Wpływ środków masowego przekazu na rozwój dzieci
w młodszym wieku szkolnym. / Pedagogizacja rodziców /
Dzieci coraz chętniej spędzają oglądając programy telewizyjne czy też bawiąc się
komputerem. Niektóre potrafią tak przesiedzieć kilka godzin dziennie. Wielu
rodziców to zadawala. Mają swoje pociechy pod kontrolą, a dziecko nie absorbuje
ich swoimi sprawami. Wydawać by się mogło, że same korzyści płyną z takiego
stanu rzeczy.
Ale czy tak jest naprawdę? Otóż nie. Skutki długiego przebywania dziecka przed
telewizorem mogą okazać się tragiczne dla jego rozwoju i psychiki.
Agresji w filmach warto poświęcić więcej miejsca, gdyż ma wpływ na tę część
mózgu, która odpowiada za emocje. Dziecko oglądając filmy przesycone agresją,
obcuje z fikcją, nieprawdą, sztuczną rzeczywistością, w której radość nie jest
radością, ból nie jest bólem, śmierć nie jest śmiercią. Zabijanie i śmierć
przedstawiona jest groteskowo, zwykle brak jest kary, nie mówi się o sumieniu,
poczuciu winy, poczuciu krzywdy.
Nie ujawnia się tego, co dzieje się z rodziną osoby zamordowanej, co ona
odczuwa, jak żyje.
Dziecko przed ekranem telewizora traci żywą fantazję, inicjatywę, oryginalność,
zatraca siebie. To co w dziecku jest autentyczne, zostaje zablokowane i
zniszczone. Dotyczy to szczególnie dzieci, które wcześniej obserwowały akty
przemocy w swoim domu lub były ich ofiarami. Przekazy wizualne nasycone przemocą
mają bardzo negatywny wpływ na dziecko o utrwalonej już postawie agresywnej.
Nie można jednak dziecka całkowicie izolować od telewizora, czy komputera.
Niezmiernie ważne jest, aby rodzice uświadamiali dziecku granice pomiędzy
filmową fikcją, a rzeczywistością. Dlatego też, trzeba o tym rozmawiać, ujawniać
różnice, wyjaśniać, że niektórzy ludzie zachowują się podobnie jak agresywni
bohaterowie filmowi, ale jest to złe, niewłaściwe i często krzywdzące innych. W
takich rozmowach należy dużo mówić o uczuciach.
Telewizor i komputer nie może zastąpić życia rodzinnego, nie stać się główną
formą spędzania wolnego czasu, jedyną zabawą. Dziecko powinno poznawać świat w
realiach z innymi ludźmi, a kontakt z telewizorem może być tylko niewielkim
elementem w procesie kształtowania młodej osobowości. Warto więc należycie
dobierać dziecku programy telewizyjne czy komputerowe, biorąc pod uwagę:
- wartości edukacyjne,
- ładunek emocjonalny,
- czas emisji.
Wspólne oglądanie filmów czy innych programów stwarza możliwości nawiązania i
utrzymywania dodatkowej więzi dorosły- dziecko oraz pozwala na komentowanie
oglądanych obrazów tak, aby dziecko nie przyjmowało ich bezkrytycznie.
Wskazówki dla rodziców
Dla dobra naszych dzieci należy:
graniczyć oglądanie telewizji do max. 1 godz. dziennie, głównie ze względu na
złe oddziaływanie telewizora przede wszystkim na analizator wzroku i układ
nerwowy.
1. Umiejętnie dobierać dziecku programy.
2. Ograniczać oglądanie filmów o zbyt dużym ładunku emocjonalnym (szczególnie
jest to ważne wobec dzieci nadpobudliwych psychoruchowo) .
3. Zakazać dzieciom oglądania filmów, których treść sprowadza się do zabijania i
niszczenia.
Opracowanie: Elżbieta Lazar
