie,

Gdyż zięba właśnie umarła
Na ciężką chorobę gardła.

Narrator

Jeśli kogoś chcesz wychować
To nie próbuj go strofować
Zamiast dobrą dawać radę
Lepiej poświeć mu przykładem.

Jan Brzechwa – Kwoka

Dziecko III
Proszę pana, pewna kwoka
Traktowała świat z wysoka

I mówiła z przekonaniem:
Kwoka
- Grunt – to dobre wychowanie!
Dziecko III
Zaprosiła raz więc gości,
By nauczyć ich grzeczności.
(na scenę wchodzi osioł i zajmuje wyznaczone miejsce)
Osioł pierwszy wszedł, lecz przy tym
W progu garnek stłukł kopytem.

Kwoka wielki krzyk podniosła:

Kwoka
- Widział kto takiego osła?!
Dziecko III
( wchodzi krowa i zajmuje miejsce obok osła)
Przyszła krowa. Tuż za progiem
Zbiła szybę lewym rogiem.

Kwoka, gniewna i surowa,
Zawołała:
Kwoka
- A to krowa!
Dziecko III
(na scenie pojawia się świnia)
Przyszła świnia prosto z błota,
Kwoka złości się i miota:
Kwoka
- Co też pani tu wyczynia?
Tak nabłocić! A to świnia!
Dziecko III
(wchodzi baran i zajmuje miejsce)
Przyszedł baran. Chciał na grzędzie
Siąść cichutko w drugim rzędzie,

Grzęda pękła. Kwoka, wściekła,
Coś o łbie baranim rzekła

I dodała:
Kwoka
- Próżne słowa,
Takich nikt już nie wychowa,

Trudno… wszyscy się wynoście!
Dziecko III
No i poszli sobie goście.

Czy ta kwoka, proszę pana,
Była dobrze wychowana?

Narrator

Jeśli zdrowy chcesz być i wesoły
Jedz marchewkę oraz pory
Nie omijaj mięsa, kaszy,
po makaron sięgaj czasem

Jan Brzechwa – Kokoszka-smakoszka

Dziecko IV
Szła z targu kokoszka-smakoszka,
Spotkała ją pewna kumoszka.
Kumoszka
"Co widzę? Wątróbka, ozorek?
Ja do ust tych rzeczy nie biorę!"
Dziecko IV
Kura na to:
Kura
Kud-ku-dak,
A ja - owszem! A ja - tak!"
Kumoszka
"No, co też paniusia powiada!
A taka, na przykład, rolada?
Toż nie ma w niej nic oprócz sadła,
Już ja bym rolady nie jadła!"
Dziecko IV
Kura na to:
Kura
"Kud-ku-dak,
A ja - owszem! A ja - tak!"
Kumoszka
"Lub weźmy, powiedzmy, makaron
Czy gulasz, czy rybę na szaro,
Czy jakieś tam flaki z olejem...
O, nie! Takich potraw ja nie jem!"
Dziecko IV
Kura na to:
Kura
"Kud-ku-dak,
A ja - owszem! A ja - tak!"
Kumoszka
Są ludzie, paniusiu kochana,
Co jajka już jedzą od rana.
Nie dla mnie są takie rozkosze,
Bo jajek po prostu nie znoszę!"
Dziecko IV
Kura na to:

Kura
"Kud-ku-dak,
A ja - owszem! A ja - tak!"

Narrator

Panowie i panie
Prosimy o ciszę
Będzie nagranie


Julian Tuwim – Ptasie radio

(Na scenie pojawia się spiker radiowy, reszta ukryta za kurtyną)
Spiker radiowy
Halo, halo! Tutaj ptasie radio w brzozowym gaju,
Nadajemy audycję z ptasiego kraju.
Proszę, niech każdy nastawi aparat,
Bo sfrunęły się ptaszki dla odbycia narad:
Po pierwsze – w sprawie,
Co świtem piszczy w trawie?
Po drugie – gdzie się
Ukrywa echo w lesie.
Po trzecie – kto się
Ma kąpać pierwszy w rosie?
Po czwarte – jak
Poznać, kto ptak,
A kto nie ptak?
A po piąte przez dziesiąte
Będą ćwierkać, świstać, kwilić,
Pitpilitać i pimpilić
Ptaszki następujące:

Słowik, wróbel, kos, jaskółka,
Kogut, dzięcioł, gil, kukułka,
Szczygieł, sowa, kruk, czubatka,
Drozd, sikora i dzierlatka,
Kaczka, gąska, jemiołuszka,
Dudek, trznadel, pośmieciuszka,
Wilga, zięba, bocian, szpak
Oraz każdy inny ptak.

