Katarzyna Marcinkowska

SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI NA ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO – POŻEGNANIE KLAS MATURALNYCH.

MOTTO:

„Dopomóż dzisiaj
odchodzącym chwilom,
by jutro były warte
wspomnień”.
Małgorzata Stolarska

(1. Wprowadzenie sztandaru)
Pani Alicja ..... prosi o wprowadzenie sztandaru.

(2. Powitanie gości oraz przemówienie)
Pani dyrektor wita zaproszonych gości

(3. Przemówienia gości i wręczenie nagród)
Wejście konferansjerów
Konferansjer I (Michał)
Witam wszystkich bardzo serdecznie w imieniu społeczności uczniowskiej naszej szkoły.
Ja nazywam się Michał ........ i występuję dziś w towarzystwie mojej koleżanki z klasy - Kasi ......... (Kasia – ukłon).
Konferansjer II (Kasia)
Szanowni Państwo, koleżanki i koledzy! Przypadł nam w udziale wielki zaszczyt poprowadzenia tej wspaniałej uroczystości, dlatego ośmielam się prosić o zabranie głosu zaproszonych gości.
Goście występują wg swojego uznania, bez wyczytywania z listy.
Niektórzy wręczają absolwentom przygotowane nagrody(albumy, książki, dyplomy).

Gdy wystąpią już wszyscy zaproszeni - głos zabierze Patrycja ........ w imieniu Samorządu Uczniowskiego

Przemówienie SU:

Drodzy Absolwenci!
W imieniu wszystkich uczniów młodszych klas dziękuję Wam za lata spędzone wspólnie w murach naszej szkoły. Muszę wyznać, że na pewno będzie nam Was brakowało, jednak postaramy się godnie Was zastąpić.
Dziś nadeszła pora rozstania i pożegnania. Myślę jednak, że nieprędko zapomnicie o naszych nauczycielach i wychowawcach, młodszych kolegach i koleżankach...
Jesteśmy przekonani, że gdziekolwiek rzuci Was los, będziecie godnie reprezentować naszą szkołę. Pamiętajcie też, że jej drzwi będą dla Was zawsze otwarte.
Kochani! Żegnamy Was życzeniami płynącymi z głębi serca:
Niech omijają Was troski, smutki i zwątpienia, a towarzyszy radość, zrozumienie i przyjaźń.
Społeczność uczniowska życzy Wam też:
- pomyślnego zdania egzaminu dojrzałości;
- optymizmu i wiary w siebie;
- oraz wspaniałej przyszłości!

(4. Ślubowanie absolwentów)
Pani wicedyrektor prosi o wystąpienie osób wybranych do ślubowania absolwentów,
odbywa się ślubowanie.

(5. Wyprowadzenie sztandaru)
Pani wicedyrektor wydaje komendę „BACZNOŚĆ” i zarządza wyprowadzenie sztandaru.

(6. Przemówienie rodziców absolwentów)

Konferansjer I (Michał)
Drodzy rodzice dzisiejszych absolwentów. Czas płynie nieubłaganie i właśnie nastał ten dzień, gdy wasze córki i synowie stawiają pierwszy krok w dorosłość.
Prosimy Państwa o kilka słów komentarza do tej sytuacji.

Jeden z rodziców przemawia, składa podziękowania, udziela porad na przyszłość

(7. Przemówienie absolwentów)

Konferansjer II (Kasia)
Teraz proszę o zabranie głosu przedstawiciela absolwentów

Wychodzi ktoś z maturzystów, wygłasza swoje przemówienie. Powinien koniecznie nawiązać do tego, że kwiaty są symbolem wdzięczności, niewyrachowanej i szczerej sympatii oraz poprosić o ich przyjęcie.

(8. Wręczenie kwiatów przez absolwentów dyrekcji, nauczycielom i personelowi)

Kiedy wybrani wcześniej uczniowie wręczają kwiaty, na scenie instaluje się zespół oraz recytatorzy.

