AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Hanna Dudek, 2020-05-22
Witunia

Zajęcia przedszkolne, Artykuły

Samodzielność pierwszym krokiem ku dorosłości.

- n +

Samodzielność pierwszym krokiem ku dorosłości.

Samodzielność jest gotowością do podejmowania zadań opartych
na osobistej aktywności, a jej źródłem jest wola działania i akceptacja celu. Zanim pojawią się pierwsze małe sukcesy i niezależność, droga
do samodzielności może być usłana błędami, próbami, ciągłymi pytaniami. Jest to droga rozwoju indywidualnego, której przejście prowadzi – najpierw
w wymiarze dziecięcym, później dorosłym – do zwiększenia kontroli nad własnym życiem.
Nauczyciele dzieci sześcioletnich mają bardzo ważne zadanie. Czas pobytu w przedszkolu jest okresem przygotowania dziecka do szkoły. Może on być dla dziecka trudny, ale przed wszystkim może i powinien być ciekawy, pełen wyzwań i propozycji stworzonych na miarę jego dziecięcej otwartości
i ambicji. To wtedy właśnie budujemy powolutku podstawę dziecka wobec szkoły i uczenia się nie tylko w placówce oświatowej, ale na całe życie. To te pierwsze przeżycia stają się doświadczeniami bazowymi, punktem odniesienia dla całej dalszej edukacji. Zależy nam, by dziecko weszło w rolę ucznia
z dobrymi oczekiwaniami, radosną ciekawością i zapałem. Tylko gdy to osiągnie, będzie gotowe wykorzystać cały swój potencjał rozwojowy,
a z poznawczego wysiłku czerpać satysfakcję i odczuwać dumę. Warto pamiętać, że wychowujemy ku dorosłości. Tylko taka perspektywa pozwala nam nie stracić z oczu tego, co najważniejsze. Stawiamy przed dzieckiem nowe zadania, wybory rozwijające je intelektualnie, emocjonalnie i społecznie. Budujemy poczucie kompetencji i zaufanie we własne siły.

Aspekt samodzielności.

Dziecko sześcioletnie zwykle już potrafi samodzielnie się ubierać i rozbierać, rozpoznawać swoje rzeczy, wyjąć z tornistra czy wziąć z półki przybory potrzebne w czasie zajęć, zawiązać buty, obsłużyć się w łazience. Może jednak zdarzyć się tak, że do grupy sześciolatków trafi dziecko, które do tej pory było wychowywane w domu przez zbyt troskliwą rodzinę. Na skutek wyręczania go w czynnościach samoobsługowych jest teraz nadmiernie uzależnione od osób dorosłych i w efekcie ma niskie poczucie własnej wartości oraz trudności
z samodzielnym podejmowaniem innych działań. Ograniczenie samodzielności fizycznej dziecka uwidacznia się we wszystkich innych obszarach jego funkcjonowania. Nadmierne uzależnienie od dorosłych utrudnia dziecku działanie w świecie zewnętrznym i w konsekwencji hamuje jego odwagę, dociekliwość i ciekawość poznawczą.
Opanowanie umiejętności ubierania się nie jest dla dziecka proste. Rozkładamy więc to na poszczególne kroki. Na początku prowadzimy ręce dziecka pomagając mu w wykonaniu poszczególnych etapów. Ostatni z nich wykonuje ono samodzielnie. Takie postępowanie pozwala dziecku przekonać się, że coś potrafi. Stopniowo wycofujemy naszą pomoc z początkowych etapów
i oddajemy mu coraz większe pole do samodzielnego działania. Jednocześnie
w czasie rozmów z rodzicami musimy ustalić wspólną linię postępowania,
a czasami nauczyć ich postępowania z dzieckiem w podobnych sytuacjach.
W procesie osiągania samodzielności można wyróżnić trzy etapy:
- symbiozy (związany z potrzebą więzi np. do matki)
- separacji (związany z potrzebą określania tożsamości)
- indywiduacji (związany z potrzebą samorealizacji)
Z każdym z nich związane jest pojawienie się jednej z podstawowych potrzeb człowieka, które ważne są przez całe życie, choć sposób ich realizacji ulega przemianom rozwojowym.

Co daje samodzielność?

Samodzielne wykonanie różnych czynności zmusza dziecko do koncentracji uwagi, kształtuje również podzielność i wybiórczość uwagi. Sprzyja zapamiętywaniu. Wszystko co dziecko wykona własnymi rękami, do czego dojdzie własną myślą, co przeżyje – buduje jego umiejętności, wiedzę o sobie
i innych oraz o świecie. Dzięki temu uczy się w których sytuacjach poradzi sobie samodzielnie, a w których musi się zwrócić o pomoc. Czerpie również
ze swojego działania satysfakcję. Z samodzielnego dziecka wyrasta samodzielny dorosły, radzący sobie z wymaganiami stawianymi przez życie.

Wychowanie do samodzielności to:
- rozwijanie w dziecku ufności we własne możliwości
- wzmacnianie tendencji do rozwiązywania trudności w oparciu o to, co dziecko już wie i potrafi
- motywowanie, by dziecko podejmowało coraz ambitniejsze, ale jeszcze leżące w granicach jego możliwości zadania
- stawianie przed dzieckiem zadań, które je angażują
- budowanie umiejętności przekładania słów na czyny
- uczenie pracy samodzielnej i współpracy z innymi

Realizacji takich zamierzeń nauczyciela sprzyja sama natura dziecka. Dzieci częściej niż dorośli są z siebie zadowolone, a zatem gotowe do nowych działań. Jeśli jednak działania te są zbyt trudne, towarzyszący dziecku dorosły musi mu pomóc, np. dzieląc zadanie na etapy, modelując sposób wykonania, czasem wspierając swoją obecnością. Bywa ze trzeba dziecku pomóc w pokonywaniu obaw co do efektów podjętej czynności i w oparciu się ze związanymi z tym emocjami. Nauczyciel powinien umieć je rozpoznawać i odpowiedzieć na nie odpowiednim gestem (ogarniecie ramieniem, wzięcie za rękę, poklepanie
po plecach) czy słowami otuchy.
Właśnie ta książeczka podpowiada jak nauczyciel powinien zareagować
w takich sytuacjach i jakie powinien podjąć działania. Są w niej opisane róże sytuacje oraz przedstawione są sposoby radzenia sobie z nimi. Moim zdaniem jest on bardo ciekawa i każdy z nas powinien ją przeczytać.


Opracowała: Hanna Dudek
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 0


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.