OPRACOWANIE: Anna Brych
TEMAT: „RODZINNE SPOTKANIE ANDRZEJKOWE”

CEL GŁÓWNY : Uczestniczenie w wybranych obrzędach ludowych organizowanych w lokalnym środowisku. Poznawanie zwyczajów ludowych i obrzędów o zasięgu ogólnopolskim – andrzejki.

CELE OPERACYJNE
Dziecko:
-poznaje zwyczaj wróżb i zabaw andrzejkowych,
-starannie ozdabia klucz,
-współpracuje z rodzicem,
-potrafi posługiwać się nożyczkami, zachowuje bezpieczeństwo,
-potrafi bawić się w grupie,
-zachowuje bezpieczeństwo podczas zabaw,
-wie, że należy zachować ostrożność podczas lania wosku.

FORMY:
zbiorowa,
indywidualna,
grupowa.

METODY:
słowna: opowiadanie, wyjaśnienia i instrukcje,
oglądowa: pokaz, obserwacja,
czynna: zadania stawiane do wykonania, taniec, praca techniczna

POMOCE DYDAKTYCZNE:
karta pracy – szablon klucza, brokat, papier kolorowy, cekiny, klej Vikol, nożyczki, pędzelki, sznurek, klamerki do bielizny, metalowe klucze, cukierki z wróżbami, duże arkusze papieru z konturami drzew, miska z wodą, wosk, klucz, płyty i odtwarzacz CD, lampka biurowa do rzucania cieni




PRZEBIEG SPOTKANIA

Sala ozdobiona różnej wielkości, wiszącymi kluczami oraz rozstawionymi w bezpiecznych miejscach świecami. Półmrok

1. Powitanie wszystkich dzieci i gości.
2. Rozpoczęcie spotkania przez n-lkę przypomnieniem tradycji związanych z obchodzeniem andrzejek w naszym regionie i zaproszeniem do zabawy.

Zabawa integracyjna „Taniec z wełną” ( M. Lorenc – w oparciu o Taniec Eleny w opr. I. Brody)
Dzieci i rodzice siedzą na przemian w kole na dywanie. Nauczycielka trzyma w ręce kłębek wełny z przywiązanymi do niej, na całej długości, dzwoneczkami oraz dużym ozdobnym kluczem na początku kłębka. Rozpoczyna opowiadanie i równocześnie podaje kłębek włóczki do osoby siedzącej obok, kłębek przekazywany jest po kole, z rąk do rąk, a włóczka rozwijana. Uczestnicy trzymający włóczkę kołyszą się w rytm muzyki. Gdy kłębek dotrze do nauczycielki, ta zawiązuje włóczkę tworząc zamknięte koło. Wszyscy tańczą w rytm muzyki, po kole, trzymając włóczkę, tak jak podpowiada każda wskazana przez nauczycielkę osoba.

Opowiadanie:
Mam dzisiaj ze sobą czarodziejski klucz, który pomoże nam odgadnąć, co fajnego wydarzy się każdemu z nas w najbliższym czasie. Są też inne sposoby, które podobno pomagają dowiedzieć się, co nas czeka w przyszłości. Można pójść do wróżki, która ma czarnego kota i szklaną kulę. Można zapytać Cyganki, która wróży z kart i ręki. Można tez wróżyć sobie samemu, ale trzeba to robić w czasie niezwykłym. Tradycja andrzejkowa przetrwała do dzisiaj i jest zabawą połączoną ze wspólnymi wróżbami dziewcząt i chłopców. Obecnie andrzejki są wesołym spotkaniem towarzyskim dostarczającym wielu przeżyć i emocji. Zapraszam więc i Was na wspólna zabawę andrzejkową!

3. „Cukierkowe wróżby”: Nauczycielka częstuje wszystkich gości cukierkami, k których ukryte są zapisane na karteczkach wróżby. Dzieci z pomocą rodziców odczytują karteczki.

4. „Klamerkowy wyścig z kluczami” (melodia „Lollipop”) : Do zabawy potrzebujemy trzy lub cztery duże sylwety drzew bez liści, wiszące na tablicy. Dzieci na zmianę z rodzicami, ustawione są w trzech lub czterech rzędach (po tyle samo osób) przed wybranymi drzewami. Po przeciwnej stronie sali, na tackach, przygotowane są klucze. Zadaniem każdej drużyny jest przeniesienie, w czasie trwania melodii, z pomocą klamerek do bielizny, jak największej liczby kluczy i zawieszenie ich na drzewach (rolę haczyków spełniają wbite pod odpowiednim kątem szpilki). Pierwsze dziecko wyjmuje klucz z tacki rączkom i przekazuje ją następnemu, które odbiera je za pomocą klamerki i podaje dalej. Ostatni zawodnik, również za pomocą klamerki zawiesza klucz na drzewie.

5. „Czarodziejski andrzejkowy klucz” – praca techniczna.
Dzieci wspólnie z rodzicami wycinają klucz i ozdabiają go za pomocą dowolnie wybranych elementów. Gotowy klucz wieszają za pomocą wcześniej podpisanej klamerki, na przygotowanym sznurku. Klucze będą świetną dekoracją sali.

6. Lanie wosku. Każde dziecko, z pomocą rodzica, leje wosk. Wspólne odczytywanie cieni rzucanych przez zastygły wosk.

7. Zaproszenie do poczęstunku

„Mycie piekarnika przed pieczeniem”- masażyk
Uczestnicy siedzą w ciasnym kole, jeden za drugim, tak aby swobodnie dotykać pleców przed sobą. Nauczycielka pokazuje i opisuje ruchy jakie należy wykonać dłońmi na plecach kolegi:
-otwieramy piekarnik
-szorujemy szczoteczką
-polewamy wodą
-wycieramy ściereczką
-dokonujemy ewentualnych poprawek
-jeszcze raz wycieramy.

„Pieczenie ciasta” - zabawa naśladowcza przy odpowiednio dobranej muzyce
-wsypujemy do naczynia mąkę (jedną ręką)
-wsypujemy do naczynia cukier (drugą ręką)
-wsypujemy do naczynia cukier waniliowy (jedną ręką)
-wsypujemy do naczynia proszek do pieczenia (drugą ręką)
-rozbijamy jajka (ciach- chlup) x 4
-próbujemy paluszkami (wylizujemy) – „trzeba coś dodać!!!”

-wsypujemy do naczynia orzeszki(jedną ręką)
-wsypujemy do naczynia rodzynki (drugą ręką)
-wsypujemy do naczynia kokos (jedną ręką)
-posypujemy czekoladą (drugą ręką)
-na wierzch - ubita śmietana
-na wierzch - ubita śmietana
-wkładamy do pieca
-wąchamy
-wąchamy
-wyjmujemy z pieca
-kroimy (jedna ręką)
-kroimy (drugą ręką)
-częstujemy
-częstujemy
-oblizujemy się,
-Mniam! (głaskamy po brzuszku)

„A teraz zapraszamy na dokładkę, pyszną kawkę i herbatkę!!!” - poczęstunek dla gości i uczestników.
8. Zakończenie. Podziękowanie za wspólną zabawę.

Wyświetleń: 474