AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Aneta Isajuk, 2020-05-22
Białystok

Zajęcia zintegrowane, Scenariusze

Zabawy rozwijające refleks i spostrzegawczość.

- n +

Scenariusz zajęć świetlicowych


Temat: Zabawy rozwijające refleks i spostrzegawczość.

Cel główny:
- pobudzenie refleksu i spostrzegawczości

Cele szczegółowe:
Wychowanek:
- kształtuje spontaniczną, otwartą i elastyczną postawę
- kształtuje relacje z innymi dziećmi i otoczeniem
- uczy się świadomości samego siebie
- uczy się w naturalny sposób rozładowywania napięcia
- odczuwa radość płynącą z zabawy

Formy pracy:
- grupowa
- zespołowa
- indywidualna

Metody pracy:
- słowna
- czynna

Środki dydaktyczne: magnetofon, CD z muzyką taneczną, gazeta, szarfa, koło hula – hop, krzesła, kijek(miotła)

Przebieg zajęć:

Część wstępna zajęć:
1. Powitanie. Nauczyciel wita się z wychowankami.
2. Zabawa na powitanie „Uściśnij mi dłoń”.
Uczestnicy chodzą swobodnie po sali. Prowadzący podaje im kolejne instrukcje:
- uściśnij jak najwięcej dłoni,
- dotknij jak najwięcej łokci,
- stańmy w kręgu, zróbmy jednocześnie przysiad
- stańmy w kręgu, weźmy się za ręce i podskoczmy w górę.
Część właściwa zajęć:

1. Zabawa „Ogień – woda – burza”.
Uczestnicy zabawy chodzą po sali. Gdy prowadzący powie „burza”, trzeba się zatrzymać, „ogień” – przykucnąć, kiedy usłyszą „woda” wdrapać się na coś. Kto pomyli się lub ostatni wykona polecenie zostaje nowym prowadzącym.
2. Zabawa „Łapanie kijka”.
Dzieci tworzą krąg. Prowadzący stoi w środku, trzymając kijek w pozycji pionowej, oparty o ziemię. Niespodziewanie wypuszcza kij z ręki, a ten pada w kierunku jakiejś osoby w kręgu. Powinna ona złapać kijek, zanim ten upadnie. Jeśli jej się to uda, dalej prowadzi grę. Dla ułatwienia prowadzący może podawać imię osoby, która ma złapać kijek.
3. Zabawa „Szybka zmiana miejsc”.
Uczestnicy siedzą w kręgu na krzesłach. Jedna osoba w środku podaje jakiś wyraz, np. BOCIAN. Wszyscy, których imiona zaczynają się na którąś literę tego wyrazu, zmieniają miejsca. Osoba w środku stara się usiąść na któreś krzesło. Jeśli jej to się nie uda, prowadzi zabawę dalej.
4. Zabawa „Słynne postacie”.
Dzieci chodzą po sali w rytm spokojnej muzyki. Na dane przez prowadzącego hasło przyjmują postawę wymienionej postaci.
WIKING – pięści ze skierowanymi na zewnątrz kciukami, przyłożone do czoła,
CEZAR – jedna dłoń z rozstawionymi palcami, przyłożona do czoła w formie daszku,
NAPOLEON – dłoń położona na klatce piersiowej,
MUMIA – ręce skrzyżowane na klatce piersiowej,
GLADIATOR – dłoń zaciśnięta w pięść i uniesiona nad głową.
Kto się pomyli, staje z boku, a kiedy prowadzący wywołuje postać, przy której się pomyliło , krzyczy „tutaj”.
5. Zabawa „Komórki do wynajęcia”.
Każdy uczestnik zabawy ma swoją „komórkę”. Może to być, np. gazeta, koło hula – hoop, szarfa, położone na podłodze. Jedna osoba, która nie posiada komórki, krzyczy: „Komórki, komórki do wynajęcia”. Na to hasło wszyscy zmieniają swoje komórki. Kto zostanie bez komórki, ponownie krzyczy hasło. Osoba wołająca też włącza się do zabawy.
6. Zabawa „Puszcza”.
Uczestnicy stoją w kręgu. Rozpoczynający zabawę wskazuje dowolną osobę z kręgu, mówiąc: palma ,małpa ,słoń, wielbłąd, żyrafa, kangur. Zadaniem wskazanej osoby i jej sąsiadów po prawej i po lewej stronie, jest przyjęcie pozy wymienionego zwierzęcia w czasie, odliczania przez osobę wskazującą do dziesięciu. Kto się pomyli, wchodzi do środka i dalej prowadzi zabawę.
PALMA – osoba środkowa podnosi ręce do góry, sąsiedzi też podnoszą ręce do góry, odchylając je na boki,
MAŁPA – osoba środkowa kładzie ręce na biodra, sąsiedzi biorą ją pod ręce,
SŁOŃ – osoba środkowa jedną ręką trzyma się za nos, a drugą przekłada przez tak powstałe okienko, sąsiedzi pokazują z obu stron uszy,
WIELBŁĄD – osoba środkowa nachyla się, sąsiedzi opierają się o nią łokciami (robią garby),
ŻYRAFA – osoba środkowa podnosi ręce do góry i zagina dłonie (głowa żyrafy), sąsiedzi podnoszą jedną rękę do góry z dwoma wyprostowanymi palcami (tworzą rogi)
KANGUR – osoba środkowa robi przed sobą koło (tworzy torbę), sąsiedzi do niej zaglądają.


Część końcowa zajęć:
1. Zabawa na pożegnanie „Okrzyk radości”.
Dzieci stojąc wyciągają ręce do góry i robią głęboki wdech. Następnie podskakują do góry wydając z siebie okrzyk „hip, hip, hura, hura, hura”, jednocześnie wypuszczając powietrze z płuc. Ćwiczenie należy powtórzyć kilkakrotnie.
2. Podsumowanie zajęć.
3. Podziękowanie wszystkim za wspólną zabawę.
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 0


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.