SCENARIUSZ ZAJĘCIA OTWARTEGO- MUZYCZNO- RUCHOWEGO Z EL. MET. W. SHERBORNE PRZEPROWADZONEGO W GRUPIEDZIECI 5, 6- LETNICH


1. Prezentacja układu teatru tańca „Piekło- niebo” w wykonaniu dzieci.
2. Rozgrzewka przy muzyce z rodzicami- prowadzący i struktur tańca, zapamiętywanie sekwencji kilku ruchów.
3. Zajęcia właściwe:
Ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała
• „Powitanie”

Lustra
Dobieramy się parami,
witamy się oklaskami.
Pocieramy się noskami
i stykamy się łokciami.
I stykamy się łokciami.
Chwytamy ręce kolegi,
trenujemy razem biegi.
A teraz wszyscy kucamy
i swoje ręce puszczamy.
A na podłodze parami
stopami się spotykamy
i za ręce się chwytamy.
Delikatnie się bujamy.
Delikatnie się bujamy.
• Siad z lekko ugiętymi nogami:
 Przyciąganie kolejno nóg (ręce oparte z tyłu na podłożu),
 Dotykanie łokciami kolan,
 Dotykanie prawym łokciem lewego kolana o odwrotnie,
 Dotykamy palcami stóp podłogi (gramy na pianinie),
 Uderzanie o podłogę piętami (gramy na bębenku),
 Uderzanie o podłogę całą stopą (wolno i szybko),
 Pokonywanie oporu kolan do siadu prostego.
 Kręcenie bączków.

Ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu z grupą i współpracy z partnerem i grupą, ćwiczenia pozwalające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu, ćwiczenia twórcze i relaksacyjne.

• „Wiosenna wyprawa rowerowa”- leżenie na plecach obu partnerów stopami do siebie- „pedałowanie na rowerze” na słowa rymowanki:
Jedzie Radek na rowerze,
A Pan Romek na skuterze,
Raz, dwa, trzy
Jedź i ty!
• „Wiosenne porządki”- próby przesunięcia rodzica/dziecka szafy , za którą trzeba posprzątać za kostki lub przeguby rąk,
• „Piesek idzie na wiosenny spacerek”- rodzic w klęku podpartym, dziecko- piesek, obchodzi domek dookoła, przechodzi górą/dołem, ogląda inne domki, na sygnał (wiosenna burza) chowa się w swoim domku,

• „Smażymy naleśniki”- po wiosennym spacerze i porządkach troszkę zgłodnieliśmy, usmażymy więc naleśniki, rodzic kładzie się na plecach („przyklejony do podłogi”), dziecko próbuje pokonać opór rodzica i „przewraca naleśnik na drugą stronę”- zamiana ról,

• Posileni możemy ruszać w dalszą drogę na poszukiwanie wiosny, wsiadamy do fotelika (dziecko siada przed rodzicem) i kołyszemy się na boki podróżujemy po całej sali, po chwili przesiadamy się do pociągu (łączymy się w trzy „wagoniki” tzn. pary) i tak podróżujemy jeszcze chwilkę, w końcu docieramy nad morze,

• Relaks nad morzem- rodzice w trójkach z wagoników ustawiają się obok siebie w klęku podpartym, trójka dzieci kolejno kładzie się na plecach rodziców, którzy poruszają się rytmicznie przód/tył, później na boki (muzyka relaksacyjna),

• „Wiosenny masażyk”- rodzic kładzie się na brzuchu, dziecko wykonuje masażyk do słów:

„Pierwszy spacer wiosny” (I. Biśto)
Przyszła wiosna wczesnym rankiem
W swetrze w prążki,
Rozsypała złote mlecze jak pieniążki.
Narobiła mnóstwo dziurek w białej chmurze
I deszcz padał do południa może dłużej.
Napisała list do ptaków by wracały,
Zapukała do ślimaków, bo zaspały
Wygładziła korony drzew, by znów rosły
I tak skończył się ten pierwszy spacer wiosny.

Grzejemy wiosennym słonkiem, rozkładamy dłonie na plecach współćwiczącego, trzymamy kilka sekund, zmiana współćwiczących.

• „Dalsze poszukiwania wiosny”- dziecko zabiera swojego rodzica w dalszą wędrówkę, rodzic ma zamknięte oczy, dziecko bezpiecznie prowadzi między przeszkodami (innymi współćwiczącymi), zamiana ról.

• „Szukamy wiosny w górach”- na szlaku jest skała, musimy ją przesunąć, dziecko z rodzicem siadają plecami do siebie i próbują przesunąć współćwiczącego (skałę),

• Ćwiczenie „Plecaki”- wyczerpani poszukiwaniami wiosny rodzice zabierają swoje plecaki (dzieci wskakują rodzicom na plecy trzymając się za szyję) i wracają do domu.

• Twórcza zab. do muzyki „Lustra”- po powrocie do domu przeglądamy się w lusterku, trzeba sprawdzić fryzurę itp., jeden partner naśladuje drugiego- zamiana ról,
Teraz wstajemy parami,
jesteśmy swymi lustrami.
Jeden z nas ruch pokazuje
a drugi go naśladuje.

• „Kołyski”- zmęczeniu po całym dniu zasypiamy w objęciach rodziców (rodzic siedzi za dzieckiem, obejmuje go i lekko kołysze w rytm muzyki).

4. Ewaluacja, dzieci wybierają buźkę z odpowiednim emblematem- wesołej lub smutnej buźki i naklejają na ubranie.



Bogdanowicz M., Kisiel B., Pszasnyska M.(1994) Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka.Warszawa: WSiP
Kornacka A., Bleja-Sosna B., Rydzewska-Walichniewicz A. (2007) Rymowana gimnastyka dla smyka. Toruń: Wydawnictwo BEA Książki Edukacyjne.

Wyświetleń: 0