AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Monika Mieszalska, 2011-05-31
Stąporków

Zajęcia zintegrowane, Scenariusze

Scenariusz z okazji święta rodziny mgr Monika Mieszalska

- n +

SCENARIUSZ Z OKAZJI ŚWIĘTA RODZINY

Piosenka na melodię „Hej sokoły”

1. Dziś w Gosaniu wielkie święto,
Mama z buzią uśmiechniętą.
Tata też zadowolony,
Śle uśmiechy w różne strony.

Ref: Hej, hej, hej rodzina
Już w Gosaniu zabawę zaczyna.
Mama, tata, syn i córka,
Bukiet kwiatów i laurka.

2. Dzieci pięknie wystąpiły
i rodzicom życzenia złożyły.
Teraz mama, tata się zabawią
Swoim dzieciom radość sprawią.

3. Dzień Rodziny dzisiaj mamy,
i piosenkę tę śpiewamy.
Śpiew, konkursy, gry sportowe,
Wszystko czeka już gotowe.


Dziecko I ubrane na ludowo:
Odwiedzimy dziś regiony, które tylko z mapy znamy. Wyruszamy na wycieczkę. Przebędziemy drogi szmat, różne miasta odwiedzimy, gdzie tradycji drzemie czas.

Dziecko II ubrane w strój góralski:

Witojcie nom goście mili
Ciesymy sie zeście tak licznie tu przybyli
Bo nasza skoła z tego słynie
Ze tradycja tu nie ginie
A teroz Wom pokozemy
Jak to dawniej w chałpach beło
Co sie jadło, jak sie żyło.
A teraz kcemy z całej dusy złozyc zyceń wiele, podzielić sie z Womi piosnką i weselem.
Kochane ludziska!
Przychodzimy tu do Wos z góralskimi i ludowymi piosneckami i z tym sytkim – co nom wiecie najlepsego po nasych ojcach i starych casach ostało.
Po góralsku zaśpiwomy, po góralsku pogodomy.
Po góralsku potańcujem, nózek nasych nie załujem.


Przyjmijcie od nos te polne kwiotuski. Zaproszomy Wos do łoglondanio.

Rozdawanie kwiatów na tle piosenki pt. „W dusach”

Narrator (strój ludowy); Tkwi w nas głęboko, zapisany w genach odziedziczonych po przodkach. Jest podobno kluczem do naszych dusz i duszy narodowej. Mowa o folklorze – nierozerwalnie i silnie związanym z naturą, cyklami przyrody, Matką Ziemią, wiarą i obrzędami religijnymi. Choć niewiele zostało z jego autentyczności, nie stracił on do końca swojej siły. W kulturze ludowej tkwi ogromna siła. Od nas zależy, czy zrobimy w naszym życiu miejsce na odrobinę magii, która tkwi w ludowych zwyczjach.


Dziecko:

Kochom jo Wos góry, jak mame i tate,
Za te wase kolory w jesieni bogate.
Za ten śni
Śyzek bioły, kwiotecki na łące.
Za ten wioterek holny i norymne dysce.
Kochom jo wos góry, kielo serce może.
Kochom jo wos góry, całymi rąckami.
Bo jo od malućka naucono z wami.
Kochom jo wos góry i kochoć wos bede
Choć moze nie jednom droge z zyciu przeńde.

Piosenka „Wmurowanej piwnicy”


Dziecko:

Góralka tez niezła panna
o nią walczą ciupagami
Jak to na Podhalu bywa
Posłuchojcie teraz sami

Piosenka „ Za górami, za lasami” połączona z tańcem górali.

Dziecko:

Z gór sie tocy bystra woda
Wzywa chłopca panna młoda
W sercu dziewki gości trwoga
Lecz inna jest wola Boga.

Piosenka „Hej, bystra woda”

Dziecko:

Zjawiskiem wyjątkowym w obyczajowości ludowej są praktykowane do dziś zwyczaje- zapustne. Zwyczaj polegający na organizowaniu wesołej zabawy w przebraniu zwierząt.

Zapust – chłopak przystrojony w papierową czapkę z kolorowymi wstęgami, jedzie na koniu z patyka. Wędruje po wsi skacząc i płatając różne figle.

