Temat: „Nie ma dzieci, są ludzie”.1

Cel: Uświadomienie, że dziecko jest pełnowartościowym człowiekiem, że jest
„tak samo ważne, jak dorosły i że mały nie znaczy gorszy czy głupszy”.2
Uczeń umie:
- wysłuchać ze zrozumieniem treści utworu poetyckiego,
-odczytać tekst, oddając jego nastrój,
- zabrać głos w dyskusji,
- argumentować popierając swoje zdanie cytatami,
- uzasadnić , dlaczego dziecko nie jest inne od człowieka dorosłego,
- dostrzec podobieństwa i różnice między małym i dużym człowiekiem,
- uzasadnić, że dziecko i dorosły potrzebują się nawzajem,
- wytłumaczyć słowa Janusza Korczaka: „Nie ma dzieci, są ludzie”.
Metody i formy pracy: poszukująca, praca z tekstem literackim, praca w grupie, mapa skojarzeń.
Środki dydaktyczne: skserowane wiersze dla uczniów, karty pracy dla grup, arkusz szarego papieru, markery, magnesy, kolorowa kreda.

TOK LEKCJI:
1. Nauczyciel informuje dzieci, że dzisiejsza lekcja będzie próbą szukania odpowiedzi, co łączy dziecko i osobę dorosłą.
2. Odczytanie wiersza pt. „Dziecko” .
Dziecko…
Kim jest Dziecko?
Każdy Dorosły nim był.
Właściwie …
każdy Dorosły nim jest,
jeśli tylko potrafi
zapomnieć na chwilę o wszystkim,
co ważne
i uśmiechnąć się
do własnej myśli,
może trochę śmiesznej,
może trochę głupiej.

Jeśli tylko potrafi
oderwać się choć na chwilę
od rzeczywistości
i ucieszyć
z małej , drobnej rzeczy.

W każdym Dziecku mieszka też Dorosły.
Bo w czym Dziecko od Dorosłego inne?
Tak samo kocha i chce być kochane.
Tak samo przeżywa, a nawet bardziej.
Cierpi i płacze,
choć jeszcze łez się swoich NIE wstydzi.
Bo kiedy już dorośnie,
łez swych światu nie pokaże
i nie zawsze też powie,
co naprawdę myśli.
Źródło: Fragment autorskiego wiersza Iwony Jurek – Wower.
3.Nauczyciel dzieli uczniów na grupy (rozdaje im teksty wiersza i karty pracy).
4. Każdy zespół otrzymuje arkusz papieru i wiersz - na podstawie utworu i własnych przemyśleń dzieci starają się wypełnić karty pracy.
5. Liderzy poszczególnych grup prezentują swoje dokonania.
6. Nauczyciel mocuje każdą pracę do tablicy za pomocą magnesu.

Wypełniona przykładowa karta pracy:

Źródło: Opracowanie własne.

7. Uczniowie podejmują próbę odpowiedzi na pytanie, czy dziecko i osobę dorosłą więcej łączy czy dzieli.
8. Zapisują na arkuszu papieru lub tablicy wniosek z dyskusji w formie cytatów:
DZIECKO JEST PEŁNOWARTOŚCIOWYM CZŁOWIEKIEM, KTÓRY ”KOJARZY I ROZUMIE JAK OSOBA DOROSŁA”.3
„NIE MA DZIECI, SĄ LUDZIE”.4
„JEST TAK SAMO WAŻNE, JAK DOROSŁY. MAŁY NIE ZNACZY GORSZY”.5
9. Nauczyciel wymienia nazwisko Janusza Korczaka – wielkiego przyjaciela i działacza na rzecz dzieci. Informuje, że to właśnie on wypowiedział powyższe słowa i że będzie o nim mowa na następnych lekcjach.
10. Prowadzący zapisuje wielkim literami zadanie dla uczniów:
DZIECKO …….. DOROSŁY (wstaw znak = lub ≠ ).
11. Nauczyciel na zakończenie lekcji odczytuje uczniom kolejne zwrotki wiersza
pt.: „Dziecko”.

Recytator 1
Dziecko…
Kim jest Dziecko?
Dziecko to Człowiek mały.
Tak jak Dorosły –
wcale nie jest doskonały.

Ma prawo szukać i błądzić.
I nie wolno nikomu sądzić,
gdy patrzy na Człowieka niedużego
że różni się on czymś od tego Dorosłego.

Dorośli, Kochajcie Dzieci jak Korczak –
miłością wielką, a zwłaszcza mądrą.
I nie zapominajcie tego,
że gdy tulicie Dziecko,
to tak naprawdę Wy
przytulacie się do Niego.

Kochajcie Nas ,
bo Słońce radośniej wtedy świeci,
gdy na naszej planecie widzi uśmiech Dzieci.
Źródło: Fragment autorskiego wiersza Iwony Jurek – Wower.

12. Krótkie podsumowanie lekcji.
- Uczniowie mówią, czego nauczyli się na lekcji:
DZIECI SĄ PEŁNOWARTOŚCIOWYMI LUDŹMI. NIE RÓŻNIĄ SIĘ WCALE DUŻO OD DOROSŁYCH. TAK, JAK ONI - NIE SĄ IDEALNE, MAJĄ POTRZEBY, UCZUCIA, PRZEŻYWAJĄ I BARDZO PRAGNĄ BYĆ KOCHANE.
- Dzieci przypominają nazwisko i słowa wypowiedziane przez Janusza Korczaka.
13. Wykonanie ilustracji pt. „Dziecko jest tak samo ważne jak dorosły”.
/Jeżeli został czas wolny/.


Materiały dla uczniów:
Dziecko… Fragment autorskiego wiersza Iwony Jurek – Wower.
Kim jest Dziecko?
Każdy Dorosły nim był.
Właściwie …
każdy Dorosły nim jest,
jeśli tylko potrafi
zapomnieć na chwilę o wszystkim,
co ważne
i uśmiechnąć się
do własnej myśli,
może trochę śmiesznej,
może trochę głupiej.

Jeśli tylko potrafi
oderwać się choć na chwilę
od rzeczywistości
i ucieszyć
z małej , drobnej rzeczy.

W każdym Dziecku mieszka też Dorosły.
Bo w czym Dziecko od Dorosłego inne?
Tak samo kocha i chce być kochane.
Tak samo przeżywa, a nawet bardziej.
Cierpi i płacze,
choć jeszcze łez się swoich NIE wstydzi.
Bo kiedy już dorośnie,
łez swych światu nie pokaże
i nie zawsze też powie,
co naprawdę myśli.

Na podstawie utworu i własnych przemyśleń uzupełnij schemat.

Wyświetleń: 564