W razie zbyt długiego gwaru p. wicedyrektor prosi zgromadzonych o spokój i wysłuchanie krótkiego programu artystycznego

(9. Program artystyczny)

Konferansjer I (Michał)

Wiele jest sentencji, złotych myśli, drogowskazów, które mogą pełnić rolę przewodnika po drogach i bezdrożach życia. I choć nie wolno robić fałszywych kroków, to iść trzeba. Czasem nawet pod prąd...

Konferansjer II (Kasia)

Patrząc wstecz na zadeptane ścieżki, każdy z Was dostrzeże zwykłą, ludzką rzecz - pamięć rzeczy przeszłych. Dzisiaj, zamykając pewien etap w swoim życiu i zaczynając nowy, zostawiacie cząstkę siebie właśnie tutaj, w tej szkole, by ruszyć dalej...



Recytatorka 1 :
Zapytam wiatr
Czy mogę wiać
Tam, gdzie chcę
Zapytam Słońce
Czy taki blask
Też mogę mieć
Zapytam kwiat
Czy siebie w darze
Mogę dać
Zapytam górę
Czy piękny widok
Widać z niej
Zapytam morze
Czy kropla w nim
Sobą jest
Zapytam drzewo
Czy rosnąć zawsze
Ja mogę też
Zapytam żar
Czy iskra też
Będzie nim

Zapytam ptaka
Czy da mi skrzydła
Bym mogła latać


Recytator 2 :
Niezapomniane młodzieńcze lata!
Szkolne wspomnienia niezapomniane!
Na ciężkich drogach chmurnego świata
Wyście jak balsam na krwawą ranę!
Gdy wstecz obrócę wzrok taki łzawy,
Wnet się jak czarem byt złoci szary-
Niech żyje przyjaźń ze szkolnej ławy!
Niech żyją nasze dawne wagary!

Piosenka:
PRZEMIJA URODA W NAS
Pomiędzy ustami a brzegiem,
pucharu głębina a niebem,
pomiędzy szaleństwem a złem
jest czas na zadumę i sen.
Przemija uroda jak sława,
a cnota pozostać nie rada.
I nie wiem, co po nas na dnie,
na pewno nie diament, o nie.

Przemija uroda w nas,
w zdumieniu i w oczach gwiazd,
Przemija uroda jak nagła pogoda,
jak zima w La Paz.

Pomiędzy oddechem a śniegiem,
pomiędzy zadyszką a biegiem,
pomiędzy intrygą a grą
jest czas na wytchnienie, na dom.
Przemija uroda i zdrowie,
ławeczka w Łazienkach nam w głowie.
Zapytasz, co po mnie na dnie,
na pewno nie feniks, o nie.

Przemija uroda…


Recytator 3:

Ile razem dróg przebytych?
Ile ścieżek przedeptanych?
Ile deszczów, ile śniegów
Wiszących nad latarniami?

Ile listów, ile rozstań,
Ciężkich godzin w miastach wielu ?
I znów upór, żeby powstać
i znów iść, i dojść do celu.

Ile w trudzie nieustannym
Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń?
Ile chlebów rozkrajanych?
Pocałunków? Schodów? Książek?

Recytator 4:

Oto jest nasz dzień codzienny,
nasze małe budowanie,
trud uparty i niezmienny,
nieustanne kształtowanie.


Słońce wschodzi i zachodzi,
drzewa kwitną, liście ronią,
my strumień rzeczywistości
kształtujemy naszą dłonią.
Pieśń III K. I. Gałczyński




Piosenka:

Widziałam wiatr o siwych włosach,
roznosił spokój wśród pól,
w miękkie babie lato kości grzał,
a innym razem lasy kosił,
spadał ostrzem z gór,
młody był, Bogiem był i gnał wolny tak.

Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody,
zaplącze drogi, pomyli prawdy,
nim zboże oddzieli od trawy.
Bronisz się, siejesz wiatr, myślisz jestem tak młody,
czas nas uczy pogody,
tak od lat, tak od lat.