Pierwszy – słowik
Zaczął tak:
Słowik
„Halo! O, halo lo lo lo lo!
Tu tu tu tu tu tu tu
Radio, radijo, dijo, ijo, ijo
Tijo, trijo, tru lu lu lu lu
Pio Pio pijo lo lo lo lo lo
Plo plo plo plo plo halo!”
Dziecko V
Na to wróbel zaterlikał:
Wróbel
„Cóż to znowu za muzyka?
Muszę zajrzeć do słownika,
By zrozumieć śpiew słowika.
Ćwir, ćwir, świrk!
Świr, świr, ćwirk!
Tu nie teatr
Ani cyrk!
Patrzcie go! Nastroszył piórka!
I wydziera się jak kurka!
Dość tych arii, dość tych liryk!
Ćwir ćwir czyrik,
Czyr czyr Ćwirik!”
Dziecko V
I tak zaczął ćwirzyć, ćwikać,
Ćwierkać, czyrkać, czykczyrikać,
Że aż kogut na patyku
Zapiał gniewnie:
Kogut
„Kukuryku!”
Dziecko V
Jak usłyszy to kukułka,
Wrzaśnie:
Kukułka
„A to co za spółka?
Kuku – ryku? Kuku – ryku?
Nie pozwalam, rozbójniku!
Bierz, co chcesz, bo ja nie skąpię,
Ale kuku nie ustąpię.
Ryku – choć do jutra skrzecz!
Ale kuku – moja rzecz!”
Dziecko V
Zakukała:
Kukułka
Kuku! Kuku!
Dziecko V
Na to dzięcioł:
Dzięcioł
Stuku! Puku!
Dziecko V
Czajka woła:
Czajka
Czyjaś ty, czyjaś?
Byłaś gdzie? Piłaś co? Piłaś, to wyłaź!
Dziecko V
Przepióreczka:
Przepiórka
Chodź tu! pójdź tu!
Masz co? daj mi! rzuć tu! rzuć tu!
Dziecko V
I od razu wszystkie ptaki
W szczebiot, w świergot, w zgiełk – o taki:
Wszystkie ptaki (każdy po kolei)
„Daj tu! Rzuć tu! Co masz? Wiórek?
Piórko? Ziarnko? Korek? Sznurek?
Pójdź tu, rzuć tu! Ja ćwierć i ty ćwierć!
Lepię gniazdko , przylep to, przytwierdź!
Widzisz go! Nie dam ci! Moje! Czyje?
Gniazdko ci wiję, wiję, wiję!
Nie dasz mi? Takiś ty? Wstydź się, wstydź
się!”
Dziecko V
I wszystkie ptaki zaczęły bić się.
Przyfrunęła ptasia policja
Spiker radiowy
I tak się skończyła ta leśna audycja.

Narrator

W dalekiej krainie czas wesoło płynie
Cuda i dziwy tam spotkamy
Więc na tę wyspę Was zapraszamy.



Jan Brzechwa – Na wyspach Bergamutach

( śpiew i dowolny układ taneczny )

Solista
Na wyspach Bergamutach
Podobno jest kot w butach,
Wszyscy

Widziano także osła,
Którego mrówka niosła,

Jest kura samograja,
Znosząca złote jajka,

Na dębach rosną jabłka
W gronostajowych czapkach,

Jest i wieloryb stary,
Co nosi okulary,

Uczone są łososie
W pomidorowym sosie

I tresowane szczury
Na szczycie szklanej góry,

Jest słoń z trąbami dwiema
Solista
I tylko… wysp tych nie ma!

Narrator

Na tym koniec
Już się żegnamy
Do czytania wierszy Was zachęcamy
A za uwagę dziękujemy

Prezentacja aktorów, ukłon.

Autorki – Ewa Falasa
Katarzyna Wójcik
Szkoła Podstawowa nr 61 w Gdańsku


Bibliografia
Jan Brzechwa „Brzechwa dzieciom”
Julian Tuwim „Wiersze”
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 5459


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.