„Szczęśliwej drogi, już czas…” „Do zobaczenia w dorosłym życiu, na innej drodze, na innym szlaku…”
Scenariusz uroczystości zakończenia roku szkolnego Pożegnanie klasy szóstej

1. WPROWADZENIE pocztu i raport
Prowadzący
Proszę wszystkich o powstanie.
Baczność!
Poczet flagowy wprowadzić! ( wejście pocztu)
Do hymnu państwowego!
Po hymnie!

Prowadzący
Uczniowie do raportu wystąp.
(Pani Dyrektor, przewodniczący, -a klasy …. melduje klasę … na uroczystym apelu z okazji zakończenia roku szkolnego. Stan klasy … - wszyscy obecni.)

2. Przekazanie pocztu i klucza szkoły klasie V, ślubowanie kl. VI
Prowadzący
Baczność! Delegacja klas piątych do przekazania flagi i klucza – wystąp!
( następuje przekazanie flagi oraz szarf piątoklasistom)

Uczeń kl. VI
Przekazujemy wam klucz do wiedzy. Teraz wy jesteście najstarszą klasą w szkole.

Szóstoklasiści wracają do klasy

Prowadzący
Klasa szósta, do ślubowania wystąp. Baczność!

( flaga pochylona, uczniowie z klasy szóstej dwa palce prawej ręki unoszą do góry w kierunku flagi)

Tekst ślubowania;
„ My, absolwenci Publicznej Szkoły Podstawowej nr 3 w Praszce, naszej Ojczyźnie i Tobie szkoło Ślubujemy!
- zdobytą wiedzę i umiejętności jak najlepiej wykorzystywać w dalszym życiu,
- zawsze i wszędzie kierować się zasadami, które wpajali nam nasi nauczyciele,
- dumnie nosić zaszczytne miano wychowanka tej szkoły”
Ślubujemy!

Prowadzący
Po ślubowaniu. Spocznij!

Prowadzący
Prosimy Panią Dyrektor o zabranie głosu i podsumowanie kończącego się roku szkolnego 201../201.. oraz o wręczenie świadectw i nagród.
Wręczenie wyróżnionych świadectw klasom 4-5 i VI

Prowadzący
Gratulujemy wszystkim uczniom.

5. Wyprowadzenie pocztu
Prowadzący Baczność. Poczet flagowy wyprowadzić. Spocznij.
Prowadzący
Zapraszamy na część artystyczną dzisiejszej uroczystości.

Prowadzący
Sześć lat przeszło, przeminęło nie wiadomo, kiedy. Oto nadszedł ten czas, kiedy otrzymamy świadectwa ukończenia szkoły podstawowej, szkoły, która była naszym drugim domem, w której czuliśmy się potrzebni, ważni, doceniani, a u Was - drodzy nauczyciele- znajdowaliśmy życzliwość i zrozumienie.

Prowadzący
Serdecznie witamy przybyłych na uroczystość gości, dyrekcję szkoły, grono pedagogiczne, pracowników obsługi, rodziców, koleżanki i kolegów. Witamy wszystkich, którzy uwierzyli, że uda nam się przejść przez kruchy most nad rwącą rzeką wiedzy. Trudno uwierzyć, że to już drugi brzeg. Dzisiejsza uroczystość jest ostatnią wspólnie przeżywaną w tych murach.

Uczeń ( Leopold Staff „Most”)
Nie wierzyłem
Stojąc nad brzegiem rzeki,
Która była szeroka i rwista,
Że przejdę ten most,
Spleciony z cienkiej, kruchej trzciny
Powiązanej łykiem.
Szedłem lekko jak motyl
I ciężko jak słoń,
Szedłem pewnie jak tancerz
I chwiejnie jak ślepiec
Nie wierzyłem, że przejdę ten most,
i gdy stoję już na drugim brzegu,
Nie wierzę, że przeszedłem

Prowadzący
Minęło 6 lat, odkąd wstąpiliśmy w mury tej szkoły. Sześć lat, podczas których stawaliśmy się dojrzalsi, starsi. Dziś nadeszła pora rozstania z nauczycielami, przyjaciółmi i latami dzieciństwa. Każdy z nas pozostawił w tej szkole cząstkę siebie. Tu przeżywaliśmy nasze pierwsze sukcesy i pierwsze porażki, tu zawiązały się pierwsze przyjaźnie. Myślę, że często będziemy powracać pamięcią do chwil spędzonych w tej szkole. Do znajomych klas, korytarzy, ale przede wszystkim do ludzi, którzy byli z nami przez te 6 lat: naszych wychowawców, wszystkich nauczycieli, pracowników obsługi, młodszych koleżanek i kolegów.
Już za chwilę otrzymamy świadectwa i ostatecznie zamknie się rozdział naszego życia zatytułowana „SZKOŁA PODSTAWOWA”

Prowadzący
Różne były nasze problemy, z niektórymi trudno było sobie poradzić! Dziś możemy już spojrzeć na nie z przymrużeniem oka. Obiecujemy, iż wtłoczona w serca i umysły nasze wiedza pozostanie w nas na długie lata.

