Scenariusz przedstawienia o historii Szczecina
na Zamku Książąt Pomorskich:

„Książe Bogusław X i Anna Jagiellonka”

Powitanie. Na scenę wchodzi Księżna Zofia:

- Witam wszystkie dzieci, jestem księżna Zofia, a historia którą wam opowiem działa się dawno, dawno temu.

Życie w tamtych czasach wyglądało zupełnie inaczej. Po ulicach dawniej nie jeździły szybkie tramwaje, tylko furmanki karety, które ciągnęły konie. Panowie nisko kłaniali się damom, wszyscy się darzyli dużym szacunkiem. Ach cóż to były za czasy.
Spacerując po komnatach zamku, ujrzałam mego ukochanego syna wracającego ze stolicy, z Krakowa! Posłuchajcie go bo to ważna osoba.

W dali słychać fanfary na scenę wchodzi Książe Bogusław X. Ubrany w długie książęce szaty. Kłania się matce Księżnej Zofii.

Książe Bogusław X:
- Witaj droga matko!
Książe Bogusław X idzie w stronę publiczności.
- Jam jest Bogusław X Książe nazywany Wielkim, władcza: urodziwy, mądry.

Giermek:
- Światowy to rycerz. Starannie wykształcony, umie czytać, pisać, liczyć. Nauki pobierał w samym Krakowie na Wawelu król polubił go niezmiernie.

W dali słychać tupot nadjeżdżających koni.
Rycerz zsiada z konia:
- Wieści wiozę, wieści nowe, od najważniejszego króla Kazimierza Jagiellończyka!

Rycerz wyciąga z torby zapieczętowany list, rozwija go i czyta.
- Odczytuję wolę króla:
„Bogusławie! Rycerzu odważny, znalazłeś uznanie w mych oczach i za swe zasługi daję ci mą piękną córkę za żonę.

Księżna Zofia:
- Doprawdy ? Niesłychane, radość wielka to dla księcia.

Książe Bogusław X:
- Wolę króla chętnie spełnię. Zakochany jestem w Annie . Moja Anno zamieszkamy w Zamku Szczecińskim na wzgórzu.

Na scenę wchodzą wszystkie dziewczynki. Wykonują „Taniec księżniczek” do dowolnej melodii.

Dama Dworu I:
- U Anny na stoliku
różnych skarbów jest bez liku:
spinka, kostka, dwa naparstki,
smacznych pestek ze dwie garstki,
serpentyna i sakiewka
i wyszyte serce.

Na scenę wchodzi Anna Jagiellonka. Pokazuje na księżniczki.
Anna Jagiellonka:
- Miłościwą panią jestem, wszystkie je obdarzam pięknem.
Lecz ich piękno jest ulotne,
A ważniejsze jest stokrotnie,
Ze kochane me kwiatuszki
Mogą zmienić uparciuszki
W ludzi dobrych i łagodnych,
Uśmiechniętych i pogodnych.

Piosenka: „Sentymentalny Szczecin”
Chłopcy śpiewają I zwrotkę.
Dziewczynki śpiewają II zwrotkę.

Wody lazur dookoła w słońcu lśni,
Moje miasto cicho woła otwórz drzwi.
Wielką bramą wejdź portową zachwyć się,
Niech opowieść o Szczecinie snuje się.
Ref.
Wiele legend kryje Szczecin
Ta o Baszcie Siedmiu Płaszczy,
Ta o Wałach jest Chrobrego
Tu wyniosłe jest wzgórze wznosi się,
Zamek Książąt na nim stoi-
Każdy wie!
O Jeziorze Szmaragdowym snuję myśl
Jasne Błonia platanami szumią mi.
Wody Lazur dookoła w słońcu lśni.
Moje miasto cicho woła otwórz drzwi.
Dama dworu II:
Gdzie Odra wpada w Bałtyku sieci ,
Tam od stuleci rozsiadł się Szczecin.
Tutaj o Piastach przetrwała pamięć,
W piastowskim zamku, w piastowskiej bramie.

Rycerz 2:
Przyszedłem wróciłem do ciebie
Jak gospodarz powraca mądry.
I dziś stojąc nad brzegiem szmaragdowej Odry
Patrzę, przyglądam się Tobie.
Jesteś jak moja chata, jak brat jak siostra bliska,
Jesteś piękna, bogata
Ziemio Szczecińska!

Piosenka:
„Wiosna przyszła do Szczecina.”
I Przyszła wiosna do Szczecina bardzo raniutko.
Przyleciał samolotem przypłynęła łódką.
Przyleciał na koniku pa, ta, taj.
Zaśpiewała, zatańczyła laj, laj, laj.
Przyleciał na koniku pa, ta, taj.
Zaśpiewała, zatańczyła laj, laj, laj.
II Kwiaty rosną i śpiewają: „Witaj nam Wiosno”
A w Szczecinie pachnie kwiecień i dzieci rosną
Przyleciał na koniku pa, ta, taj.
Zaśpiewała, zatańczyła laj, laj, laj.
Przyleciał na koniku pa, ta, taj.
Zaśpiewała, zatańczyła laj, laj, laj.
Na scenę wchodzi Rycerz.
Rycerz 3:
Oto para książęca Bogusław i Jagiellonka,
Wiwat książę, wiwat Anno!

Wszyscy chórem:
- Wiwat książę, wiwat Anno!

Bogusław X:
- Rozbuduję cały zamek otoczę go grubym murem. Na tym wzgórzu będzie wieża stał, będzie piękna, okazała.
Będzie się pannie Annie podobała.
A z tej wieży widok piękny na wspaniałe okręty.

Rycerz:
Książę Bogusław i Anna Jagiellonka żyli długo i szczęśliwie. Złote czasy nastały dla Szczecinian. Handel morski i lądowy zapewnił miastu dobrobyt.

Dama dworu I:
Nie powiem już wiele.
Wkrótce odbyło się wesele. Ja też tam byłam i ze wszystkimi się cieszyłam.
A co widziałam to wam opowiedziałam.

Księżniczka:
Z rozkazu króla ogłaszam wszędzie, ze jutro uczta udana będzie, a kto się króla radością cieszy, niech na biesiadę do zamku spieszy!

Taniec weselny: „Menuet”
Dzieci w parach wykonują taniec. Pierwsza para to Bogusław X i Anna Jagiellonka. Na zakończenie wszystkie pary wykonują ukłon w stronę publiczności.

Wyświetleń: 850