AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Anna Pankau, 2015-03-10
Gdynia

Zajęcia zintegrowane, Scenariusze

Scenariusz zajęć integracyjnych uczniów niedosłyszących ze słyszącymi rówieśnikami.

- n +

Scenariusz zajęć integracyjnych uczniów niedosłyszących ze słyszącymi rówieśnikami

Temat: Spotkajmy się w szkole – współdziałajmy
i bawmy się

Cel główny:
- rozwijanie komunikacji poprzez zabawę i gry interakcyjne dzieci niedosłyszących z dziećmi słyszącymi w duchu integracji

Przewidywane osiągnięcia:
Uczeń:
- współpracuje w grupie lub z partnerem
- komunikuje się ze słyszącymi rówieśnikami
- posługuje się daktylografią
- odczytuje z ust imiona swoich koleżanek i kolegów
- wykorzystuje resztki słuchowe
- doskonali umiejętność czytania ze zrozumieniem
- radośnie bawi się z dziećmi słyszącymi w atmosferze życzliwości
i wzajemnego zrozumienia
- buduje w sobie zaufanie do innych osób
- wzmacnia poczucie własnej wartości określając swoje pozytywne cechy
i umiejętności
- dokonuje wysiłku intelektualnego podczas „burzy mózgów”
- dba o estetyczne wykonanie grupowego rysunku
- układa zdanie z rozsypanki wyrazowej
- dziecko słyszące ma możliwość wczucia się w doznania dziecka niesłyszącego (pkt 12) i lepszego zrozumienia jego problemów

Metody:
- działań praktycznych
- pogadanka
- rozmowa kierowana
- gry interakcyjne
- metoda totalnej komunikacji (system językowo – migowy, słuchowe rozpoznawanie wyrazów i zdań, odczytywanie z ust, daktylografia)
- „burza mózgów”
- zabawa


Formy pracy:
- indywidualna
- grupowa
- zajęcia w parach
- zbiorowa

Środki dydaktyczne:
- kolorowe karty z wypisanymi hasłami dotyczącymi wzajemnej interakcji
- kartki z podstawowymi znakami języka migowego
- arkusze szarego papieru
- kredki
- flamastry
- kartki papieru formatu A4
- rozsypanki wyrazowe
- klej

Czas trwania zajęć: 2h
Prowadząca: Anna Pankau

Przebieg zajęć:

1. Powitanie gości – uczniów klasy II c SP nr 18 w Gdyni wraz z wychowawcą. Dzieci niedosłyszące witają swoich gości w języku migowym: „Dzień dobry”, „Witamy Was”, „Cieszymy się, że jesteście z nami”. Dzieci z SP nr 18 odpowiadają również w języku migowym „Dzień dobry”.

2. Przypomnienie imion
Dzieci stają w kręgu i przypominają swoje imiona – dzieci niedosłyszące literują je za pomocą daktylografii, dzieci słyszące wymawiają wyraźnie własne imiona. Dzieci niedosłyszące odczytują imiona z ust oraz wykorzystują resztki słuchowe. Jeżeli nie zrozumiały – nauczyciel pomaga odszyfrować imiona daktylografią.

3. Określenie celu, w jakim się spotkaliśmy. Wspólne odczytanie haseł na kolorowych kartach przyczepionych do tablicy: Porozmawiaj ze mną!, Zaopiekuj się mną, Pomyśl o mnie, Jak się masz?, Lubię Cię!, Pomóż mi!, Pobawmy się, Weź mnie za rękę. Wytłumaczenie, że dzieci niedosłyszące tak samo jak inne, pragną mieć zwyczajnych przyjaciół wśród słyszących rówieśników, takich, którzy się z nimi pobawią i będą potrafiły się z nimi komunikować, gdyż często są niezrozumiane przez otoczenie. Dlatego dzisiaj się pobawimy.

4. Zabawa ruchowa połączona ze śpiewem:
„Pokaż wszystkim, gdzie masz oko, gdzie masz ucho, a gdzie nos.
Gdzie masz rękę, a gdzie nogę, gdzie na głowie rośnie włos.
Daj mi rękę! Wysuń nogę! Kiwnij głową „tak” i „nie”.
Klaśnij w ręce! Tupnij nogą! Razem pobawimy się.

5. Zabawa na „rozgrzewkę” – Dyrygent:
Jedno z dzieci staje z boku, odwrócone do pozostałych plecami. Zamyka oczy i zasłania uszy. Nauczyciel wybiera cicho dziecko, które będzie dyrygentem. Dyrygent gestami demonstruje grę na jakimś instrumencie – reszta go naśladuje. Dziecko, które dotąd stało z boku, ma za zadanie odgadnięcie, kto jest dyrygentem. Zabawę można powtórzyć 3-4 razy, zmieniając dyrygenta i osobę odgadującą.