Uczeń
Cóż to za chłopiec piękny i młody,
I cóż to z nim za dziewczyna
Nad brzegiem mętnej nadprośniańskiej wody,
Błądzą przy świetle księżyca?
Ona mu królów szepcze imiona
On dopowiada jej daty
Może obojgu padło na głowę?
Może to jakieś wariaty?
Pogasły okna, umilkły ptaki,
Opustoszały podwórka
A ci to pilni uczniowie „ trójki”
Jutro z historii powtórka…

Uczeń
Oglądałem różne tajemnice,
W jednym szkiełku „życie w kropli wody”
W innym zaś kanały na księżycu
Wiem o kuli napełnionej lodem,
O bursztynie, gdy się go pociera….
Wiem, że ciało pogrążone w wodę, traci tyle ile….et cetera.
Ach wiem jeszcze, że na drugiej półkuli
Słońce świeci, gdy u nas jest ciemno!
I wciąż wierzę biednymi zmysłami
Że ci ludzie na drugiej półkuli
Muszą chodzić do góry nogami

3. Podziękowania
Prowadzący
Szanowna Pani Dyrektor, Zacni Nauczyciele, Drogie Koleżanki i Koledzy, Dostojni goście!
Przypadł mi zaszczyt pożegnania Was, w tym ważnym dniu zakończenia naszej edukacji w szkole podstawowej. Z tego miejsca pragnę podziękować w imieniu całej klasy szóstej szanownemu Gronu Pedagogicznemu za pracę, trud i wyrozumiałość włożoną w naszą naukę i wychowanie. Dziękujemy również za nieskończoną cierpliwość wobec nas. Za to, że czuliśmy się tu bezpiecznie i za niezrównane pokłady wiary w nasze umiejętności.
Przepraszamy za nieprzyjemności i kłopoty, które zdarzyło nam się wyrządzić oraz za to, że nie zawsze byliśmy posłuszni i łamaliśmy reguły oraz zasady. Prosimy o to, abyśmy zostali zapamiętani tu dobrze-chociaż w części tak dobrze, jak my zapamiętamy tę szkolę.
Miłe Koleżanki, drodzy Koledzy! Dziękuję Wam w imieniu całej klasy szóstej za niezapomniane spędzone tu wspólnie chwile. Mamy nadzieję, że będziecie wspominać nas miło i z uśmiechem.
Kochana Klaso! Przede wszystkim chciałabym podziękować Wam za te wspólne sześć lat zabaw, przygód, śmiesznych i smutnych zdarzeń. Dziękuję, że dzięki Wam będę mogła powiedzieć: "to były jedne z najlepszych lat mojego życia..." Dziękuję za śmiech i optymizm, za płacz i za kłótnie. Dosłownie-za wszystko.
Myślę, że to krótkie pożegnanie jest podsumowaniem naszej nauki w tej szkole. Jeszcze raz, wszyscy: DZIĘKUJEMY!

Piosenka To, co dał nam świat

Prowadzący
W tym tak uroczystym dla nas dniu nasze myśli i serca kierujemy ku tym, którzy wytrwale i cierpliwie prowadzili nas po labiryncie szkolnego życia. "W podzięce za dar najpiękniejszy, za wiedzę i serce" pani dyrektor, wychowawczyni, Radzie Pedagogicznej, wszystkim pracownikom szkoły i rodzicom - dziękujemy.
DRODZY NAUCZYCIELE. To dzięki Wam dopłynęliśmy do portu „Absolwent”.

(wręczenie kwiatów Dyrekcji Szkoły)
Piosenka Mój przyjacielu

Prowadzący
Wam kochani rodzice należą się szczególne słowa podziękowania. Dziękujemy za miłość i troskę, za to, że byliście z nami w chwilach radosnych i smutnych. Za każdą chmurę na czole, troskę w oczach przepraszamy. Bez was nie udałoby się nam zrobić tego pierwszego kroku w dorosłość. Wierzycie w nas… Zapewniamy, że uczynimy wszystko, by nie zawieść Waszych oczekiwań.