Ilu ludzi czas wyleczył z ran,
zamienił w spokój duże krwi,
może kiedyś tam, pod jesień tak,
znów czoło wypogodzi i wygładzi brwi.

Widziałem dni w muzeach sennych,
o wnętrzach zimnych jak mrok,
starsi ludzie w rogach wielkich sal,
księgi pięknych myśli pełne,
pokrył gruby kurz,
herbaty smak, kapci miękkich szum, spokój serc.
Grażyna Łobaszewska

Recytator 5:

Nie wierzyłem
Stojąc nad brzegiem rzeki,
która była szeroka i rwista,
że przejdę ten most,
spleciony z cienkiej, kruchej trzciny
powiązanej łykiem.
Szedłem lekko jak motyl
I ciężko jak słoń.
Szedłem pewnie jak tancerz
I chwiejnie jak ślepiec.
Nie wierzyłem, że przejdę ten most,
Nie wierzę, że przeszedłem

Piosenka:

Myslovitz
Acidland
Nie poddaj się, bierz życie jakim jest
I pomyśl, że na drugie nie masz szans

Po co ten stres, myślisz, że nie masz nic
Każdy ma - nawet Ty
Czasem trzeba to po prostu znaleźć
Miłość, noc i deszcz, życie też
Dlatego warto starać się
Powiedz, czy naprawdę nic nie jesteś wart
Znajdź to w sobie, tak

Nie poddaj się, bierz życie jakim jest
I pomyśl, że na drugie nie masz szans

Ten kraj jest jak psychodeliczny lot
Czujesz, że nie zmienisz nic
Spróbuj wziąć z tego coś
To przecież Twoje życie jest
Popełniaj błędy i naprawiaj je
Gdy dotkniesz dna odbijaj się
Wykorzystaj czas, drugiego już nie będziesz miał

Nie poddaj się, bierz życie jakim jest
I pomyśl, że na drugie nie masz szans

Odetchnij więc, zastanów się
Znajdź jego sens, bierz życie takim jakie jest
I ciągle szarp, i zmieniaj je
Przed siebie idź, bierz życie takim jakie jest
I zmieniaj je, i ciągle walcz, przed siebie idź

Konferansjer I (Michał)
W programie wykorzystano wiersze Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i Leopolda Staffa, piosenki Grażyny Łobaszewskiej, Seweryna Krajewskiego oraz grupy Myslovitz.


(10. Pożegnania klas przez ich wychowawców)
Konferansjer II (Kasia)
Bardzo proszę o wystąpienie wychowawców klas maturalnych, wręczenie nagród, dyplomów oraz listów gratulacyjnych dla rodziców.
Zapraszam na środek Pana Mariusza......oraz klasę IV A.
Zapraszam też przedstawicieli klas młodszych do wręczenia absolwentom skromnych upominków.
Wychowawca przemawia, wręcza nagrody i dyplomy, listy gratulacyjne i świadectwa, przekazuje Dyrekcji tablo klas, uczniowie młodszej klasy wręczają swoje upominki
Konferansjer I (Michał)

Gdy klasa IV A wróci na swoje miejsca
Zapraszam Pana Grzegorza ..... z klasą IV B oraz żegnających tę klasę przedstawicieli klas młodszych.
Wychowawca przemawia, wręcza nagrody i dyplomy, listy gratulacyjne i świadectwa, przekazuje Dyrekcji tablo klas, uczniowie młodszej klasy wręczają swoje upominki


Konferansjer I (Michał)
Dziękujemy wszystkim za przybycie i wzięcie udziału w uroczystości.
Mottem dzisiejszej uroczystości są słowa pani doktor Małgorzaty Stolarskiej:
„Dopomóż dzisiaj odchodzącym chwilom,
by jutro były warte wspomnień”...

By rzeczywiście było co wspominać, prosimy Panią Renatę ...... o wykonanie ostatnich wspólnych fotografii klas.

Na koniec piosenka: „Wznieś serce nad zło” Ryszarda Rynkowskiego

Wyświetleń: 10342