Scenariusz lekcji języka polskiego dla klasy IV na podstawie utworów Danuty Wawiłow i Ewy Zawistowskiej

Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi Nr 111 w Łodzi

TEMAT LEKCJI: Porozmawiajmy o smutkach i radościach.

CZAS TRWANIA: 45 minut

CEL GŁÓWNY: Zapoznanie uczniów wierszami D. Wawiłow pt. "Smutny wiersz" oraz E. Zawistowskiej "Radość".

CELE OPERACYJNE:
Uczeń będzie potrafił:
- wyrażać i nazywać uczucia
- szukać skojarzeń do podanych wyrazów
- efektywnie współpracować w grupie
- wysnuwać wnioski dotyczące sensu utworu
- liczyć sylaby w wersach
- odszukiwać rymy
- wskazywać osobę mówiącą w wierszu

METODA:
- burza mózgów
- praca w grupach
- twórcze myślenie

ŚRODKI DYDAKTYCZNE:
- teksty literackie
- wykonane przez uczniów prace plastyczne
- słoneczka do wypełnienia skojarzeniami dla uczniów niepełnosprawnych i dyslektycznych
- zdania do uzupełnienia (również dla tych uczniów)
- definicje optymisty i pesymisty do wklejenia do zeszytu (jw.)

PRZEBIEG LEKCJI:
1. Zaangażowanie:
Zebranie plastycznych prac domowych. Swobodne wypowiedzi na ich temat.

2. Podanie celu lekcji:
Wyjaśnienie uczniom, że będą zastanawiać się, o jakich uczuciach jest mowa w wierszach czytanych na lekcji oraz, że będą nazywać te uczucia i szukać do nich skojarzeń.

3. Podanie tematu lekcji:
"Porozmawiajmy o smutkach i radościach"

4. Praca z tekstem literackim i pracami plastycznymi:
Czytanie głośne wierszy. Zadawanie pytań dotyczących podmiotu lirycznego, rymów, ilości sylab w wersie, nastroju. Szukanie w wierszu skojarzeń do słów: smutek i radość. Prezentacja prac plastycznych dzieci bez nazywania przedstawiającego uczucia. Uczniowie zgadują, co dana praca przedstawia (smutek czy radość) i uzasadniają swoje zdanie. Przypinanie prac do tablicy z napisami: SMUTEK, RADOŚĆ

5. Podział uczniów na grupy:
Uczniowie byli dzieleni na grupy wcześniej (przy wchodzeniu do pracowni) w ten sposób, by dzieci niepełnosprawne nie były razem w grupie. Każda grupa szuka skojarzeń do słów smutek bądź radość rysując w zeszytach słoneczka. Uczniowie niepełnosprawni otrzymują rozrysowane słoneczka na kartkach, gotowe do wklejenia. Nauczyciel wspierający czuwa nad pracą dzieci niepełnosprawnych, pomaga wpisywać wyrazy.

6. Prezentacja skojarzeń:
Grupy prezentują swoje skojarzenie, pozostałe uzupełniają swoje słoneczka, słuchają.

7. Refleksje:
Czy wiersz pomógł Wam w jakiś sposób na dobór wyrazów? Dlaczego właśnie z takimi wyrazami kojarzą Wam się smutki i radości? Popatrzcie na Wasze prace, czy je także wzięliście pod uwagę?

8. Uzupełnianie zdań:
Uczniowie zapisują do zeszytu zdania do dokończenia:
Smutek jest jak...
Jestem smutny jak...
Radość jest jak...
Jestem radosny jak...
Uczniowie niepełnosprawni i dyslektyczni otrzymują gotowe zdania do uzupełnienia. Nauczyciel wspierający czuwa nad uzupełnieniem zdań i wklejeniem do zeszytu.
Odczytanie zdań.

9. Wprowadzenie pojęć:
Zapytanie uczniów, czy znają pojęcie określające człowieka radośnie nastawionego do świata i człowieka widzącego wszystko w czarnych kolorach.
Zapisanie definicji optymisty i pesymisty.
Uczniowie niepełnosprawnie otrzymują gotowe definicje do wklejenia do zeszytu. Nauczyciel wspierający czuwa nad poprawnym wklejeniem do zeszytu.

10. Ocena nauczycielki;
Ocena uwzględnia aktywny udział w lekcji, poprawność wypowiedzi pod względem stylistycznym i merytorycznym.

11. Praca domowa:
Rozdanie tematów prac pisemnych (do wyboru) na kartkach - dla wszystkich uczniów.
TEMATY PRAC PISEMNYCH
Napiszę notatkę na jeden wybrany temat:
1. Warto być radosnym i uśmiechniętym.
2. Jestem optymistą.
3. Jestem pesymistą.
4. Moje smutki i radości dnia codziennego.
5. Uśmiechem poszukam sobie przyjaciół.

Opracowanie: mgr Małgorzata Tomaszewska

Wyświetleń: 4364