Piosenka Wdzięczność

Prowadzący
A teraz zapraszamy na krótkie przedstawienie przygotowane przez nas dla wszystkich naszych przyjaciół

Gdyby do szkoły chodziły anioły – scenariusz przedstawienia
Uczniowie ponakrywani ciemnymi pelerynami( lub innymi okryciami) leżą na scenie. Po chwili jeden z nich podnosi się powoli i zaczyna mówić:

Uczeń:
Bez serc, bez ducha to szkieletów ludy.
Młodości, dodaj mi skrzydła!
Aby mi wiedza nigdy nie zbrzydła!
Aby ułamki i imiesłowy łatwo wchodziły im do głowy.

Leżący uczniowie powoli podnoszą się i zrzucają ciemne okrycia. Pod spodem ubrani są w prześcieradła z doczepionymi anielskimi skrzydłami. Nakładają na głowy aureole.

Uczeń:
O! Skrzydła im spore urosły!
Będą ku wiedzy ich niosły!

Zwraca się do widowni
Widzicie, że do tej szkoły
Uczęszczają same anioły?

Uczeń:
Nasza szkoła to jest szkoła!
Anioł goni tu anioła.
Wszyscy grzeczni, wszyscy mili,
Gdzie się tacy urodzili?

Wszyscy razem:
W Praszce, w Praszce, to nie wiecie?

Uczeń:
A do jakiej chodzą szkoły?
Do najlepszej szkoły w świecie!
Drugiej takiej na padole
ziemskim próżno szukać chcecie.

Uczeń:
Spójrzcie na te buźki śliczne
Podchodzi do jednego z aniołów i gładzi go po buzi
Na anielską tę twarzyczkę.
Na niewinne mordki nasze,
Na anielską naszą klasę.

Uczeń:
A że czasami trochę brykamy?
My, anioły, też wady mamy.
I każde, nawet anielskie dziecię,
Musi pobrykać po bożym świecie.

Uczeń:
Też czasem nie wiem jak pisać „nie ma”,

Uczeń: Mogę się krzywić słysząc: „matema”,

Uczeń: Anioł czytać też nie lubi,

Uczeń: Anioł swoje rzeczy gubi,

Uczeń: Ma kłopoty z ułamkami,

Uczeń: Z ortografią też czasami,

Uczeń:
I to nie jest jego wina,
Że o Bożym świecie czasem zapomina.

Uczeń:
Tak się czasem rozanieli,
Że kolegę w ucho zdzieli.

Uczeń:
Anioł też się czasami pomyli
By zauważyć po małej chwili
Że to, co nadepnął to OLABOGA!
Nie jego, lecz jego kumpla noga. Depcze nogę kolegi stojącego obok

Uczeń:
Aniołom, choć mają anielskie buźki,
Też czasem wyrastają różki.

Uczeń:
Więc czasem przytrzeć je zdrowo trzeba,
Bo z tą ozdobą nie wpuszczą do nieba.

Uczeń:
Więc miejcie trochę cierpliwości,
Dla naszej anielskiej niedoskonałości.

Uczeń:
I mamy nadzieję, że gdy latka miną,
Wrócą wspomnienia naszych wyczynów.

Uczeń:
Dziękujemy wam teraz nauczyciele kochani
Boście się anielską cierpliwością wykazali
I z nami do końca wytrwali.

(po kwiatku dla nauczycieli? podkład?)

Prowadzący
Przeszłość i teraźniejszość to znane, więc przyjazne. Jaka będzie przyszłość, co nam przyniesie? Od dziś zaczyna się nasza wielka wędrówka. Świat wabi nieznanym, wiele w nim pułapek i niebezpieczeństw. Nie zapomnimy jednak o swych nadziejach i marzeniach, które zrodziły się tu, w tej szkole.
Trzymajcie za nas kciuki!

Uczeń
Przyszedł twój czas!
Daleka droga, przyjacielu, daleka droga.
Rusza nas wielu ku swoim celom
Na własnych nogach.

Uczeń
Wszystkiego nas nie nauczy starszych przestroga
Nikt nam nie powie: wracaj!
Mówią nam: już dorosłeś!
Przed nami miłość i praca,
I całe życie nieproste.

Uczeń
Jesteś siostrą i bratem
Idziemy w nadziei szlak
Jesteś dorosły - zatem ruszaj!
Przyszedł twój czas.
Daleka droga przyjacielu, daleka droga.....

Uczeń
Jeśli droga jest długa,
Idźmy razem.
Jeśli droga jest trudna,
Pomagajmy sobie wzajemnie
Jeśli droga jest pełna radości
Dzielimy się nią
Całe życie jest wspólną podróżą.

PIOSENKA "Szczęśliwej drogi już czas"

Prowadzący
A teraz przekazujemy głos naszym kolegom i koleżankom z klasy V.

Wyświetleń: 98