AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Anna Wiśniewska, 2013-05-23
Morąg

Zajęcia zintegrowane, Scenariusze

Scenariusz lekcji ciszy "Świąteczne czary".

- n +

Scenariusz zajęć „Lekcji ciszy” wg pedagogiki Marii Montessori przeprowadzonych w SOSW w Szymanowie

Prowadzący: mgr Anna Wiśniewska

Temat: Świąteczne czary.

Cele ogólne:
- wyciszenie grupy uczniów,
-kształtowanie umiejętności koncentrowania się na obserwowanym przedmiocie,
- wielozmysłowe poznawanie przedmiotów,
- doskonalenie kontroli własnych ruchów;

Metody:
- praktycznego działania,
- poszukująca- uczenie się przez odkrywanie,
- waloryzacyjna- uczenie się przez przeżywanie;

Formy pracy:
- indywidualna,
- zbiorowa;

Potrzebne materiały: duży biały materiał do rozłożenia na dywanie,

Przebieg zajęć:
1. Część wstępna:

• Uczniowie siedzą w ławkach; prowadzący siedzi na rozłożonym w sali białym materiale i uderza w dzwoneczek, wypowiadając możliwie najciszej imiona poszczególnych uczniów,
• Uczeń, który usłyszy swoje imię, wstaje jak najciszej od stolika i również siada na rozłożonym materiale. Z wywołaniem kolejnego ucznia nauczyciel czeka do czasu, aż przywołane wcześniej dziecko usiądzie obok niego i zastygnie w bezruchu;


2. Część główna:

• Zostaje włączona muzyka relaksacyjna (będzie ona tłem do całej lekcji ciszy). W środku okręgu, w którym siedzą uczniowie znajduje się taca przykryta materiałem w gwiazdki (lub innym materiałem z motywem świątecznym). Prowadzący mówi, że wkrótce nadejdą Święta Bożego Narodzenia i że święta, to taki cudowny, magiczny czas, w którym mogą zdarzyć się niezwykłe rzeczy, jeżeli tylko mocno w to wierzymy. Informuje dzieci, że teraz razem spróbują …..Powoli ściąga materiał z tacy, odsłaniając ukryte pod nim woreczki z „tajemniczymi” przedmiotami. Wskazując na nie, informuje, ze posłużą one do stworzenia świątecznej atmosfery.

• Nauczyciel mówi dzieciom, że ponieważ zimą szybko zapada zmrok, spróbują go rozjaśnić i wyczarować trochę świetlnych promyków. Prowadzący umieszcza w środku kręgu lampki choinkowe przykryte biały tiulowym materiałem. Wspólnie z dzieci, poruszając dłońmi nad materiałem – „czaruje go”. (w tym samym czasie drugi nauczyciel podłącza je do prądu). Dzieci obserwują migoczące pod materiałem światło.

• Nauczyciel mówi do uczniów, że przed świętami w domu rozchodzą się piękne zapachy- zapach choinki, pieczonych przez mamę ciast i innych smakołyków. Proponuje dzieciom, aby wspólnie spróbowali wyczarować takie zapachy w klasie. Stawia przed nimi tacę przykrytą materiałem. Prosi, aby dzieci zamknęły oczy i poruszały dłońmi nad tacą. Następnie ściąga materiał, pod którym znajdują się buteleczki (mogą być takie na przyprawy), zawierające: igły sosny, startą skórkę pomarańczy, cynamon, goździki itp. Kolejno podaje dzieciom buteleczki z poszczególnymi zapachami, które krążą po kole (dziecko wącha zawartość buteleczki i podaje ją dalej). W miedzy czasie, nauczyciel może szeptem pytać się uczniów, z czym kojarzą im się te zapachy.



• Prowadzący mówi do uczniów, że święta to również taki czas, kiedy wokół rozchodzą się różne cudowne dźwięki. Informuje ich, że ma taką niezwykła kulę, w której ukryły się dźwięki dzwoneczków i prezentuje im przezroczystą plastikową bombkę (można ją kupić w sklepach z pasmanterią) wypełnioną malutkimi, okrągłymi dzwoneczkami. Potrząsa kulą, obraca nią, a następnie podaje po kolei dzieciom, aby zrobiły to samo. Kula krąży po okręgu, po czym wraca do nauczyciela. Kiedy już każde dziecko potrząśnie kulą, nauczyciel mówi, ze teraz wspólnie spróbują „uwolnić” ukryte w tej kuli dźwięki i stworzyć dzwoneczkową świąteczną orkiestrę. Otwiera kulę i każde dziecko bierze z niej po jednym dzwoneczku.
Na początku, dzieci pojedynczo, po kolei potrząsają trzymanym dzwoneczkiem. Następnie nauczyciel wskazuje patykiem, który uczeń ma zadzwonić. Na koniec wszyscy razem potrząsają dzwoneczkami, a później umieszczają je z powrotem w plastikowej kuli.


• Nauczyciel mówi do uczniów, że w Święta Bożego Narodzenia zdarza się, że aniołki zrzucają na ziemię swoje piórka. Pokazując woreczek z piórkami informuje, że znalazł takie piórka, i że aniołki zrzuciły je dzieciom do zabawy. Pyta się uczniów, czy chcą z nim poczarować i sprawić, żeby piórka „zatańczyły”. Dzieci kolejną biorą trochę piórek z woreczka, sypią je na rozłożoną płachtę. Następnie podnoszą płachtę do góry i falują nią tak, żeby piórka lekko się unosiły.


3. Część końcowa:
• Prowadzący dziękuje uczniom za udział w zajęciach. Prosi, żeby teraz wszyscy usiedli be ruchu, mówiąc, że kto poczuje na swojej twarzy „czarodziejski pyłek”, wstaje po cichutku i odchodzi z kręgu. Kładzie na dłoni odrobinę sztucznego śniegu (z paczki), zmieszanego z sypkim brokatem i dmucha na twarze poszczególnych dzieci.



opracowanie: mgr Anna Wiśniewska
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1748


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.