Troje dzieci mówi wiersz:

Zapust jedzie drogą
koń pod nim paradny
Łeb z patyków, ze lnu grzywa
to ci przystrój ładny!
Zapust jedzie drogą, a za nim przebierańce!
Koza, bociek, dwa niedźwiedzie, pójdą z nami w tańce!
Zapust jedzie drogą, schudł mu jeden boczek!
Wrócą do was starzy, młodzi aż na przyszły roczek!

Dziecko:

Stare miasto Kraków z pięknych strojów słynie, jakże ładnie w gorseciku krakowskiej dziewczynie. Kwiecista spódnica suto przymarszczana, a u chłopca czapeczka z piórem i białą sukmana.

Dzieci w krakowskich strojach tańczą krakowiaka.

Piosenka” Czerwone jabłuszko”

Dziecko:

A teraz przenieśmy się na Kaszuby.

Piosenka „Abecadło kaszubskie”

Piosenka „ Czerwone jagody”

Dziecko:

Ciekawym zwyczjem było darcie pierza. Długie zimowe wieczory upływały pod znakiem darcia pierza. Był to rodzaj wzajemnej pomocy: w jednej chacie gromadziło się często kilkanaście kobiet i dziewcząt i przez kolejne wieczory darły pierze – lub jak częściej mawiano – skubały pierze. Dość często ten monotonny nastrój wieczoru przerywali chłopcy, którzy wpadali do izby znienacka i dmuchali co sił w piersiach w pierze. Te zaś fruwały po całej izbie, a gospodyni lamentowała głośno nad ich wybrykami. To były naprawdę cenne chwile w życiu wiosek: integrowały społeczeństwo, ludzie połączeni wspólną pracą czuli się bliżsi, poza tym skubanie pierze stanowiło jedną z niewielu przecież możliwych wówczas form życia towarzyskiego.

Piosenka „ Jadą goście, jadą”

Scenka z darciem pierza

Główną gospodynią jest Agnieszka, a przychodzą do niej sąsiadki: Salka, Marynia, Klarka.

S, K: Dzień dobry
A: Dzień dobry. Na ławie, czy na stołku siądziecie?
S: Jo na stołku
K: Jo tyz.
S: Tyn dzisiejszy dziń! Rano łobucząc puńczochy zacerować musiołam, bo na piyńcie wiylką japę znojdłam. Na śniodanie nawarzyłam nawarke i dałam mojemu. I jak wartołka do cie przyleciołam.
A: To jezdeś zmynczuna!
S: Ale to nie wszystko. Przed wyjściem patrze łoknem. A tu kowalowa Jadwiga! Jak sie wysztafirowała.
A: Szła do dochtora. Mówiła mi wczoraj. Salka, a ty zakluczyłaś drzwi?
S: A juści, juści
Wchodzi Maryńka
M: Jak darcie piyrza to przy muzyce. Skrzypki i dudy zostały w domu. A dzisioj z łorkietrom jezdem.
Wchodzą chłopcy przebrani za orkiestrę i śpiewają „Miała baba koguta”
A: Siadaj, tylko nie na stołku, bo się lyra.
A; Klarka powiedz coś, ty tak umiesz...
K: Kaczmarska Kaśka, która miała karczme przy stawie jest ze mną spowinowacona. Jezdem wnuczką jej syna. A ona oszukiwała, odzierała chłopów z ostatniego grosza. Chciwość doprowadziła ją do szaleństwa. Wody stawu ją pochłonęły.
M: Na myśl przyszło mi inne bajanie. Szwagier mówił, że zbój Smok w smoszewskim lesie ukrył złoto. Rabował je kupcom. Ponoć nadal tam leży.
M: to może łodnaleźć złoto i postwaić krzyż, żeby dusa zbója miała wiecne łodpocywanie?
A: Gadu, gadu, a tu pirzynka dla wnusia usypano. Dzisoj łostatni dziyń darcia. Bydzie tłuka.
K: To śpiewamy! To i dylać możno!
Piosenka „Szalała, szalała”


Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1472


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.