Scenariusz lekcji dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym z uwzględnieniem ćwiczeń logopedycznych o charakterze onomatopeicznym z wykorzystaniem elementów teatru cieni
Czas realizacji: 60 min
Temat: Wędrówka przyjaciół na podstawie opowiadania Ewy Szelburg-Zarembiny ,,Bajka o gęsim jaju, raku Nieboraku, kogucie Piejaku, kaczce Kwaczce, kocie Mruczku i o psie Kruczku"
Cel główny: Uczeń ćwiczy sprawność artykulacyjną narządów mowy i uczestniczy w tworzeniu teatru cieni
Cele szczegółowe: uczeń koncentruje uwagę, ćwiczy rozumienie tekstu, ćwiczy odgłosy kroków i spontanicznie naśladuje odgłosy (onomatopeja), poznaje jeden z rodzajów teatru lalek
Metody: filologiczna (werbalna i logopedyczna), motoryczno-kinestetyczna, teatralna
Formy pracy: indywidualna, zbiorowa
Środki dydaktyczne: opowiadanie Ewy Szelburg- Zarembiny ,,Bajka o gęsim jaju, raku Nieboraku, kogucie Piejaku, kaczce kwaczce, kocie mruczku i o psie Kruczku", sceneria i kukiełki cieni bohaterów opowiadania, latarka, materiał
Przebieg zajęć:
1. Dzieci słuchają opowiadania czytanego przez nauczyciela
2. W trakcie czytania chętne dzieci przypinają na makiecie cienie kolejnych bohaterów opowiadania i krótkie wyrazy oddające odgłosy wydawane przez dolne kończyny bohaterów oraz wyraz ,,idą", za pomocą którego nauczyciel chce unaocznić dzieciom upływający czas wędrówki bohaterów, a uczniowie w odpowiednim momencie opowiadania odczytują je stając się w ten sposób również nieświadomymi czytelnikami opowiadania. Wspólne odczytanie wyrazów jest jednoczesnym ćwiczeniem narządów artykulacyjnych, w tym głosek: c, cz, h, l, r, sz, ą.
3. W czasie czytania dzieci wielokrotnie nazywają bohaterów opowiadania (gęsie jaje-gęś siodłata, rak Nieborak, kogut Piejak, kaczka Kwaczka, kotek Mruczek, pies Kruczek) i ćwiczą jednocześnie narządy artykulacyjne oraz wymowę głosek: ę, r, cz.
4. Po wysłuchaniu opowiadania uczniowie patrząc na umieszczone na tablicy ilustracje oraz wyrazy raz jeszcze nazywają z pamięci bohaterów opowiadania a następnie z pomocą nauczyciela odczytują umieszczone na niej wyrazy. Czują się w ten sposób sprawcami odczytania kluczowej części opowiadania samodzielnie oraz twórcami teatru cieni.
Można także pozwolić dzieciom na samodzielne odtworzenie akcji opowiadania w postaci prawdziwego teatru cieni czyli z wykorzystaniem światła. Nauczyciel może wówczas czytać opowiadanie, a uczniowie jednocześnie je przedstawiać.
Opracowała
Iwona Kudyba

Wyświetleń: 132