6. „Kontakty” – dzieci dobierają się parami (w tym każde z dzieci niedosłyszących jest w parze z dzieckiem słyszącym). Po każdym wykonanym poleceniu pary się zmieniają.
a) Ruch we dwoje:
- parami dzieci pozdrawiają się ukłonem i witają się na różne sposoby
- stojąc do siebie tyłem trzymają się za ręce i chodzą po sali
- jedna osoba zamyka oczy, a druga ją prowadzi
- stojąc połóżcie ręce na ramiona partnera i potrząśnijcie nimi, a później pogłaszczcie go po głowie
- biegajcie parami tak, aby nie wpaść na inną parę
b) Zabawa ze stopami:
- spotkanie stóp partnera – powitanie
- pokażcie coś stopami i pożegnajcie się
c) Masaż pleców:
- ciężko jak słoń
- lekko jak mysz
- wąż
- uderzamy w bębenek
d) Zmarznięte ręce:
- stanąć naprzeciwko siebie
- kolega wrócił z zimnego spaceru i musicie mu rozgrzać ręce
e) Ręce w akcji:
- w parach nic nie mówiąc wyrażamy rękami: lubię cię, jestem wesoły, chcę się z tobą bawić, chcę cię uścisnąć, cieszę się ze spotkania.

7. Podział dzieci na 3 grupy – w każdej z grup znajduje się jedno dziecko z wadą słuchu.

8. Rysunek „moja ręka” – uczniowie obrysowują swoją dłoń. Na środku dłoni zapisują swoje imię, a na każdym palcu piszą, co potrafią robić najlepiej (w jakiej dziedzinie odnoszą sukcesy). Omówienie rysunków i zapisów na dłoni „Najlepiej umiem…”, „Jestem…”, „Dobrze…”, „Ładnie…”, „Szybko…” itp.

9. „Burza mózgów” – odpowiedzi dzieci spisują na kartkach
1) grupa – W jaki sposób możemy pomagać innym?
2) grupa – Czy warto pomagać innym i dlaczego?
3) grupa – Co przyjemnego jest w pomaganiu?
Prezentacja odpowiedzi.

10. „Nasz wspólny dom” – każda z grup otrzymuje arkusz papieru, na którym narysowany jest kontur domu. Każdy z uczniów kolejno dorysowuje wymyślony przez siebie element tak, aby cała praca była jak najładniejsza i najciekawsza.

11. Układamy opowiadanie:
Dziecko niedosłyszące z każdej grupy otrzymuje rozsypankę wyrazową, którą ma ułożyć w odpowiedniej kolejności tak, aby powstało zdanie:
1) grupa – Kasia pomaga mamie w domu.
2) grupa – Tomek pożycza ołówek Pawłowi.
3) grupa - Krzyś pociesza smutnego Olka.
Poprawnie ułożone zdanie przykleja na górze kartki. Zdanie to staje się tytułem krótkiego opowiadania. Następnie wszystkie dzieci w każdej z grup wymyślają historyjkę, która tematycznie wiąże się z podanym tytułem i spisują ją na kartce papieru. Po ukończeniu pracy, następuje jej głośne odczytanie. W trakcie czytania nauczyciel tłumaczy tekst migając, aby dzieci niedosłyszące mogły lepiej zrozumieć ich treść.

12. „Słucham” – zabawa w podgrupach. Troje uczestników staje obok siebie tak, aby dzieci stojące na początku i na końcu były zwrócone do siebie twarzami. Dziecko stojące w środku jest odwrócone plecami do dziecka trzeciego, a twarzą do pierwszego. Gracz mający przed sobą plecy sąsiada jest nadawcą. Wymyśla prosty wyraz np.: lalka, kot, pies, piłka. Następnie przekazuje to słowo dalej, pisząc palcem na plecach sąsiada litera po literze: P-I-E-S. Po każdej literze nadawca puka raz w barki kolegi. Po ostatniej literze puka dwa razy. Zadaniem dziecka w środku jest przekazanie odczytanego słowa stojącemu naprzeciwko odbiorcy. Wypowiada je samymi ustami, nie wydając przy tym żadnego dźwięku. Musi dokładnie poruszać ustami, żeby głoski były widoczne na ustach. Na koniec odbiorca mówi co zrozumiał. Zabawę można powtórzyć kilkakrotnie, zmieniając jej uczestników.

13. Podsumowanie zajęć – wypowiedzi dzieci na temat spotkania i wspólnej zabawy.

14. Rozdanie dzieciom z SP nr 18 na pamiątkę kartek z podstawowymi znakami języka migowego: „dzień dobry”, „do widzenia”. „dziękuję”, „przepraszam”, „proszę”, „mama”, „tata”, aby nas nigdy nie zapomniały.

15. Pożegnanie.


Opracowanie: Anna Pankau
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 705


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.