Ortograficzne ćwiczenia i andrzejkowe wróżby w wigilię św. Andrzeja - scenariusz otwartej lekcji języka polskiego w klasie V

Jako nauczycielka języka polskiego w ramach uatrakcyjniania procesu lekcyjnego oraz motywowania uczniów do pracy, a także tworzenia swoistej dokumentacji szkolnej już ponad trzy lata temu założyłam i prowadzę wspólnie z uczniami ZESZYT NAJPIĘKNIEJSZYCH I NAJCIEKAWSZYCH WYPRACOWAŃ UCZNIOWSKICH.

Ostatnio, w trakcie lekcji otwartej - Konferencji Prasowej z Burmistrzem Miasta i Gminy ten "zeszyt" bardzo się przydał. Uczennica odczytała swoją pracę na temat: "Śniło mi się, że Działoszyn to ekologiczne miasto" napisaną rok wcześniej przy okazji omawiania czytanki "Złota troć".

Przy tej okazji mogłam potwierdzić celowość przydatność prowadzenia pamiątkowego zeszytu najpiękniejszych wypracowań. Dla wielu uczniów jest ogromną satysfakcją możliwość wpisania własnej pracy do pamiątkowej księgi. Zauważyłam, że moi uczniowie z wielką radością zapisują temat wypracowania zadanego na pracę domową. Z wielką chęcią przedstawiają na następnej lekcji swoją twórczość nie mają lęku przed opiniami kolegów, które są obiektywne, ale często bardzo krytyczne. Jest wtedy okazja do ćwiczenia łagodnego czytania, poprawnego formułowania i wyrażania własnych sądów i spostrzeżeń, przestrzegania zasad kulturalnej dyskusji. Takie lekcje to okazja dla uczniów słabszych, aby mogli skorzystać z pomysłów i pouczeń swoich kolegów. Często zdarza się, że już w czasie lekcji uczeń zgłasza się, że jego praca jest nie na temat lub, że jest ona mało interesująca i wyraża chęć ponownego napisania pracy, poprawienia jej. Zawsze wyrażam na to zgodę.

Nigdy nie oceniam wypracowań moich uczniów od razu. W czasie lekcji jedynie dokonuję ustnej oceny: formułuję recenzję, poprawiam zauważone błędy gramatyczne i stylistyczne. Z uwagą słuchają moich wypowiedzi wszyscy uczniowie. A często pomagają mi w wychwytywaniu usterek. Zdarza się, że autor pracy spontanicznie nagradzany jest przez słuchaczy brawami. To daje ogromną satysfakcję i jest motywacją do dalszej pracy. Stwierdzić mogę, więc, że nieprawdą jest, że dzieci nie lubią prac domowych i nie potrafią formułować dłuższych wypowiedzi. Faktem jest natomiast, że oczekują od nauczyciela rzeczowo przeprowadzonej lekcji, która stanowić może podstawę do napisania ciekawej pracy na interesujący, niebanalny temat. Oczekują też, że otrzymają szansę przedstawienia efektu swojej pracy na forum klasy. Liczą na uznanie, pochwałę albo choćby słowa otuchy, gdy praca nie okaże się dla odbiorców tak interesującą, jak na to liczyli. Łatwiej wtedy pogodzić się też z oceną, która jest niższa od oczekiwanej. Moi uczniowie wiedzą już, że satysfakcjonującą ocenę otrzymają tylko wtedy, gdy praca nie zawiera błędów ortograficznych. Dopinguję ich w ten sposób do nawyku korzystania ze słownika ortograficznego i opanowania zasad poprawnej pisowni.

Staram się jak najszybciej sprawdzić i poprawić domowe wypracowania, oraz wpisać oceny do dziennik, a "szczęśliwcom" daję ZESZYT NAJPIĘKNIEJSZYCH I NAJCIEKAWSZYCH WYPRACOWAŃ UCZNIOWSKICH, aby zamieścili w nim swoją pracę.

Taki niepozorny z wyglądu zeszyt stanowić będzie kiedyś mały fragment historii naszej szkoły. Już teraz pokazywany jest rodzicom do wglądu w czasie wywiadówek. Zaglądają do niego z wielką ciekawością i nadzieją, że znajdą w nim pracę swojego dziecka. Często tak jest w rzeczywistości, bo zeszyt nie jest zarezerwowany dla najlepszych. Znajdują się w nim prace uczniów, którzy reprezentują bardzo różny poziom intelektualny i otrzymują bardzo różne oceny, ale przecież każdy ma "swoje pięć minut" i każdemu, choć raz zdarza się zabłysnąć. Należy tylko w porę to dostrzec.

Myślę, że prowadzenie takiego zeszytu to nie rewelacja i nie żadna trudność, ale może ktoś jeszcze nie rozpoczął tego działania, więc zachęcam do skorzystania z moich doświadczeń w tym zakresie.

Opracowanie: Zofia Kutermankiewicz

Wyświetleń: 1826